இலங்கையில் பஷ்தூன்கள்: வரலாறு, சமூகப் பங்களிப்பு, பண்பாட்டு மரபு

அறிமுகம்

இலங்கை பல இனங்கள், மொழிகள், மதங்கள் மற்றும் பண்பாடுகள் ஒன்றிணைந்து விளங்கும் ஒரு பன்முகத் தீவாகும். அதன் வரலாறு சிங்களர், தமிழர், இலங்கை முஸ்லிம்கள், மலாயர், பறங்கியர், செட்டியார், இந்திய வம்சாவளித் தமிழர் போன்ற சமூகங்களுடன் மட்டுமல்லாமல், எண்ணிக்கையில் மிகக் குறைவாக இருந்தாலும் குறிப்பிடத்தக்க வரலாற்றுச் சுவடுகளை விட்டுச் சென்ற பிற குடியேற்றக் குழுக்களுடனும் இணைந்துள்ளது. அவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்க ஒரு சமூகமாக பஷ்தூன்கள் அல்லது ஆப்கானியர்கள் காணப்படுகின்றனர்.

இலங்கையில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்களின் வரலாறு இதுவரை விரிவாக ஆராயப்படாத ஒரு துறையாகும். இருப்பினும், காலனித்துவ ஆவணங்கள், மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புகள், பயணக் குறிப்புகள் மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதியிலிருந்து 20ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை அவர்கள் இலங்கையின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் பண்பாட்டு வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தை வகித்தனர் என்பதை அறிய முடிகிறது.

ஆப்கானிஸ்தான், இன்றைய பாகிஸ்தானின் கைபர் பக்துன்க்வா மற்றும் பலுசிஸ்தான் போன்ற பகுதிகளிலிருந்து வந்த இப்பஷ்தூன்கள் ஆரம்பத்தில் குதிரைப் பராமரிப்பாளர்கள், காவலர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களாகப் பணியாற்றினர். பின்னர் வணிகம் மற்றும் கடன் வழங்கும் தொழில்களில் ஈடுபட்டு நகர்ப்புறப் பொருளாதாரத்தில் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றனர். காலப்போக்கில் உள்ளூர் சமூகங்களுடன் கலந்திருந்தாலும், தமது மொழி, உடை, சமூக அமைப்பு மற்றும் மரபுகளை ஓரளவு பாதுகாத்தனர்.

இலங்கையின் கிழக்குக் கரையில், குறிப்பாக மட்டக்களப்பைச் சார்ந்த சில உள்ளூர் மரபுக் கதைகளிலும் பஷ்தூன்கள் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. இக்கட்டுரை இலங்கையில் பஷ்தூன்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, சமூக மற்றும் பொருளாதாரப் பங்கு, பண்பாட்டு அடையாளம் மற்றும் அவர்கள் விட்டுச் சென்ற வரலாற்றுச் சுவடுகளை ஆராய்கிறது.

இலங்கைக்கான பஷ்தூன் குடியேற்றத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி

இலங்கையில் பஷ்தூன்களின் வருகை, பிரித்தானியக் காலனித்துவ ஆட்சியின் நிர்வாக மற்றும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையதாகும். 1796ஆம் ஆண்டு இலங்கை பிரித்தானிய ஆட்சிக்குள் வந்ததைத் தொடர்ந்து, நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்துவதற்கும், தோட்டப் பொருளாதாரத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கும், பல்வேறு இனங்களைச் சேர்ந்த மக்களை பிரித்தானியர் இலங்கைக்கு அழைத்து வந்தனர். தென்னிந்தியத் தொழிலாளர்கள், மலாய்ப் படையினர், ஐரோப்பிய வணிகர்கள் ஆகியோருடன் இணைந்து, வடமேற்கு இந்தியா மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானைச் சேர்ந்த பஷ்தூன்களும் இலங்கையில் குடியேறினர்.

பஷ்தூன்கள் முதற்கட்டமாக குதிரைப் பராமரிப்பாளர்கள், வண்டி ஓட்டுநர்கள், பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள் மற்றும் இராணுவத்துடன் தொடர்புடைய உதவிப் பணியாளர்களாக நியமிக்கப்பட்டனர். குதிரைப் படைகள் மற்றும் போக்குவரத்து அமைப்புகள் காலனித்துவ நிர்வாகத்தில் முக்கிய இடம் வகித்த காலத்தில், இப்பணிகளில் அவர்களின் திறமைகள் பெரிதும் பயன்படுத்தப்பட்டன. பின்னர் நகர்ப்புறங்களிலும் வணிக மையங்களிலும் குடியேறிய அவர்கள், சிறிய அளவிலான வணிகம், சந்தைச் செயற்பாடுகள் மற்றும் நிதி தொடர்பான தொழில்களில் ஈடுபட்டனர்.

1881ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான ஆப்கானியர்கள் இலங்கையில் வாழ்ந்ததாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பின்னர் அவர்களின் எண்ணிக்கை ஏற்றத் தாழ்வுகளுக்கு உள்ளானாலும், 20ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை அவர்கள் தனித்துவமான சமூகமாகக் காணப்பட்டனர். இருப்பினும், குடியுரிமை, பதிவு மற்றும் கடன் வழங்கல் தொடர்பான புதிய சட்டங்கள் அமுலுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து, அவர்களின் தனித்துவமான சமூக அடையாளம் படிப்படியாக மறையத் தொடங்கியது. இதன் விளைவாக, பின்னைய மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புகளில் அவர்கள் தனி இனக்குழுவாகப் பதிவு செய்யப்படவில்லை.

இலங்கையில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்கள் பொதுவாக ‘பாய்’ (Bhai/ Baay) என்ற பட்டத்தால் அழைக்கப்பட்டனர். இது சமூக அடையாளமாக மட்டுமல்லாமல், அதிகாரபூர்வ ஆவணங்களிலும் இடம்பெற்றிருந்தது. மேலும் ‘Afghan, Kabul Man, Pattani’ போன்ற பெயர்களாலும் அவர்கள் குறிப்பிடப்பட்டனர். பலரது பெயர்களில் ‘கான்’ என்ற மரியாதைப் பட்டமும் காணப்பட்டது. அஃப்ரீதி, யூசுப்சாய், கில்ஜி, காக்கர், அகமத்சாய் போன்ற பஷ்தூன் பழங்குடியினரே இவர்களில் பெரும்பான்மையாக இருந்தனர்.

காலப்போக்கில் இவர்கள் இலங்கை முஸ்லிம், மலாய் மற்றும் பிற உள்ளூர் சமூகங்களுடன் திருமண உறவுகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர். இதன் காரணமாக அவர்களது மொழி, வாழ்க்கை முறை மற்றும் சமூகப் பழக்கவழக்கங்களில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. இருப்பினும், பஷ்தோ மொழி, பாரம்பரிய உடை, குல மரபு மற்றும் ஜிர்கா (மூத்தோர் பேரவை) போன்ற சமூக அமைப்புகளை நீண்ட காலம் பாதுகாத்தனர். இவ்வாறாக, இலங்கையில் பஷ்தூன்களின் வரலாறு காலனித்துவக் குடியேற்ற வரலாற்றின் ஒரு சிறிய அத்தியாயமாக மட்டுமல்லாமல், நாட்டின் பல்வகை இன மரபை வெளிப்படுத்தும் முக்கிய கூறாகவும் கருதப்படுகிறது.

பிரித்தானியர் ஆட்சிக்காலத்தில் பஷ்தூன்களின் சமூக மற்றும் பொருளாதாரப் பங்களிப்பு

பிரித்தானியர் ஆட்சிக் காலத்தில் இலங்கையில் குடியேறிய பஷ்தூன்களில் பெரும்பாலோர் கல்வியறிவு குறைந்தவர்களாக இருந்தபோதிலும், உழைப்பு, ஒழுக்கம் மற்றும் சமூக ஒற்றுமை ஆகியவற்றின் மூலம் தங்களுக்கென ஒரு பொருளாதார அடித்தளத்தை உருவாக்கினர். இவ்வாறான சமூக முன்னேற்றம், காலனித்துவ இலங்கையின் நகர்ப்புறப் பொருளாதார வளர்ச்சியுடனும் நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டிருந்தது.

பிரித்தானியர் நிர்வாகத்தின் ஆரம்பகட்டங்களில் குதிரைகள் நிர்வாகப் போக்குவரத்து, இராணுவ நடவடிக்கைகள் மற்றும் அரசாங்க சேவைகளில் முக்கிய பங்கு வகித்தன. இதனால் குதிரைப் பராமரிப்பில் அனுபவமிக்க பஷ்தூன்கள் அரசாங்கத் துறைகளிலும் தனியார் நிறுவனங்களிலும் பணியமர்த்தப்பட்டனர். அதேவேளை, சிலர் விவசாயப் பண்ணைகள், கிடங்குகள், துறைமுகங்கள் மற்றும் வணிக நிறுவனங்களில் காவலர்களாகவும் சேவை புரிந்தனர். மேலும் சிலர் தபால்துறை, சரக்குப் போக்குவரத்து மற்றும் நகர்ப்புறச் சேவைத் துறைகளிலும் பணியாற்றியதாக காலனித்துவ ஆவணங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

காலப்போக்கில் பஷ்தூன்கள் சிறு வணிகத்தில் ஈடுபடத் தொடங்கினர். குறிப்பாக கொழும்பு, கோட்டை, ஸ்லேவ் ஐலன்ட் (Slave Island), கண்டி மற்றும் பிற நகர மையங்களில் சிறிய கடைகள், காய்கறி விற்பனை, துணி வணிகம் மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்கள் விற்பனை போன்ற துறைகளில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டனர். இவ்வணிக அனுபவம் பின்னர் அவர்களை நிதிச் சேவைகள், குறிப்பாக கடன் வழங்கும் தொழிலுக்குத் திருப்பியது.

1930களில் இலங்கையில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்களின் பெரும்பாலோர் கடன் வழங்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்ததாக பல வரலாற்று ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அக்காலத்தில் வங்கிச் சேவைகள் பொதுமக்களுக்கு எளிதில் கிடைக்காத சூழலில், சிறு வணிகர்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் அரசாங்க ஊழியர்கள் பஷ்தூன்களிடமிருந்து கடன் பெற்றனர். இதனால் அவர்கள் நகர்ப்புற அன்றாடப் பொருளாதாரத்தில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு சமூகமாக உருவெடுத்தனர்.

எனினும், கடன் திருப்பிச் செலுத்தாதவர்களிடம் கடுமையான முறையில் வசூல் செய்தல் போன்ற காரணங்களால் பஷ்தூன் கடன் வழங்குநர்கள் குறித்து சமூகத்தில் கலவையான கருத்துகள் நிலவின. சில காலனித்துவ எழுத்தாளர்கள் அவர்கள் கடன் வசூலில் மிகவும் கடுமையானவர்களாக இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். இருப்பினும், இவ்வாறான பதிவுகள் பெரும்பாலும் காலனித்துவ அதிகாரிகளின் அல்லது வெளிநாட்டு எழுத்தாளர்களின் பார்வையைப் பிரதிபலிப்பவை என்பதால், அவற்றை விமர்சன அணுகுமுறையுடன் மதிப்பீடு செய்ய வேண்டியது அவசியமாகும்.

பொருளாதார முன்னேற்றத்துடன் இணைந்து பஷ்தூன்கள் உள்ளூர் சமூகங்களுடனும் நெருங்கிய உறவுகளை ஏற்படுத்தினர். குறிப்பாக இலங்கை முஸ்லிம் (மூர்ஸ்) மற்றும் மலாய் சமூகங்களைச் சேர்ந்த பெண்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டதன் மூலம், அவர்கள் உள்ளூர் சமூக அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறினர். இதன் விளைவாக அவர்களின் அடுத்த தலைமுறையினர் தமிழ், சிங்களம் மற்றும் மலாய் மொழிகளைப் பேசக்கூடியவர்களாக வளர்ந்தனர். இதேவேளை, பஷ்தோ மொழி, குல அடையாளம் மற்றும் பாரம்பரிய மரபுகள் குடும்ப மட்டத்தில் தொடர்ந்து பேணப்பட்டன.

இதனால், பஷ்தூன்களின் வரலாறு வெறுமனே குடியேற்ற வரலாறாக மட்டுமல்லாமல், இலங்கையின் காலனித்துவ நகர்ப்புறப் பொருளாதார வளர்ச்சியிலும், சமூகங்களுக்கு இடையிலான உறவுகளின் உருவாக்கத்திலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்காற்றிய ஒரு சிறுபான்மை சமூகத்தின் வரலாறாகவும் கருதப்பட வேண்டும்.

மட்டக்களப்பில் பஷ்தூன்கள்

இலங்கையின் கிழக்குப் பிராந்தியமான மட்டக்களப்பு நீண்டகாலமாக கடல் வாணிபம், குடியேற்றம் மற்றும் பல்வேறு பண்பாடுகளின் சந்திப்பிடமாக விளங்கியுள்ளது. அரபு, பாரசீக, தென்னிந்திய, ஐரோப்பிய மற்றும் தென்கிழக்காசிய வணிகத் தொடர்புகளின் காரணமாக மட்டக்களப்பு ஒரு பன்முக வரலாற்றுப் பிரதேசமாக உருவாகியுள்ளது. இவ்வாறான வரலாற்றுப் பின்னணியில் பஷ்தூன்கள் அல்லது ஆப்கானியர்களின் வருகை தொடர்பான சில உள்ளூர் மரபுகளும் வாய்மொழி ஆதாரங்களும் அங்கு காணப்படுகின்றன.

சில உள்ளூர் வரலாற்று மரபுகளின்படி, 15ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியில் காபூல் பகுதியைச் சேர்ந்த பஷ்தூன் துணி வணிகர்களின் சிறிய கப்பல் ஒன்று கடல் பயணத்தின் போது ஏற்பட்ட புயலினால் மட்டக்களப்புத் துறைமுகத்தை அடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அக்காலத்தில் மட்டக்களப்பின் கிழக்குக் கரையோரப் பகுதிகளில் பல்வேறு தமிழ்ச் சமூகக் குழுக்கள் வாழ்ந்து வந்தன. குறிப்பாக முக்குவர் மற்றும் திமிலர் சமூகங்களுக்கிடையே நிலம், வளங்கள் மற்றும் அரசியல் ஆதிக்கம் தொடர்பான போட்டிகள் காணப்பட்டதாக உள்ளூர் மரபுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

இந்த மரபுகளின்படி, பஷ்தூன் வணிகர்கள் முக்குவர் சமூகத்துடன் இணைந்து திமிலர் குழுக்களின் எதிர்ப்பை எதிர்கொள்ள உதவியதாகக் கூறப்படுகிறது. போர்த் திறன் மற்றும் உடல் வலிமை கொண்டவர்களாகக் கருதப்பட்ட பஷ்தூன்கள், உள்ளூர் அரசியல் சூழலில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் முக்கிய பங்காற்றியதாக வாய்மொழி வரலாறுகள் தெரிவிக்கின்றன. இவர்களின் உதவிக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில், உள்ளூர் சமூகத்துடன் திருமண உறவுகளை ஏற்படுத்திக்கொள்ள அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.

இந்தக் கலப்புத் திருமணங்களின் மூலம் பஷ்தூன்கள் படிப்படியாக உள்ளூர் சமூக அமைப்பில் இணைந்தனர். இருப்பினும், அவர்கள் தங்களது வம்ச மரபு, வீரப் பாரம்பரியம் மற்றும் தனித்துவமான பண்பாட்டு அடையாளத்தை நினைவில் வைத்திருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. மட்டக்களப்பில் சில இடப்பெயர்கள் மற்றும் குடும்ப மரபுகள் இத்தகைய வரலாற்றுச் சம்பவங்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன. உதாரணமாக, சத்துருக்கொண்டான் என்ற இடப்பெயர் ‘எதிரி கொல்லப்பட்ட இடம்’ என்ற பொருளைக் கொண்டுள்ளதாக உள்ளூர் விளக்கங்கள் கூறப்படுகின்றன. இத்தகைய இடப்பெயர் மரபுகள் வரலாற்று உண்மைகளை முழுமையாக நிரூபிப்பதற்கான ஆதாரங்களாக இல்லாவிட்டாலும், அவை ஒரு சமூகத்தின் நினைவு வரலாற்றை வெளிப்படுத்துகின்றன.

வரலாற்று ஆய்வில் வாய்மொழி மரபுகள், தொல்லியல் சான்றுகள் மற்றும் எழுத்துமூல ஆதாரங்கள் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து ஆராயப்பட வேண்டும். பஷ்தூன்களின் மட்டக்களப்புத் தொடர்பான செய்திகள் பெரும்பாலும் வாய்மொழி மரபுகள் மற்றும் குடும்ப வரலாற்றுச் செய்திகள் மூலமே கிடைக்கின்றன. எனவே, இவை மேலதிக தொல்லியல், ஆவண மற்றும் மரபணு ஆய்வுகளுடன் இணைத்து ஆராயப்பட வேண்டிய முக்கியமான ஆய்வுப் பகுதிகளாகும்.

மட்டக்களப்பில் பஷ்தூன்களின் வரலாறு, ஒரு சிறிய குடியேற்றக் குழு எவ்வாறு உள்ளூர் சமூகத்துடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தி, அதன் பண்பாட்டு அமைப்பில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதை விளக்கும் ஒரு முக்கிய எடுத்துக்காட்டாகும். இது கிழக்கு இலங்கையின் பல அடுக்கு சமூக வரலாற்றையும், கடல்வழிக் குடியேற்றங்களின் பரந்த இயக்கத்தையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

பஷ்தூன்களின் பண்பாட்டு அடையாளம், மொழி, சமூக அமைப்பு

இலங்கையில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்கள் எண்ணிக்கையில் சிறிய சமூகமாக இருந்தபோதிலும், தங்களுக்கென தனித்துவமான பண்பாட்டு அடையாளத்தையும் சமூக அமைப்பையும் நீண்ட காலம் பேணிக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு குடியேற்றச் சமூகமாக இலங்கையில் நிலைபெற்ற பின்னரும், அவர்கள் தமது பூர்வீகமான ஆப்கானிய–பஷ்தூன் மரபுகளின் சில முக்கிய அம்சங்களைத் தொடர்ந்து பாதுகாத்தனர். உடை, மொழி, குடும்ப அமைப்பு, சமூகத் தலைமை முறை மற்றும் மத நடைமுறைகள் ஆகியவை அவர்களின் அடையாளத்தின் முக்கிய கூறுகளாக அமைந்தன.

பஷ்தூன்களின் பாரம்பரிய உடை அவர்களின் இன அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் முக்கிய அம்சமாக இருந்தது. ஆண்கள் பொதுவாக பெராஹன்–தும்பான் (Perahan Tunban) எனப்படும் நீளமான மேலாடை மற்றும் தளர்வான காற்சட்டையை அணிந்தனர். தலைப்பாகை அல்லது தஸ்தார் (Dastar) அணிவதும் வழக்கமாக இருந்தது. சிலர் நீண்ட கைத்தடியை எடுத்துச் செல்வதும் அவர்களின் பாரம்பரியத் தோற்றத்தின் ஒரு பகுதியாகக் காணப்பட்டது. இந்தக் கைத்தடிகள் பயணத்தின் போது பாதுகாப்பிற்காகவும், சமூகத்தில் அவர்களின் கௌரவ அடையாளமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டன.

மொழி அடையாளம் பஷ்தூன் சமூகத்தில் முக்கிய இடம் பெற்றிருந்தது. அவர்கள் தங்களுக்குள் பஷ்தோ (Pashto) மொழியில் உரையாடினர். எனினும், இலங்கையில் நீண்ட காலம் வாழ்ந்ததன் காரணமாக அவர்கள் தமிழ், சிங்களம் மற்றும் இலங்கை மலாய் மொழிகளையும் கற்றுக்கொண்டனர். குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்கள் பல்மொழிச் சமூகமாக வளர்ந்தனர். மொழி மாற்றம் ஏற்பட்டபோதிலும், குடும்ப மற்றும் சமூக நிகழ்வுகளில் பஷ்தோ மொழியின் பயன்பாடு ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை தொடர்ந்தது.

மத அடையாளத்திலும் பஷ்தூன்கள் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்துடன் இணைந்திருந்தனர். அவர்கள் பள்ளிவாசல் மையமான சமூக வாழ்க்கையைப் பேணினர். கொழும்பின் ‘ஸ்லேவ் ஐலன்ட்’ பகுதியில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்கள் தங்களுக்கென சிறிய பள்ளிவாசல்களையும் சமூக ஒன்றுகூடல் இடங்களையும் கொண்டிருந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. வெள்ளிக்கிழமை தொழுகை, மத நிகழ்வுகள், ஹஜ் பயணம் தொடர்பான ஏற்பாடுகள் மற்றும் சமூக ஆலோசனைகள் போன்றவை இவ்விடங்களில் நடைபெற்றன.

பஷ்தூன் சமூக அமைப்பில் ஜிர்கா (Jirga) எனப்படும் மூத்தோர் ஆலோசனைச் சபை முக்கியமானதாக இருந்தது. குடும்ப அல்லது சமூகப் பிரச்சினைகள் அதிகாரபூர்வ நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்லாமல், சமூகத் தலைவர்களின் ஆலோசனையின் மூலம் தீர்க்கப்பட்டன. இந்த மரபு ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பஷ்தூன் பகுதிகளில் காணப்பட்ட பாரம்பரிய சமூக நிர்வாக முறையின் தொடர்ச்சியாகும்.

இலங்கையில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்கள் தங்களுக்கென சமூகத் தலைவர்களையும் பிரதிநிதிகளையும் கொண்டிருந்தனர். திருமணம், சொத்து, வணிகம் மற்றும் சமூக உறவுகள் தொடர்பான முக்கிய முடிவுகள் மூத்தோர் ஆலோசனையுடன் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதன் மூலம் அவர்கள் ஒரு சிறிய சமூகமாக இருந்தாலும், உள்ளக ஒற்றுமையைப் பேண முடிந்தது.

எனினும், காலப்போக்கில் உள்ளூர் சமூகங்களுடனான கலப்புத் திருமணங்கள், மொழி மாற்றம் மற்றும் புதிய தலைமுறைகளின் சமூக ஒருங்கிணைவு ஆகிய காரணங்களால் தனித்த பஷ்தூன் அடையாளம் படிப்படியாகக் குறைந்தது. குறிப்பாக இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்துடன் இணைந்த குடும்பங்களில் பஷ்தூன் மரபுகள் சில மட்டுமே தொடர்ந்தன. இருந்தபோதிலும், குடும்பப் பெயர்கள், வாய்மொழி வரலாறுகள், மரபுக் கதைகள் மற்றும் முன்னோர் நினைவுகள் மூலம் அவர்களின் அடையாளம் இன்றும் சில குடும்பங்களில் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

பண்பாட்டு ஆய்வின் நோக்கில் பார்க்கும்போது, இலங்கை பஷ்தூன்கள் ஒரு ‘மறைந்துவரும் பாரம்பரியச் சமூகமாகக்’ கருதப்படலாம். அவர்கள் முழுமையாகத் தனிமைப்படாமல், இலங்கைச் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இணைந்தபோதும், தமது பூர்வீக மரபுகளின் சில கூறுகளைப் பாதுகாத்தனர். இதனால் அவர்கள் இலங்கையின் பல்சமூக வரலாற்றில் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளனர்.

முடிவுரை

இலங்கையின் வரலாறு என்பது இத்தீவில் நீண்டகாலமாக வாழ்ந்த பிரதான இனக்குழுக்களின் வரலாறு மட்டுமல்ல, பல்வேறு காலகட்டங்களில் இங்கு வந்து குடியேறி, சமூக மற்றும் பொருளாதார வாழ்க்கையில் பங்களிப்புச் செய்த சிறுபான்மை சமூகங்களின் வரலாறுகளையும் உள்ளடக்கியதாகும். அந்த வகையில், இலங்கையில் வாழ்ந்த பஷ்தூன்கள் அல்லது ஆப்கானியர்கள் ஒரு சிறிய எண்ணிக்கையுடைய சமூகமாக இருந்தபோதிலும், நாட்டின் காலனித்துவ மற்றும் நவீன வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க தடங்களை விட்டுச் சென்றுள்ளனர்.

பஷ்தூன்களின் இலங்கை வருகை, பிரித்தானியக் காலனித்துவத்தின் உலகளாவிய தொழிலாளர் மற்றும் நிர்வாக இயக்கங்களுடன் தொடர்புடையதாக அமைந்தது. ஆரம்பத்தில் குதிரைப் பராமரிப்பாளர்கள், காவலர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களாக வந்த அவர்கள், பின்னர் வணிகம் மற்றும் கடன் வழங்கும் தொழில்களில் ஈடுபட்டு தமது பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்திக் கொண்டனர். குறிப்பாக நகர்ப்புறப் பொருளாதாரத்தில் அவர்களின் பங்கு, காலனித்துவ கால இலங்கையின் சமூக இயக்கங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முக்கியமானதாகும்.

அதேவேளை, பஷ்தூன்களின் வரலாற்றை வெறுமனே பொருளாதார நடவடிக்கைகளின் வரலாறாக மட்டுப்படுத்த முடியாது. அவர்கள் தமது மொழி, உடை, குடும்ப மரபுகள், மத நடைமுறைகள் மற்றும் சமூக அமைப்புகள் மூலம் ஒரு தனித்துவமான பண்பாட்டு அடையாளத்தை உருவாக்கினர். இலங்கையின் பல்வேறு சமூகங்களுடன் ஏற்பட்ட தொடர்புகள், குறிப்பாக முஸ்லிம் மற்றும் மலாய் சமூகங்களுடனான திருமண உறவுகள், அவர்களை இலங்கைச் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக மாற்றின.

மட்டக்களப்பு போன்ற கிழக்குப் பிராந்தியங்களில் பஷ்தூன்கள் தொடர்பான உள்ளூர் மரபுகள், இலங்கையின் கடல்வழிக் குடியேற்ற வரலாற்றின் பரந்த பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. இம்மரபுகள் அனைத்தும் வரலாற்று உண்மைகளாக உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டிய நிலையில் இருந்தாலும், அவை சமூக நினைவகம், இன அடையாள உருவாக்கம் மற்றும் உள்ளூர் வரலாற்று உணர்வு ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முக்கியமான ஆதாரங்களாக அமைகின்றன.

இலங்கையில் பஷ்தூன்களின் எண்ணிக்கை காலப்போக்கில் குறைந்ததற்கான காரணங்களில் குடியுரிமை மாற்றங்கள், கலப்புத் திருமணங்கள், மொழி மாற்றம் மற்றும் சமூக ஒருங்கிணைவு ஆகியவை முக்கியமானவை. இதனால் அவர்கள் தனித்த இனக்குழுவாக இன்று பெரிதும் காணப்படாவிட்டாலும், அவர்களின் வரலாற்றுச் சுவடுகள் குடும்ப மரபுகள், இடப்பெயர்கள், ஆவணங்கள் மற்றும் வாய்மொழி வரலாறுகளில் தொடர்கின்றன.

எனவே, இலங்கை பஷ்தூன்களின் வரலாறு ஒரு சிறுபான்மை சமூகத்தின் மறைந்துபோன வரலாறு அல்ல, மாறாக, இலங்கை எவ்வாறு பல்வேறு மனித இயக்கங்கள், வணிகத் தொடர்புகள் மற்றும் பண்பாட்டுப் பரிமாற்றங்களின் மூலம் உருவானது என்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முக்கிய ஆய்வுத் துறையாகும். எதிர்காலத்தில் தொல்லியல், வரலாறு, மானிடவியல் மற்றும் மரபணு ஆய்வுகள் இணைந்த பல்துறை அணுகுமுறையின் மூலம் இலங்கை பஷ்தூன்களின் தோற்றம், குடியேற்றம் மற்றும் சமூக மாற்றங்களை மேலும் ஆழமாக ஆராய முடியும்.

உசாத்துணை மூலங்கள் 

1. Census of Ceylon, 1881, 1901, 1911, 1921 and 1946., Department of Census and Statistics, Ceylon.

2. Pippet, G. K., (1931), A History of the Ceylon Police, Colombo.

3. Roberts, Michael., (1995), Sri Lanka: Collective Identities Revisited, Colombo: Marga Institute.

4. Pieris, P. E., (1917), Ceylon: The Portuguese Era, Colombo.

5. McGilvray, Dennis B., (2008), Crucible of Conflict: Tamil and Muslim Society on the East Coast of Sri Lanka, Durham: Duke University Press.

6. Holt, John Clifford., (2011), The Sri Lanka Reader: History – Culture – Politics, Durham: Duke University Press.

7. Kearney, Robert N., (1973), Communalism and Language in the Politics of Ceylon, Durham: Duke University Press.