கடல் கழுவிய வாழ்வுகள்: வடக்கு இலங்கையின் பெண் கடல்பாசி விவசாயிகளும் காலநிலை நீதியும்

சுருக்கம் (Abstract)

இக்கட்டுரை, இலங்கையின் வடக்கு மாகாணத்தில், குறிப்பாகக் கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் வலைப்பாடு பகுதியில் வாழும் பெண் கடல்பாசி விவசாயிகளின் சமகால நெருக்கடியை விவரிக்கிறது. முப்பது ஆண்டுகால ஆயுத மோதல் விட்டுச்சென்ற சமூகச் சிதைவுடன், கடல் வெப்பநிலை அதிகரிப்பால் தீவிரமடைந்து வரும் காலநிலை நெருக்கடியும் இணைந்து, இப்பகுதிப் பெண்களை இரட்டை ஓரங்கட்டலுக்கு உள்ளாக்கியுள்ளன. பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான பாகுபாடுகளையும் ஒழிப்பதற்கான உடன்படிக்கையின் 14ஆம் பிரிவு (CEDAW Article 14), பாரிஸ் உடன்படிக்கையின் 7.5ஆம் பிரிவு (Paris Agreement Article 7.5), ஐக்கிய நாடுகள் கடல்சார் சட்ட உடன்படிக்கையின் 192ஆம் பிரிவு (UNCLOS Article 192), சிறிய அளவிலான மீன்வளத்திற்கான தன்னார்வ வழிகாட்டுதல்கள் (FAO Voluntary Guidelines on Small-Scale Fisheries), இழப்பும் சேதக் கட்டமைப்பும் (Loss and Damage Framework) ஆகிய சர்வதேச சட்ட – கொள்கை ஆவணங்களின் அடிப்படையில், இலங்கை அரசின் கடமைகளையும் அதன் செயல்பாடுகளில் காணப்படும் குறைபாடுகளையும் இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது. குறுக்குவெட்டுத்தன்மை (Intersectionality), சூழலியல்-பாலின அணுகுமுறை (Eco-Gendering), பராமரிப்புப் பொருளாதாரம் (Care Economy) ஆகிய கோட்பாடுகளை ஆய்வுக் கட்டமைப்பாகக் கொண்டு, இப்பகுதிப் பெண்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான கொள்கைப் பரிந்துரைகளையும் இக்கட்டுரை முன்வைக்கிறது.

1. முன்னுரை: இரண்டு நெருக்கடிகளின் சந்திப்பு

வலைப்பாடு கடற்கரையில் காலை வெளிச்சம் பரவுவதற்கு முன்பே, அமினா (பெயர் மாற்றப்பட்டது) தன் வலையை எடுத்துக்கொண்டு கடலில் இறங்குவார். 2009இல் கணவனை இழந்து, மூன்று குழந்தைகளுடன் தவிக்கும் அந்தக் குடும்பத்திற்கு வேறு வழியே இல்லை — கடல்பாசி சேகரிப்பது மட்டுமே அவர்களின் ஒரே வாழ்வாதாரம். ஆனால், 2024இல் அந்தக் கடலும் அவளைக் கைவிட்டது. இது ஒரு குறிப்பிட்ட பெண்ணின் கதை அல்ல — வடக்கு இலங்கையின் கடற்கரையோரம் வாழும் நூற்றுக்கணக்கான பெண்களின் கதை.

இலங்கையின் வடக்கு மாகாணம் — குறிப்பாகக் கிளிநொச்சி மாவட்டம் — இரண்டு வரலாற்று நெருக்கடிகளின் சந்திப்பிடமாக இன்று நிற்கிறது. முப்பது ஆண்டுகால யுத்தம் கொண்டுசென்ற ஆண்களின் வெறுமை ஒருபுறம்; மாறிவரும் கடல் வெப்பநிலை, தாவரமேல் வாழ்தல் நோய்கள் (Epiphytism), அங்கீகாரமற்ற அரசியல் நிலை மறுபுறம். இந்த இரண்டு அலைகளுக்கும் நடுவில் நிற்கும் பெண்களின் கதை இன்றுவரை முழுமையாகப் பதிவு செய்யப்படவில்லை. கல்வியியல் ஆய்வுகளிலும் கொள்கை விவாதங்களிலும் இந்தப் பெண்களின் குரல் இன்னும் ஓரங்கட்டப்பட்டே இருக்கிறது.

காலநிலை மாற்றம் பற்றிய உலகளாவிய விவாதங்கள் பலவும் பேரளவிலான (Macro) சராசரி வெப்பநிலை, கடல்மட்ட உயர்வு, கரிம வாயு வெளியேற்றம் ஆகிய புள்ளிவிவரங்களில் தொடங்குகின்றன. ஆனால், அந்தப் புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால், ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஒவ்வொரு பெண்ணின் வாழ்க்கையும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. வலைப்பாடு கடற்கரை, அந்த மாற்றத்தின் மிக நேரடியான, மிகக் கடுமையான முகத்தைக் காட்டுகிறது.

இக்கட்டுரை, ஆவண ஆதாரங்களுடன், சர்வதேச மனித உரிமை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சட்டக் கட்டமைப்புகளின் வழியாக, பாலின நீதியின் நோக்கில் இந்த நெருக்கடியை ஆராய்கிறது. முதலில், போர்க்காலம் விட்டுச்சென்ற சமூக வெற்றிடத்தைப் பதிவு செய்கின்றோம். பின்னர், காலநிலை மாற்றம் அந்த வெற்றிடத்தை எவ்வாறு தீவிரப்படுத்துகிறது என்பதை ஆராய்கிறோம். அரசு அங்கீகாரமின்மை என்ற கட்டமைப்பு வன்முறையையும் பதிவு செய்கின்றோம். தொடர்ந்து, சர்வதேச சட்டக் கட்டமைப்புகளைப் பகுப்பாய்வு செய்கிறோம். இறுதியில், நடைமுறைச் சாத்தியமுள்ள கொள்கைப் பரிந்துரைகளை முன்வைக்கிறோம்.

2. வரலாற்றுப் பின்னணி: யுத்தம் கட்டியெழுப்பிய சமூக அமைப்பு

2.1 முப்பது ஆண்டு மோதலின் மனித விலை

1983 முதல் 2009 வரை நீடித்த இலங்கை உள்நாட்டு யுத்தம், வடக்கு மாகாணத்தை மிக ஆழமாகச் சிதைத்தது. பெண்கள் மேம்பாட்டு மையத்தின் (Centre for Women’s Development, Jaffna) பதிவுகளின்படி, வடக்கு மாகாணத்தில் மட்டும் 46,000 போரினால் கணவனை இழந்த பெண்கள் உள்ளனர். 55,000க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் பெண்களால் தலைமை தாங்கப்படுகின்றன. இது ஒரு புள்ளிவிவரம் மட்டுமல்ல — ஒரு சமூகக் கட்டமைப்பின் சிதைவைக் காட்டுகிறது.

இந்தப் பெண்கள் ஒரே நேரத்தில் தாய், வயல்வெளித் தொழிலாளி, குடும்பத் தலைவர் எனப் பல அடையாளங்களை ஒரே தோளில் சுமக்கின்றனர். யுத்தம் ஆண்களை மட்டுமல்ல — அவர்களின் உழைப்பையும், அவர்கள் கொண்டு வந்த சமூகப் பாதுகாப்பையும், குடும்ப நிலத்தையும், சமூக அங்கீகாரத்தையும் கொண்டுசென்றது. போருக்குப் பிறகும் பெண்கள் தங்கள் சொந்த இடங்களிலேயே தொடர்ந்து வாழ்ந்தார்கள் – ஆனால் இப்போது அவர்களுக்குக் கிடைத்திருந்த ஆதரவுக் கட்டமைப்பு இல்லாமல்.

ஐக்கிய நாடுகளின் அகதிகளுக்கான உயர் ஆணையம் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் பெண்கள் அமைப்பு (UNHCR மற்றும் UN Women) ஆகியவற்றின் தொடர் அறிக்கைகள் ஒரு முக்கியமான உண்மையை வலியுறுத்துகின்றன: யுத்தம் முடிந்து பதினைந்தாண்டுகள் கடந்தும், வடக்கு மாகாணப் பெண்களுக்கான சமூகப் பாதுகாப்பு வலை போதுமானதாக இல்லை. அரசின் போருக்குப் பிந்தைய மறுசீரமைப்புத் திட்டங்கள் (Post-War Reconstruction Programmes) பெரும்பாலும் உள்கட்டமைப்புகளான சாலைகள், பாலங்கள், கட்டடங்கள் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தின. பெண்களின் வாழ்வாதார மறுசீரமைப்பு இரண்டாம் பட்சமாகவே நின்றது.

2.2 கடல்பாசி: யுத்தத்திற்குப் பிந்தைய பொருளாதாரத் தேர்வு

இந்தச் சூழலில், கடல்பாசி விவசாயம் வடக்கு மாகாண பெண்களுக்கு ஒரு கண்ணியமான பொருளாதார வழியாக உருவானது. கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் வலைப்பாடு பகுதி, முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தின் சில பகுதிகள் ஆகியவை இலங்கையின் முக்கியமான கடல்பாசி உற்பத்தி மண்டலங்களாக வளர்ந்தன. கப்பாபைக்கஸ் அல்வரேஸீ (Kappaphycus Alvarezii) மற்றும் யூகிமா டென்டிகுலாட்டம் (Eucheuma Denticulatum) என்ற கடல்பாசி வகைகளை இங்கு பெண்கள் வளர்த்தனர்.

இந்தத் தொழிலின் சிறப்பு என்னவெனில், இது ஒரு குடும்பத்தை ஒட்டுமொத்தமாகப் பங்கேற்க வைக்கும் — குழந்தைகள் கூட பயிர்களை வரிசைப்படுத்த உதவலாம். இது கடற்கரைக்கு அருகில் நடைபெறுவதால், வீட்டிலிருந்து அதிக தூரம் செல்ல வேண்டியதில்லை. முதல் முதலீடு குறைவு — கயிறும் விதைக்கடல்பாசியும் மட்டுமே தொடக்கத்திற்குத் தேவை. ஒரு காலத்தில் 300 முதல் 400 பெண்கள் இத்தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தனர். முற்போக்குச் சர்வதேச அமைப்பின் (Progressive International) 2025ஆம் ஆண்டு அறிக்கை பதிவு செய்வது கவலையளிக்கிறது — அந்த எண்ணிக்கை இப்போது 100க்கும் கீழே இறங்கியிருக்கிறது. 75% குறைந்திருக்கிறது என்பது ஒரு தொழிலின் மரணமன்று — ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதார முதுகெலும்பின் முறிவு.

3. காலநிலை நெருக்கடி: கடல் வெப்பமாகிறது, வாழ்வு குளிர்கிறது

3.1 2024 வெப்ப அலை — ஒரு விஞ்ஞான அறிக்கை

புலிட்சர் மையத்தின் (Pulitzer Center) 2024ஆம் ஆண்டு ஆய்வு அறிக்கை, வலைப்பாடு–கிளிநொச்சி பகுதியில் 80% கடல்பாசிப் பயிர்கள் அழிந்ததாகப் பதிவு செய்கிறது. இது ஒரு தனிப்பட்ட நோய்த் தாக்குதலின் விளைவல்ல. இந்த இந்தியப் பெருங்கடல் கடல் வெப்ப அலை (Indian Ocean Marine Heatwave), ஒரு பரந்த காலநிலை நிகழ்வின் வெளிப்பாடாகும். 2023–2024 எல் நின்யோ சுழற்சியுடன் (El Niño) இணைந்து, இந்தப் பகுதியில் கடல் வெப்பநிலை வழக்கமான அளவைவிட 2–3°C அதிகமாக இருந்தது.

கப்பாபைக்கஸ் அல்வரேஸீ (Kappaphycus Alvarezii) இனத்திற்கு உகந்த கடல் வெப்பநிலை 25–28°C ஆகும். வெப்பநிலை 29–30°Cஐத் தாண்டும்போது, எக்டோகார்பஸ் (Ectocarpus) மற்றும் பிற மேலொட்டிப் பாசிகள் (Epiphytic Algae) வேகமாகப் பெருகுகின்றன. இந்த நிகழ்வு மேலொட்டிப் பாசி வளர்ச்சி (Epiphytism) எனப்படுகிறது. நோய் ஒரு தொற்றினால் ஆரம்பித்தாலும், வெப்ப அலைக் காலத்தில் நீரோட்டம் அதை முழுத் தோட்டத்திற்கும் வேகமாகப் பரப்புகிறது. மாதக்கணக்கான உழைப்பு ஒரே இரவில் சாம்பலாகிறது. இந்த இழப்பு ஒரு மனிதரின் பொருளாதாரத்தில் மட்டுமல்ல, மனதிலும் ஆழமாகப் பதிகிறது.

உலகளாவிய மீன்பிடிக் கண்காணிப்பு அமைப்பும் மற்றும் தேசிய நீர்வள ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு முகமை (Global Fishing Watch மற்றும் NARA) ஆகியவற்றின் தரவுகளை ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்கும்போது, வடக்குக் கடலோரப் பகுதியில் கடல் வெப்பநிலை தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் போக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறது. 1990களில் இந்தப் பகுதியில் மேலொட்டிப் பாசி வளர்ச்சி (Epiphytism) வெடிப்புகள் அரிதாக இருந்தன. 2010களில் அவை சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நிகழத் தொடங்கின. 2020களில் கிட்டத்தட்ட ஆண்டுதோறும் நிகழ்கின்றன. இது விரிவடைந்துவரும் நெருக்கடியைக் குறிக்கிறது — நம்பகமான சாகுபடிக் காலம் குறுகிவருகிறது.

3.2 வெப்பமும் ஆழமும்: பாலினப் பரிமாணம்

காலநிலை மாற்றம் கடல்பாசியை ஆழமான நீர்ப்பகுதிகளுக்குத் தள்ளுகிறது. ஆழமான நீரில் வெப்பநிலை குறைவாக இருப்பதால், பயிர்கள் சிறப்பாக வளரக்கூடும் என்ற அடிப்படைத் தர்க்கம் உள்ளது. ஆனால், இந்த மாற்றம் ஒரு தொழில்நுட்பத் தீர்வு மட்டுமல்ல — இது யாருக்கு அணுகல் உள்ளது என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. கடல்பாசி விவசாயத்தில் பெண்கள் பொதுவாகக் கடற்கரையிலிருந்து 50 முதல் 200 மீட்டர் தொலைவு வரை வேலை செய்வார்கள். ஆழமான நீரில் — 3 முதல் 5 மீட்டர் ஆழத்தில் — வேலை செய்வதற்கு நீச்சல் திறன், படகு அணுகல், கடல் நீரோட்டம் குறித்த புரிதல் ஆகியவை தேவை.

வடக்கில் கடல்பாசி விவசாயத்தில் ஈடுபடுவோரில் பெரும்பாலானவர்கள் பெண்கள். அவர்களுக்கு இந்தத் திறன்கள் இல்லை என்று கூற முடியாது — இந்தக் கட்டமைப்புகளை அணுகுவதில் அவர்களுக்கு தடைகள் உள்ளன. ஒரு மீன்பிடிப் படகை வாடகைக்கு எடுப்பதற்கு நாளொன்றுக்குக் கணிசமான செலவு ஏற்படுகிறது. நீச்சல் பயிற்சி வகுப்புகள் 30 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள நகரத்தில் மட்டுமே கிடைக்கின்றன. போர்க்காலத்திலும் அதற்குப் பின்னரும் இப்பகுதிப் பெண்களின் சுதந்திரமான இயக்கம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது — அந்தப் பழைய நடைமுறை சார்ந்த கலாசாரத் தடைகள் இன்னும் தொடர்கின்றன. கூடுதலாக, ஆழமான நீரில் ஒற்றை இழை நைலோன் கயிறுகள் (Monofilament Nylon) சிக்கிக்கொள்வதால், கால்களில் காயம் ஏற்படும் அபாயமும் அதிகம்.

பாலினம் மற்றும் காலநிலைக் கண்காணிப்பு அமைப்பின் (Gender Climate Tracker) 2024ஆம் ஆண்டு மதிப்பீட்டின்படி, வடக்கு மாகாணத்தின் பெண் கடல் தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரமும் உடல்நலனும் நேரடி அபாயத்தில் உள்ளன. இது ஒரு மனித உரிமைக் கவலை — உடல்நலம் என்பது பொருளாதார, சமூக மற்றும் பண்பாட்டு உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையின் 12ஆம் பிரிவின் (ICESCR Article 12) கீழ் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அடிப்படை உரிமையாகும்.

3.3 மேலொட்டிப் பாசி வளர்ச்சி (Epiphytism): ஒரு நோயின் சமூக விளைவுகள் 

மேலொட்டிப் பாசி வளர்ச்சி (Epiphytism) என்பது வெறும் தாவர நோய் அல்ல. அதன் சமூக, உளவியல் விளைவுகள் பல மாதங்கள் நீடிக்கும். ஒரு பெண் கடல்பாசி விவசாயி தனது தோட்டத்தைப் பார்வையிட அதிகாலையில் கடலில் இறங்குகிறார். முதல் ஒரு மீட்டர் கயிற்றிலேயே நோய் தென்படுகிறது. ஐந்து நிமிடங்களுக்குள் முழுத் தோட்டமும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது தெரியவருகிறது. அந்தத் தருணம் — ஆறு மாத உழைப்பின் இழப்பை உணரும் தருணம் — வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அவர் அன்று வீடு திரும்பும்போது, அடுத்த வாரம் குழந்தைகளுக்கு எவ்வாறு உணவு வழங்குவது என்ற கேள்வியுடனேயே திரும்புகிறார்.

இந்த இழப்புக்கு எந்த இழப்பீடும் இல்லை. எந்தக் காப்பீட்டுத் திட்டமும் இல்லை. எந்த அரசு நிவாரணமும் இல்லை. ஏனென்றால், கடல்பாசி விவசாயிகள் சட்டரீதியாக ‘விவசாயிகள்’ என்று அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. மேலொட்டிப் பாசி வளர்ச்சி (Epiphytism) என்பது ‘இயற்கைப் பேரழிவு’ வகையிலும் வரவில்லை. ஆகவே, அவர் முழுவதுமாகத் தனித்து நிற்கிறார்.

4. கட்டமைப்பு வன்முறை: அங்கீகாரமின்மையின் பல முகங்கள்

4.1 தேசிய நீர்வாழ் உயிரின வளர்ச்சி ஆணையமும் நிர்வாக அலைக்கழிப்பும்

இலங்கை தேசிய நீர்வாழ் உயிரின வளர்ச்சி ஆணையம் (National Aquaculture Development Authority of Sri Lanka – NAQDA), கடல்பாசி விவசாயத்திற்கு உரிமம் வழங்கும் நிறுவனமாகும். உரிமம் பெறுவது கட்டாயம் — உரிமம் இல்லாமல் விவசாயிகள் சட்டரீதியான அங்கீகாரமற்ற நிலையில் செயல்படுவதால், எந்தவொரு அரசு சேவையையும் பெற முடியாது. ஆனால், வலைப்பாடு–கிளிநொச்சிப் பெண் விவசாயிகளின் அனுபவம் வேறுவிதமாக இருக்கிறது.

NAQDAஇன் மிக அருகிலுள்ள அலுவலகம் 30 கி.மீ. முதல் 60 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. பொதுப் போக்குவரத்தில் இந்தப் பயணம் ஒரு நாள் முழுவதையும் எடுத்துக்கொள்கிறது. ஒரு படிவத்தை நிரப்புவதற்கு மூன்று அல்லது நான்கு முறை அலுவலகத்திற்குச் செல்ல வேண்டியிருப்பதாகச் சாட்சியங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன — ஏனென்றால், ஒவ்வொரு முறையும் வேறொரு ஆவணம் தேவை என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது. தமிழில் அதிகாரபூர்வ ஆவணங்கள் போதுமான அளவில் இல்லை. சில விவசாயிகள் சிங்கள மொழியில் படிவங்களை நிரப்ப வேண்டியிருப்பதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.

இந்த நிர்வாகத் தடைகளைத் தனிப்பட்ட தவறுகளாகப் பார்க்க முடியாது. இவை ஒரு நிர்வாக வடிவமைப்பின் விளைவுகள் — ஒரு கட்டமைப்பு, வேறொரு மொழி பேசும், வேறோர் இடத்தில் வாழும் மக்களுக்கு சமமான அணுகலை வழங்காதபோது, அதுவே கட்டமைப்பு வன்முறையாகிறது. ஜொஹான் கல்டுங் (Johan Galtung) முன்வைத்த கட்டமைப்பு வன்முறைக் கோட்பாட்டின்படி, நேரடியான தாக்குதல் இல்லாமலேயே ஒரு மக்கள் குழு முறையாக ஓரங்கட்டப்படலாம் — இங்கே அதுவே நிகழ்கிறது.

4.2 ‘விவசாயி’ என்ற அடையாளப் போராட்டம்

இலங்கையின் வேளாண் சேவைகள் சட்டம், தொடர்புடைய சட்டங்கள் (Agrarian Services Act), ‘விவசாயி’ என்ற வரையறையை நிலத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் பயிர்ச்செய்கையுடன் மட்டுமே இணைக்கின்றன. கடல் வேளாண்மை — கடல்பாசி வளர்ப்பு, மீன் வளர்ப்பு, சில நீர்நிலை வேளாண்மை நடவடிக்கைகள் — தனியான சட்ட வகைப்பாட்டின் கீழ் வருகின்றன அல்லது சட்டரீதியான வகைப்பாடே இல்லாமல் உள்ளன. இதன் நடைமுறை விளைவுகள் நேரடியானவை.

2021, 2024ஆம் ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட வெள்ளங்களின் போது, நிலத்தில் பயிர் செய்யும் விவசாயிகளுக்கு அரசு நிவாரணம் கிடைத்தது. கடல்பாசி விவசாயிகள் அதிலிருந்து விலக்கப்பட்டனர் — ஏனென்றால், அவர்கள் ‘விவசாயிகள்’ என்ற சட்டரீதியான வகைப்பாட்டுக்குள் வரவில்லை. கடல் வெப்ப அலையால் பயிர்கள் அழிந்தாலும், ‘கடல் வறட்சி’ என்ற வகை இல்லாததால் இழப்பீடு கிடைக்கவில்லை. வேளாண் அபிவிருத்தி வங்கியின் (Agrarian Development Bank) கடன் திட்டங்கள் கடல்பாசி விவசாயிகளுக்குத் திறக்கப்படவில்லை. சமுர்த்தி (Samurdhi) மற்றும் பிற நலத்திட்டங்களில் அவர்கள் ‘சுயதொழில்’ என்ற வகையில் மட்டுமே பதிவு செய்யப்படுகின்றனர் — ‘விவசாயி’ என்ற தனிப்பட்ட பாதுகாப்பு அவர்களுக்கு இல்லை. மத்திய வங்கியின் மீன்வளர்ப்புக் கடன் திட்டங்கள் உள்ளன; ஆனால் கடல்பாசி அவற்றில் ‘மீன்’ வகைக்குள் வராததால், அதிலிருந்தும் விலக்கப்படுகிறது.

இந்தத் தவிர்ப்புகள் தனித்தனியாகப் பார்க்கும்போது சிறியதாகத் தோன்றலாம். ஒவ்வொன்றையும் ஒரு கொள்கை வடிவமைப்பில் ஏற்பட்ட இடைவெளியாக விளக்கலாம். ஆனால், அவை ஒன்றுசேரும் போது — ஒரு பெண்ணை ஆதரவற்ற நிலையில் தள்ளிவிடும் கட்டமைப்பை உருவாக்குகின்றன. ஒவ்வொரு நெருக்கடி வரும்போதும், பெண் மட்டுமே தனித்து நிற்கிறாள்.

4.3 சந்தை அங்கீகாரமின்மையும் விலை நிர்ணய அதிகாரமின்மையும்

கடல்பாசியை விவசாயி நேரடியாகச் சந்தைப்படுத்த முடியாத சூழல் வடக்கு இலங்கையில் இன்னும் நிலவுகிறது. இடைத்தரகர்கள் — பெரும்பாலும் தென்னிலங்கையிலிருந்து வரும் வியாபாரிகள் — விலையை நிர்ணயிக்கிறார்கள். விவசாயி ஏற்கனவே பலவீனமான நிலையில் — ஆணின்மை, உரிமம் இல்லாமை, அரசு ஆதரவு இல்லாமை — இருக்கும் போது, விலை பேசும் ஆற்றலும் (Bargaining Power) இல்லாமல் போகிறது. கிலோவிற்கு 20–30 ரூபாய் என்ற ஏறத்தாழ மாறாத விலையில் குறைந்த வருமானமே கிடைக்கிறது. சீன, ஐரோப்பிய சந்தைகளில் பதப்படுத்தப்பட்ட கடல்பாசிப் பொருட்களுக்கு பல மடங்கு விலை கிடைக்கிறது. ஆனால், இந்த மதிப்புச் சங்கிலியில் வடக்குப் பெண் விவசாயிக்கு இடம் கிடைப்பதில்லை.

5. சர்வதேச சட்டக் கட்டமைப்புகள்: இலங்கை என்ன கடமைப்பட்டிருக்கிறது?

5.1 CEDAW: கிராமப்புறப் பெண்களின் வேளாண்மை உரிமை

பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான பாகுபாடுகளையும் ஒழிப்பதற்கான உடன்படிக்கையின் (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women – CEDAW) 14ஆம் பிரிவு (Article 14), கிராமப்புறப் பெண்களுக்கான சிறப்புப் பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. இலங்கை 1981இல் CEDAWஇல் கையொப்பமிட்டது — விருப்ப நெறிமுறையிலும் (Optional Protocol) இணைந்தது; அதன்படி, தனிநபர்கள் தங்களது புகார்களை CEDAW குழுவிடம் (CEDAW Committee) சமர்ப்பிக்க முடியும். 14 (2) (g)ஆம் பிரிவு, கிராமப்புறப் பெண்களுக்கு கடன் – கடன் வசதிகள், சந்தை வசதிகள், பொருத்தமான தொழில்நுட்பம், வேளாண்மையில் சமமான அணுகல் ஆகியவற்றைப் பெறும் உரிமை இருப்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

கடல்பாசி வளர்ப்பு என்பது கடல் வேளாண்மையின் ஒரு வடிவமாகும். CEDAW குழுவின் பொது பரிந்துரை எண் 34 (2016) (General Recommendation No. 34) கிராமப்புறப் பெண்கள் தொடர்பில் சிறப்புக் கவனம் செலுத்துகிறது. அதில், ‘வேளாண்மை’ என்ற வரையறை விரிவாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும், அதில் மீன்பிடி – கடல் வளர்ப்பும் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலங்கை அரசு தன் கடமையை நிறைவேற்றுகிறதா என்ற கேள்வி எழுப்பப்பட்டால், CEDAW குழுவின் 2017ஆம் ஆண்டின் இறுதிக் குறிப்புகளையே (Concluding Observations) சான்றாகக் காட்டலாம். வட மாகாணப் பெண்களின் வாழ்வாதார உரிமைகளுக்குப் போதிய பாதுகாப்பு இல்லை என்பதை அக்குறிப்புகள் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சுருக்கமாகச் சொன்னால், காகிதத்தில் ஆவணங்கள் இருக்கின்றன; ஆனால், களத்தில் தான் எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை.

5.2 பாரிஸ் உடன்படிக்கையும் (Paris Agreement), இழப்பு – சேத நிதியமும் (Loss and Damage Fund): பொறுப்புக்கூறல் கட்டமைப்பு

காலநிலை மாற்றத்திற்கு யார் பொறுப்பு என்ற கேள்வி இந்தச் சூழலில் தவிர்க்க முடியாதது. இலங்கையின் கரியமில வாயு (CO₂) வெளியீடு உலகளவில் 0.05%க்கும் குறைவு. வளர்ந்த நாடுகளின் ஒட்டுமொத்த வெளியீட்டுடன் ஒப்பிடும் போது, இலங்கை — குறிப்பாக வடக்கு மாகாணம் — காலநிலை மாற்றத்திற்கு மிகக் குறைவாகப் பங்களித்திருக்கிறது. ஆனால், அதன் விளைவுகளை அதிகமாகச் சுமக்கிறது. இது ‘பொதுவான ஆனால் வேறுபடுத்தப்பட்ட பொறுப்புகள்’ (Common but Differentiated Responsibilities – CBDR) என்ற கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு தெளிவான அநீதி.

ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான கட்சிகளின் மாநாடு 27 (COP27) இல் நிறுவப்பட்ட இழப்பு – சேத நிதியமும் (Loss and Damage Fund), கட்சிகளின் மாநாடு 28 (COP28) இல் செயல்படுத்தப்பட்ட நடைமுறைகளும் கொள்கை அளவில் முக்கியமான முன்னேற்றங்களாகும். ஆனால், நடைமுறையில் இந்த நிதி சிறு அளவிலான விவசாயிகளைச் சென்றடைவது மிகவும் கடினம். உலக வங்கியின் (World Bank) தலைமையில் நிர்வகிக்கப்படும் இந்த நிதிக்கு தேசிய அரசுகளே விண்ணப்பிக்கின்றன. தேசிய அரசின் திட்டங்கள், ஒழுங்கமைப்பு அளவில் பெரிய திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. அது மாகாண அரசைச் சென்றடையும் போது இன்னும் சுருங்குகின்றது. கிளிநொச்சி மாவட்டத்து வலைப்பாட்டுப் பெண்ணை இந்த நிதி சென்றடைய எத்தனை நிலைகளைக் கடக்க வேண்டும்? பாரிஸ் உடன்படிக்கையின் (Paris Agreement) பிரிவு 7.5, பாலின உணர்வுடனான (Gender-responsive) தகவமைப்புத் திட்டங்களை வலியுறுத்துகிறது. இலங்கையின் தேசிய தகவமைப்புத் திட்டம் (National Adaptation Plan – 2022) இந்தக் கோரிக்கையை அங்கீகரிக்கிறது — ஆனால், கடல்பாசி விவசாயிகளுக்குத் தனித்தனியான குறிப்பு இல்லை.

5.3 ஐக்கிய நாடுகள் கடல் சட்டக் கூட்டிணைவும் கடல் பாதுகாப்புக் கடமையும்

ஐக்கிய நாடுகள் கடல் சட்டக் கூட்டிணைவு (United Nations Convention on the Law of the Sea – UNCLOS) இன் 192ஆம் பிரிவு, கடல் சூழலைப் பாதுகாப்பதற்கான கடமையை அரசுகளுக்கு விதிக்கிறது. இலங்கை 1994ஆம் ஆண்டு UNCLOSஇல் இணைந்தது. கடல் வெப்பநிலை மாற்றத்தால் கடல்பாசித் தொழில் பாதிக்கப்படுவதை, கடல் சூழல் சீரழிவின் (Marine Environment Degradation) ஒரு வடிவமாகக் கருதலாம்.

கடல் சட்டத்திற்கான சர்வதேசத் தீர்ப்பாயம் (International Tribunal for the Law of the Sea – ITLOS), 2024ஆம் ஆண்டு சிறிய தீவு நாடுகளின் காலநிலை மாற்றம் மற்றும் சர்வதேசச் சட்டத்திற்கான ஆணையத்தின் (Commission of Small Island States on Climate Change and International Law – COSIS) கோரிக்கையின் பேரில் வழங்கிய ஆலோசனையில் (Advisory Opinion on Climate Change), மிக முக்கியமான நிலைப்பாடு ஒன்றை எடுத்தது. அதன்படி, காலநிலை மாற்றத்தின் பாதகமான விளைவுகளிலிருந்து கடல் சூழலைப் பாதுகாப்பதற்கான கடமை அரசுகளுக்கு உள்ளது; இந்தக் கடமை UNCLOSஇன் கீழ் அமைகிறது. இந்த நிலைப்பாட்டிற்கு இலங்கை கட்டுப்பட்டுள்ளது.

5.4 உணவு – வேளாண்மை அமைப்பின் தன்னார்வ வழிகாட்டுதல்களும் சிறு மீனவ உரிமைகளும்

உணவு – வேளாண்மை அமைப்பின் (Food and Agriculture Organization – FAO) பொறுப்பான மீன்பிடித்தலுக்கான நடத்தை விதிமுறை (Code of Conduct for Responsible Fisheries – CCRF, 1995) இன் 5ஆம் பிரிவு, பெண்கள் உட்பட சிறிய அளவிலான மீன்பிடிச் சமூகங்கள் தகவல்களை எளிதில் பெறுவதையும், முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தில் அவர்கள் பங்கேற்பதையும் உறுதி செய்யுமாறும் அரசாங்கங்களை வலியுறுத்துகிறது. 2015ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட நிலைத்திருக்கக்கூடிய சிறு அளவிலான மீன்பிடித்தலை உறுதி செய்வதற்கான தன்னார்வ வழிகாட்டுதல்கள் (Voluntary Guidelines for Securing Sustainable Small-Scale Fisheries – SSF Guidelines) இதனை மேலும் விரிவுபடுத்துகின்றன. 8.1ஆம் பத்தி குறிப்பிடுவதாவது: “அரசுகள் சிறு மீனவ சமூகங்களில் பெண்களின் பங்கை அங்கீகரிக்க வேண்டும்; அவர்களுக்குச் சமமான அணுகல், நிறுவன ஆதரவு, கொள்கைத் தீர்மானங்களில் பிரதிநிதித்துவம் வழங்க வேண்டும்.” 11ஆம் பத்தி காலநிலை மாற்றம் குறித்துத் தனியாகக் கவனம் செலுத்துகிறது. கடல்சார் சமூகங்களின் தகவமைப்புத் திட்டங்களில் பெண்களின் குரல் கட்டாயம் இடம்பெற வேண்டும் என அது வலியுறுத்துகிறது.

வலைப்பாடு பெண்களுக்கு இந்த மூன்றும் — சமமான அணுகல், நிறுவன ஆதரவு, கொள்கைத் தீர்மானங்களில் பிரதிநிதித்துவம் — இல்லை. இது இலங்கை எடுத்த தன்னார்வ அரசியல் தேர்வு அல்ல; மாறாக, கட்டமைப்பு ரீதியான அலட்சியம். சட்டமும் இருக்கிறது; இடைவெளியும் இருக்கிறது.

5.5 பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையும் வாழ்வாதார உரிமையும்

பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையின் (International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights – ICESCR) 11ஆம் பிரிவு போதுமான வாழ்க்கைத்தரத்திற்கான உரிமையையும், 12ஆம் பிரிவு உடல், மனநலத்திற்கான உரிமையையும் அங்கீகரிக்கிறது. இலங்கை 1980ஆம் ஆண்டு ICESCRஇல் கையொப்பமிட்டது. பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு உரிமைகளுக்கான ஐ.நா. குழுவின் (UN Committee on Economic, Social and Cultural Rights) பொது விளக்கம் 12 (General Comment 12), உணவுக்கான உரிமையை விரிவாக விளக்குகிறது. உணவு உற்பத்தி செய்வதற்கான திறன் இருக்கும்போது, அதனை உற்பத்தி செய்வதற்கான வாய்ப்பு உறுதி செய்யப்பட வேண்டும் என அது குறிப்பிடுகிறது. கடல்பாசி விவசாயிக்குத் திறன் இருக்கிறது; ஆனால் அங்கீகாரம் இல்லை, ஆதரவு இல்லை, காப்பீடு இல்லை. இது 11ஆம் பிரிவின் மீறலாக வாதிடப்படலாம்.

6. பாலினக் கோட்பாட்டுக் கட்டமைப்புகள்: மூன்று கோணங்கள்

6.1 பல அடுக்கு ஓரங்கட்டல்

கிம்பர்லே கிரென்ஷா (Kimberlé Crenshaw) 1989ஆம் ஆண்டு முன்வைத்த பல அடுக்கு ஓரங்கட்டல் (Intersectionality) கட்டமைப்பு, இங்கு மிகப் பொருத்தமான பகுப்பாய்வுக் கருவியாகும். ஒரு நபரின் அடையாளம் பல்வேறு வகைகளில் ஒரே நேரத்தில் ஓரங்கட்டப்படும் போது, அவற்றைத் தனித்தனியாகப் பரிசோதித்தால் முழுமையான நெருக்கடியைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. வலைப்பாடு பெண் கடல்பாசி விவசாயி என்பவர் ஒரே நேரத்தில் போரில் கணவரை இழந்தவர் அல்லது ஆண் துணையற்ற குடும்பத் தலைவர், தமிழ் சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்தவர், கிராமப்புறப் பெண், அங்கீகரிக்கப்படாத விவசாயி, காலநிலை நெருக்கடியால் பாதிக்கப்படும் பொருளாதாரக் குழுவைச் சேர்ந்தவர் எனப் பல்வேறு நிலைகளிலும் ஓரங்கட்டப்படுகிறார். ஒவ்வொரு அடுக்கும் மற்றொன்றை மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறது.

ஒரு விடுதலை இயக்கம் இன்று இல்லை. ஆனால், கட்டமைப்பு ரீதியான ஒடுக்குமுறை — யாரும் திட்டமிடாமலும், யாரும் தீய நோக்கத்துடன் செயல்படாமலும் — தொடர்கிறது. இதை பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான பாகுபாடுகளையும் ஒழிப்பதற்கான ஐ.நா. உடன்படிக்கை (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women – CEDAW) மட்டுமே தீர்க்க முடியாது. பாரிஸ் உடன்படிக்கை (Paris Agreement) மட்டுமே தீர்க்க முடியாது. உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பின் வழிகாட்டுதல்கள் (FAO Guidelines) மட்டுமே தீர்க்க முடியாது. அனைத்துக் கட்டமைப்புகளும் ஒரே நேரத்தில் இயங்க வேண்டும். அதுவும் — அவர்களுக்காக அல்ல; அவர்களுடன் — என்ற அடிப்படையில்.

6.2 சூழல்-பாலின இணைப்பு

ஷெரிலின் மக்ரெகர் (Sherilyn MacGregor) முன்வைத்த சூழல்-பாலின இணைப்பு (Eco-Gendering) கோட்பாட்டின்படி, சுற்றுச்சூழல் சேதம் பெண்களை விகிதாசாரமற்ற அளவில் பாதிக்கிறது — ஏனெனில் பெண்கள் இயற்கை வளங்களுடன் நேரடியான, அன்றாட உறவைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த உறவு வெறும் பொருளாதார உறவு மட்டுமல்ல; அது கலாசார, அடையாள, உணர்வுபூர்வ உறவும்கூட. ஒரு பெண் தனது தோட்டத்தை வளர்க்கும் போது, அவள் ஓர் அழகியல் அனுபவத்திலும் பங்கேற்கிறாள். கடல்பாசி வளரும் போது, அது ஒரு வாழ்க்கையின் வளர்ச்சியாக உணரப்படுகிறது. அது அழியும் போது, சொந்தமான ஒன்றின் மரணம் போல் வலிக்கிறது.

காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான அரசுகளுக்கிடையிலான குழுவின் (Intergovernmental Panel on Climate Change – IPCC) ஆறாவது மதிப்பீட்டு அறிக்கை (Sixth Assessment Report, 2022), வாழ்வாதாரத்திற்காக இயற்கை வளங்களை நேரடியாகச் சார்ந்திருக்கும் சமூகங்களில் பெண்கள் — குறிப்பாக விளிம்புநிலைப் பெண்கள் — காலநிலை மாற்றத்தால் அதிகமாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் எனக் குறிப்பிடுகிறது. இது கோட்பாடு மட்டுமல்ல; வலைப்பாட்டின் புள்ளிவிவரங்களும் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

6.3 பராமரிப்புப் பொருளாதாரம்: கண்ணுக்குத் தெரியாத உழைப்பு

பெண்ணியப் பொருளாதாரத்தின் (Feminist Economics) பராமரிப்புப் பொருளாதாரம் (Care Economy) என்ற கட்டமைப்பு இன்னொரு முக்கியமான பார்வையை வழங்குகிறது. கடல்பாசி விவசாயி ஒரு நாளில் செய்வதைப் பட்டியலிட்டால்: அதிகாலையில் கடலில் இறங்கி பயிரைச் சேகரித்தல், வீடு திரும்பிப் பயிரை வேறுபடுத்தி உலர்த்துதல், குழந்தைகளுக்கு உணவு தயாரித்தல், அவர்களைப் பள்ளிக்கு அனுப்புதல், மீண்டும் கடலுக்குச் செல்லுதல், மாலையில் குழந்தைகளைப் பராமரித்தல். இந்த ‘இரட்டைச் சுமை’ (Double Burden) — கூலி வேலையும் பராமரிப்புப் பணியும் — பொருளாதார அளவீடுகளில் பெரும்பாலும் பதிவாவதில்லை.

மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Gross Domestic Product – GDP) மதிப்பீட்டில், இந்தப் பராமரிப்புப் பொருளாதாரத்தின் பங்களிப்பு கட்டமைப்பு ரீதியான வரையறைகளின் காரணமாகப் புலப்படாமல் போகிறது. டயான் எல்சன் (Diane Elson) மற்றும் மரிலின் வாரிங் (Marilyn Waring) போன்ற பெண்ணியப் பொருளாதார அறிஞர்கள் நீண்டகாலமாக இந்தக் கண்ணுக்குத் தெரியாமையைச் சுட்டிக்காட்டி வருகின்றனர். போருக்குப் பிந்தைய மறுசீரமைப்புத் திட்டங்கள் பெரும்பாலும் ஆண்கள் மேலாண்மை செய்யும் தொழில்களான கட்டுமானம், போக்குவரத்து, உற்பத்தி ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்தன. கடல்பாசி போன்ற பெண்கள் ஈடுபடும் தொழில்கள் கொள்கை வரையறையிலேயே ஒதுக்கப்பட்டன. இது ஒரு கொள்கைக் கண்மூடித்தனம் — பொருளாதார அர்த்தத்தில் மட்டுமல்ல; மனித உரிமை நோக்கிலும் முக்கியமானது.

7. ஒப்பீட்டுப் பார்வை: ஏனைய நாடுகளில் என்ன நடக்கிறது?

7.1 தான்சானியாவும் மொசாம்பிக்கும்: ஆபிரிக்க மாதிரிகள்

தான்சானியாவின் சான்சிபார் (Zanzibar) பகுதியில் பெண் கடல்பாசி விவசாயிகளின் நிலைமையை வலைப்பாட்டுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம். சான்சிபாரிலும் அதே கப்பாபைக்கஸ் (Kappaphycus) இனங்கள் காணப்படுகின்றன; அதேபோல் காலநிலை நெருக்கடியின் தாக்கங்களும் உள்ளன. ஆனால், பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கான கடல்பாசி பெண்கள் (Seaweed Environmental Assessment Working Experience for Economic Development – SEAWEED WOMEN) என்ற திட்டத்தின் மூலம் பெண்களுக்கான கூட்டுறவுச் சங்கங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. நேரடி சந்தைப்படுத்தல் வழித்தடங்கள் (Direct Marketing Channels) உருவாக்கப்பட்டன. வெப்பத்தைத் தாங்கக்கூடிய கடல்பாசி வகைகள் (Heat-resistant Varieties) குறித்த ஆராய்ச்சியிலும் பெண்கள் பங்கேற்றனர். இது முழுமையான தீர்வாக இல்லாவிட்டாலும், சான்சிபார் மாதிரி சில முன்னேற்றங்களுக்கான வழிகளைக் காட்டுகிறது.

மொசாம்பிக்கில், உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பின் (Food and Agriculture Organization – FAO) ஒருங்கிணைந்த கடலோரப் பகுதி மேலாண்மைத் (Integrated Coastal Area Management) திட்டத்தின் மூலம் பெண் கடல்பாசி விவசாயிகளுக்கு சிறுகடன் (Microfinance), பயிற்சி, நேரடி சந்தை அணுகல் (Direct Market Access) வழங்கப்பட்டது. காலநிலைத் தகவமைப்புத் (Climate Adaptation) திட்டங்களில் பாலின அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்ட தரவுகளை (Gender-disaggregated Data) சேகரிப்பதும் கட்டாயமாக்கப்பட்டது. இந்த மாதிரிகளில் காணப்படும் சில அணுகுமுறைகளை இலங்கையின் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு பயன்படுத்த முடியும்.

7.2 இந்தியா: தமிழ்நாடு அனுபவம்

தமிழ்நாட்டின் இராமேஸ்வரம் மற்றும் தூத்துக்குடிப் பகுதிகளில் கடல்பாசி விவசாயிகளுக்கு மத்திய கடல் மீன்வள ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (Central Marine Fisheries Research Institute – CMFRI) வழங்கும் ஆதரவை இலங்கையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம். தமிழ்நாட்டில் கடல்பாசி விவசாயிகளுக்கு பிரதமரின் பயிர்க் காப்பீட்டுத் திட்டத்தின் (Pradhan Mantri Fasal Bima Yojana – PMFBY) கீழ் காப்பீட்டுத் திட்டத்தை அணுகும் வாய்ப்பு உள்ளது. கடல்பாசி வளர்ப்பு (Seaweed Cultivation) ‘வேளாண்மை’ (Agriculture) வகைப்பாட்டில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இது இலங்கையில் செய்ய முடியாதது அல்ல; இது ஒரு கொள்கைத் தேர்வு. அந்தத் தேர்வை மாற்றுவதும் சாத்தியம்.

8. கொள்கைப் பரிந்துரைகள்: நடைமுறை நடவடிக்கைகள்

8.1 சட்டரீதியான அங்கீகாரம்

மிக அடிப்படையான மாற்றம் சட்டரீதியான அங்கீகாரம் வழங்குவதாகும். இலங்கை அரசு, கமநல சேவைகள் சட்டத்தை (Agrarian Services Act) திருத்துவதன் மூலமாகவோ அல்லது புதிய கடல் வேளாண்மைச் சட்டத்தை (Marine Cultivation Act) இயற்றுவதன் மூலமாகவோ, கடல்பாசி விவசாயிகளை ‘கடல் விவசாயிகள்’ என அங்கீகரிக்க வேண்டும். இந்த அங்கீகாரம் இருந்தால் மட்டுமே வெள்ளம்–வறட்சி நிவாரணம், வேளாண்மைக் கடன் திட்டங்கள், கமநலக் காப்புறுதித் திட்டங்கள் (Agrarian Insurance Schemes) ஆகியவற்றை அணுகுவது சாத்தியமாகும். இது நீண்டகாலக் கட்டமைப்பு மாற்றமாகும். ஆனால், இந்த மாற்றம் இல்லாமல் வேறு எந்தத் திட்டமும் நிலையாகச் செயல்படாது.

8.2 NAQDA சீர்திருத்தமும் அணுகல் நீதியும்

தேசிய நீர்வாழ் உயிரின வளர்ப்பு மேம்பாட்டு அதிகாரசபையின் (National Aquaculture Development Authority – NAQDA) செயல்முறைகளை மக்களை மையமாகக் கொண்டு மறுவடிவமைக்க வேண்டும். நடமாடும் பதிவுப் பிரிவுகள் (Mobile Registration Units) மூலம் NAQDA அதிகாரிகள் கிளிநொச்சி, வலைப்பாடு, முல்லைத்தீவு ஆகிய பகுதிகளுக்கு நேரடியாகச் சென்று பதிவு செய்ய வேண்டும். அனைத்து ஆவணங்களும் தமிழில் கிடைக்க வேண்டும் — இது மொழி உரிமை மட்டுமல்ல; கொள்கைகளை அணுகுவதற்கான அடிப்படை உரிமையும் ஆகும். பெண்கள் தலைமையிலான கூட்டுறவு உரிமம் (Women-Led Cooperative Licensing) என்ற மாதிரியில் குழு உரிமம் வழங்குவதன் மூலம் நிர்வாகச் சுமையைக் குறைக்கலாம். ஒரு கூட்டுறவுச் சங்கத்திற்கு ஓர் உரிமம் வழங்கப்பட்டு, அதன் கீழ் 20 பெண்கள் பணியாற்றும் வகையில் ஏற்பாடு செய்யலாம். எண்ணிமத் தளங்கள் (Digital Platforms) மூலம் இணையவழி விண்ணப்பச் செயல்முறைகள் (Online Application Processes) தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் கிடைக்குமாறு செய்ய வேண்டும்.

8.3 காலநிலைத் தகவமைப்பு — பாலின உணர்வுடன்

தேசிய நீர்வாழ் வள ஆராய்ச்சியும் மேம்பாட்டு முகாமையும் (National Aquatic Resources Research and Development Agency – NARA), தேசிய நீர்வாழ் உயிரின வளர்ப்பு மேம்பாட்டு அதிகார சபையும் (National Aquaculture Development Authority – NAQDA) இணைந்து, அதிக வெப்பத்தைத் தாங்கக்கூடிய கடல்பாசி வகைகள் குறித்த ஆராய்ச்சியில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். இந்த ஆராய்ச்சியில் பெண் விவசாயிகளைப் பங்கேற்பு ஆராய்ச்சிப் பங்காளர்களாக (Participatory Research Partners) இணைக்க வேண்டும் — அவர்களது அனுபவ அறிவு (Indigenous Knowledge) விலைமதிப்பற்றது. ஆழமான நீரில் கடல்பாசி வளர்ப்பதற்கான பயிற்சித் திட்டங்கள் — பாதுகாப்பான நீச்சல், மிதக்கும் கூண்டு அமைப்புகள் (Floating Cage Systems), கயிறு மேலாண்மை (Rope Management) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியவை — பெண்களுக்கு அணுகக்கூடிய வகையில், இலவசமாக அல்லது மிகக் குறைந்த செலவில் வழங்கப்பட வேண்டும்.

கடல் அட்டைகள் (Sea Cucumber), முத்துச் சிப்பிகள் (Pearl Oyster) போன்ற மாற்றுக் கடல் வளங்களுக்கு மாறுவதற்கான வழிகாட்டுதல்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். கடல்பாசி இனப் பன்முகப்படுத்தல் (Seaweed Species Diversification) — ஓர் இனத்தை மட்டும் சார்ந்திருக்காமல் பல்வேறு இனங்களை வளர்ப்பதற்கான பயிற்சி — வெப்ப அலை நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள உதவும். சமூக அடிப்படையிலான முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை அமைப்புகள் (Community-based Early Warning Systems) மூலம் கடல் வெப்பநிலை அதிகரிக்கும் போது விவசாயிகளுக்கு முன்கூட்டியே தகவல் கிடைக்க வேண்டும் — இதன் மூலம் பயிர்களைத் தற்காலிகமாக ஆழமான பகுதிகளுக்கு நகர்த்திக்கொள்ள முடியும்.

8.4 இழப்பும் சேத நிதியும்: நேரடி அணுகல் மாதிரி

கட்சிகளின் மாநாட்டில் (Conference of the Parties – COP) நிறுவப்பட்ட இழப்பும் சேத நிதியும் (Loss and Damage Fund), இலங்கையைச் சென்றடைந்தாலும், அது இறுதியில் வலைப்பாடு பெண்ணைச் சென்றடைய வேண்டும். இதற்கு நேரடி அணுகல் நிறுவன (Direct Access Entity) மாதிரி அவசியம். தேசிய அரசு தேசிய நியமிக்கப்பட்ட நிறுவனமாக (National Designated Entity) செயல்படலாம். ஆனால், சமூக அளவில், கடல்பாசி விவசாயிகளின் கூட்டுறவுச் சங்கங்கள் நேரடி விண்ணப்பதாரர்களாகச் செயல்படும் வகையில் ஒரு திட்டம் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். இந்த மாதிரி காலநிலை நிதியியல் துறையில் (Climate Finance) ‘நேரடி அணுகல்’ (Direct Access) என அறியப்படுகிறது; பசிபிக் தீவு நாடுகளில் (Pacific Island Nations) இது சில வெற்றிகரமான மாதிரிகளைக் காட்டியுள்ளது.

8.5 தரவு சேகரிப்பும் பிரதிநிதித்துவமும்

பாலின அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்ட தரவுகளை (Gender-disaggregated Data) சேகரிப்பது ஓர் அடிப்படையான கோரிக்கை. இலங்கையின் மீன்வளர்ப்பு, கடல்வளப் புள்ளிவிவரங்களில் கடல்பாசி விவசாயிகளின் எண்ணிக்கை, பாலினப் பிரிவு, வருமானம், இழப்புகள் ஆகியவை தனித்தனியாகப் பதிவு செய்யப்படவில்லை. இல்லாத தரவை அடிப்படையாகக் கொண்டு கொள்கைகளை உருவாக்க முடியாது. தேசிய நீர்வாழ் உயிரின வளர்ப்பு மேம்பாட்டு அதிகாரசபையும் (National Aquaculture Development Authority – NAQDA), தேசிய நீர்வாழ் வள ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு முகாமையும் (National Aquatic Resources Research and Development Agency – NARA) ஆண்டுதோறும் பாலின அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்ட துறைசார் அறிக்கைகளை (Annual Gender-disaggregated Sector Reports) வெளியிட வேண்டும். மாவட்ட மீன்வளர்ப்பு அலுவலர்கள் பெண் விவசாயிகளின் பிரதிநிதிகளுடன் காலாண்டுக்கு ஒருமுறை ஆலோசனைக் கூட்டங்களை நடத்த வேண்டும்.

9. இலங்கை அரசின் வாய்ப்பு: ஓர் அழைப்பு

இலங்கை 2015ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளில் (UN Sustainable Development Goals – SDGs) இணைந்தது. SDG 1 (வறுமை ஒழிப்பு), SDG 5 (பாலின சமத்துவம்), SDG 13 (காலநிலை நடவடிக்கை), SDG 14 (நீர்வாழ் உயிரினங்கள்) எனப் பல இலக்குகள் வலைப்பாடு பெண்களின் நிலையுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையவை. இந்த நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளை அடைவதற்கான தேசிய அறிக்கைகளில் (National Reports) கடல்பாசி விவசாயிகள் குறிப்பிடப்படவில்லை என்பது ஒரு குறைபாடாகும்.

2023ஆம் ஆண்டு இலங்கை ஒரு பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீண்டு வருகிறது. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (International Monetary Fund – IMF) திட்டத்தின் கீழ் கட்டமைப்பு மறுசீரமைப்பு நடைபெற்று வருகிறது. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில், நீலப் பொருளாதாரத்தின் (Blue Economy) கீழ் கடல்பாசி உற்பத்தியை ஏற்றுமதித் துறையாக (Export Sector) வளர்ப்பதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது. இது இலங்கைக்கு வருமானத்தை மட்டுமல்ல — வடக்கு மாகாணப் பெண்களுக்கு கண்ணியமான வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்கக்கூடியது. ஆனால், இது நடைபெற வேண்டுமானால், அடிப்படையில் உள்ள சட்ட, நிர்வாக, சமூகத் தடைகளை அகற்ற வேண்டும்.

வடக்கு மாகாண மக்களின் நம்பிக்கையை மீட்டெடுப்பதில் — போருக்குப் பிந்தைய நல்லிணக்கச் (Reconciliation) செயல்முறையில் — கடல்பாசி விவசாயிகளுக்கான நீதி ஒரு சிறிய, ஆனால் குறியீட்டளவில் முக்கியமான படியாகும். போரால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அரசு உண்மையாக அக்கறை கொள்கிறதா என்பது கொள்கை ஆவணங்களில் மட்டுமல்ல — நடைமுறையிலும் தெரியும்.

10. முடிவுரை: கடலும் நீதியும் பொறுக்கவில்லை

வலைப்பாடு பெண் கடல்பாசி விவசாயிகளின் கதை, மூன்றடுக்கு அநீதியின் சாட்சியம். யுத்தம் அதைத் தொடங்கியது; காலநிலை மாற்றம் தொடர்கிறது; அரசின் அரசியல் அலட்சியமோ அதைத் தீர்க்காமல் முடக்கிப் போடுகிறது. இந்த மூன்று அடுக்குகளும் ஒரே நேரத்தில் ஒரே மனிதர் மீது இறங்கும் போது, அதுவே குறுக்குவெட்டு நிலைமையின் (Intersectionality) பொருள்.

46,000 போரால் கணவனை இழந்த பெண்கள் கடலை நம்பி வாழ்கிறார்கள். அந்தக் கடல் வெப்பமடைகிறது. 80% பயிர் அழிகிறது. அரசு கேட்கவில்லை. சர்வதேச சமூகம் இழப்பும் சேதமும் (Loss and Damage) குறித்துப் பேசுகிறது — ஆனால் அந்த உரையாடலில் அமினாவின் குரல் இல்லை. பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான பாகுபாடுகளையும் ஒழிப்பதற்கான உடன்படிக்கையின் 14ஆவது உறுப்பு (CEDAW Article 14), பாரிஸ் உடன்படிக்கையின் 7.5ஆவது உறுப்பு (Paris Agreement Article 7.5), ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு – வேளாண்மை அமைப்பின் சிறிய அளவிலான மீன்பிடித் தொழிலுக்கான வழிகாட்டுதல்கள் (FAO Small-Scale Fisheries Guidelines), ஐக்கிய நாடுகள் கடல்சார் சட்ட உடன்படிக்கையின் 192ஆவது உறுப்பு (UNCLOS Article 192), பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையின் 11ஆவது உறுப்பு (ICESCR Article 11) — இவை அனைத்தும் காகிதத்தில் இருக்கின்றன. வலைப்பாடு கடற்கரையில் இல்லை.

காலநிலை நீதி என்பது ஒரு நாள் கருத்தரங்கின் கோஷம் அல்ல. அது அமினா அடுத்த நாள் காலையில் எண்ணெய் விலகிய கடலில் இறங்கலாமா என்ற கேள்வியில் இருக்கிறது. அது அவரது மகள் பத்தாண்டுகள் கழித்தும் இதே கடலை நம்பி வாழலாமா என்ற கேள்வியில் இருக்கிறது. அது கடல்பாசி என்ற தொழிலை விட்டு வெளியேறிய 200 பெண்கள் — யாரும் கேட்காமல் தங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொண்டவர்கள் — இப்போது எங்கே இருக்கிறார்கள் என்ற கேள்வியில் இருக்கிறது.

அந்தக் கடலும் — அந்த நீதியும் — இனியும் பொறுக்கவில்லை. அரசுகள் கேட்கவில்லை என்றால், கடல் மட்டும் கேட்கும். ஆனால் கடலுக்குச் சட்டம் இல்லை. நமக்கு இருக்கிறது. அந்தச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்துவது நமது கடமை.

முக்கிய சொற்கள்: கடல்பாசி விவசாயம், காலநிலை நீதி, பாலின சமத்துவம், போர்க்காலத்திற்குப் பிந்தைய மறுசீரமைப்பு, வடக்கு இலங்கை, CEDAW, Loss and Damage, Epiphytism, Intersectionality.

ஆதார நூல்களும் குறிப்புகளும்

Centre for Women’s Development, Jaffna (2022). Post-War Women’s Livelihoods in Northern Sri Lanka: A Documentation Report.

Pulitzer Center (2024). Climate Change and Seaweed Farming in Northern Sri Lanka: Ground Report, Kilinochchi District.

Progressive International (2025). Blue Economy or Blue Extraction? Women Seaweed Farmers and Climate Justice in South Asia.

Gender Climate Tracker (2024). Gender and Climate Change: Northern Province Sri Lanka Assessment Report.

CEDAW Committee (2017). Concluding Observations on Sri Lanka. UN Doc. CEDAW/C/LKA/CO/8.

CEDAW Committee (2016). General Recommendation No. 34 on the Rights of Rural Women. UN Doc. CEDAW/C/GC/34.

FAO (2015). Voluntary Guidelines for Securing Sustainable Small-Scale Fisheries in the Context of Food Security and Poverty Eradication. Rome: FAO.

FAO (1995). Code of Conduct for Responsible Fisheries. Rome: FAO.

IPCC (2022). Sixth Assessment Report, Working Group II: Impacts, Adaptation and Vulnerability. Cambridge University Press.

ITLOS (2024). Advisory Opinion on Climate Change and International Law (Request by COSIS). ITLOS Case No. 31.

MacGregor, S. (2010). Gender and Environment: An Introduction. In: Gender and Environment. Routledge.

Waring, M. (1988). If Women Counted: A New Feminist Economics. Harper & Row.

Crenshaw, K. (1989). Demarginalizing the Intersection of Race and Sex. University of Chicago Legal Forum, 139–167.

Galtung, J. (1969). Violence, Peace, and Peace Research. Journal of Peace Research, 6(3), 167–191.

UNCLOS (1982). United Nations Convention on the Law of the Sea. UN Treaty Series.

Paris Agreement (2015). United Nations Framework Convention on Climate Change. FCCC/CP/2015/10/Add.1.

ICESCR (1966). International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights. UN Treaty Series Vol. 993.