நிலத்தடி மற்றும் மேற்பரப்பு நீர் மேம்பாடும் முகாமைத்துவமும்: யாழ்ப்பாணக் குடாநாடு, வன்னிப் பெருநிலப்பரப்பு, கிழக்குப் பிராந்தியம் – பகுதி 3

4.6. யாழ்ப்பாண நதித் திட்டம் ‘A River for Jaffna’ – ஆறுமுகம் திட்டம்

4.6.1 யாழ்ப்பாண நதித் திட்டத்தின் உண்மையான நோக்கம் மற்றும் அதன் தவறான பொருளாக்கம்

யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்திற்கான குடிநீர் விநியோகப் பிரச்சினைக்கான தீர்வாக ‘A River for Jaffna என்ற திட்டத்தை மீளத் திறப்பது’ என்பது முற்றிலும் தவறான கருத்தாகும். இந்தத் திட்டத்தின் முதன்மை நோக்கம் குடிநீர் வழங்கல் அல்ல; மாறாக, தீபகற்பத்தின் நில உற்பத்தித் திறனை உயர்த்துவதே ஆகும்.

1940களில் புகழ்பெற்ற பொறியாளர் இ.சு. ஆறுமுகம் அவர்கள் இந்தத் திட்டத்தை முன்வைத்தார். அவர், யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தின் ஏரிகளின் உப்புத்தன்மையை குறைத்து நில உற்பத்தியை மேம்படுத்தும் வகையில் ஓர் ஒருங்கிணைந்த நீர் மேலாண்மை முறையைப் பரிந்துரைத்தார். ஆனால் இன்றைய சூழலில், அவரது மூலக்கருத்துத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டு, குடிநீர் வழங்கலுக்கான திட்டமாகப் பொருளாக்கப்படுகிறது.

ஆறுமுகம் பொறியாளர் முன்மொழிந்தபடி, பருவமழை நீரைப் பயன்படுத்தி வடமராட்சி மற்றும் உப்பாறு ஏரிகளுக்குள் கடல் நீர் நுழைவைக் கட்டுப்படுத்துவது, ஆனையிறவு ஏரியை ஒரு கால்வாயின் மூலம் இணைத்து இனிநீரைக் கொண்டுவருவது ஆகிய நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டால், ஏரிகளின் உப்புத்தன்மை படிப்படியாகக் குறைந்து, அதன் மூலம் நிலத்தடி நீரும் வேளாண்மை நிலங்களும் பயன்படத்தக்கவையாக மாறும்.

இந்த யோசனை முதன்முதலில் சுமார் 350 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டச்சு ஆட்சியினரால் முன்மொழியப்பட்டது. ‘A River for Jaffna’ திட்டத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் 1947 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. 1950களில் பெரும்பாலான பணிகள் நிறைவடைந்தன; எனினும், பின்னர் ஏற்பட்ட வெள்ளப்பெருக்கினால் அமைப்புகள் சேதமடைந்து திட்டம் செயலிழந்தது.

உப்புக் கடல்நீரால் நிரம்பிய ஏரிகளை இனிநீர் ஏரிகளாக மாற்றும் இந்தத் திட்டம், தீபகற்பத்தின் நீர்வள மேலாண்மையை மேம்படுத்தவும், நிலத்தடி நீர்த்தொட்டிகளின் மீள்நிரப்பலை (Recharge) ஊக்குவிக்கவும், ஏரிகளைச் சூழ்ந்துள்ள நிலங்களில் உப்புத்தன்மையை நீக்கி, அவற்றைச் சாகுபடிக்குத் தகுதியான உவர்மயமற்ற நிலங்களாக மாற்றவும் வடிவமைக்கப்பட்டது.

இதனால், ‘யாழ்ப்பாண நதித் திட்டம்’ என்பது குடிநீர் விநியோகத் தீர்வு அல்ல, மாறாக சூழல் சார்ந்த நில உற்பத்தி மற்றும் நீர் வள மேலாண்மை மேம்பாட்டுக்கான பொறியியல் முன்முயற்சி என்பதே உண்மை நோக்கமாகும்.

1945 ஆம் ஆண்டு, Webb என்ற பொறியாளர் தனது முன்மொழிவில், கடல்நீர் உள்வாங்கல் ஏற்படாமல் தடுக்கும் வகையில் ஏரிகளின் நுழைவிடங்களில் அணைகள் (Barrages) அமைக்கப் பரிந்துரைத்தார். இதன் நோக்கம், உள்நாட்டு ஏரிகளை இனிநீர் ஏரிகளாக மாற்றுவது, சாகுபடிக்குத் தகாத நிலங்களை மீளப் பயன்படுத்தக்கூடியவையாக ஆக்குவது, மற்றும் ஏற்கனவே சாகுபடி செய்யப்படும் நிலங்களின் விளைச்சலை அதிகரிப்பது என்பனவாகும்.

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்த அணைகளைப் பராமரிப்பதில் சிக்கல்கள் எழுந்ததால், அவை நீண்டகாலமாகப் பாழடைந்த நிலையில் விட்டுச் செல்லப்பட்டன. பின்னர், 1957 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட பெருவெள்ளத்தினால், அந்த அணைகளில் சில பகுதிகள் சேதமடைந்தன. இதற்குப் பிறகு, 2009 ஆம் ஆண்டில் அவை புதுப்பிக்கப்பட்டும் மீண்டும் செயற்பாட்டிற்கு கொண்டுவரப்பட்டும், திட்டத்தின் எதிர்பார்க்கப்பட்ட நன்மைகள் இன்னும் முழுமையாகப் பெறப்படவில்லை.

4.6.2 ஆறுமுகம் திட்டம் – 1962 ஆம் ஆண்டு முன்மொழிவு

1962 ஆம் ஆண்டு, பொறியாளர் இ.சு. ஆறுமுகம் அவர்கள் புதிய ஒருங்கிணைந்த திட்டத்தை முன்மொழிந்தார். அவரது திட்டத்தின்படி, சுண்டிக்குளம் பகுதியில் ஓர் அணை (Bund-cum-spill) அமைக்கப்பட வேண்டும், மேலும் ஆனையிறவுப் பகுதியில், ரயில்வே மற்றும் சாலைப் பாலங்களுக்கருகில் மற்றொரு ‘Spill’ அமைக்கப்பட வேண்டும்.

இவ்விரு அணைகளும் கடல் நீர் ஆனையிறவு ஏரிக்குள் நுழைவதைத் தடுத்து, அந்த ஏரியை இனிநீர் முதன்மைத் தொட்டியாக (Primary Reservoir) மாற்றும். அந்த முதன்மைத் தொட்டியில் இருந்து, ‘முள்ளியன் கால்வாய்’ (Mulliyan Canal) எனப்படும் ஒரு கால்வாயின் மூலம், நீரை வடமராட்சி ஏரிக்குக் கொண்டு சென்று, அதனை இரண்டாம் நிலைத் தொட்டியாக (Secondary Reservoir) மாற்றலாம் என அவர் பரிந்துரைத்தார். இது யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தின் சூழல் மற்றும் வேளாண்மை முன்னேற்றத்திற்காக அவர் முன்வைத்த முக்கியக் கருத்தாகும்.

திட்டத்தின் தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் மற்றும் நிறைவு நிலைகள்

இந்தத் திட்டம் 1970களில் பாசனத்துறை நிபுணர்களால் ஆய்வு செய்யப்பட்டு, பின்வரும் கூறுகள் வடிவமைக்கப்பட்டு நிறைவு செய்யப்பட்டன:

1. ஆனையிறவுப் பகுதியில் மேற்குப் பக்கம் அணை அமைத்தல் (Western closure bund)
2. சுண்டிக்குளத்தில் கட்டுப்பாட்டு வாய் மற்றும் பாலம் அமைத்தல் (Regulator cum causeway at Chundikulam)
3. மண்டலே கால்வாய் அமைத்தல் (Mandalay Channel)

ஆனால், திட்டம் இரண்டு முக்கிய தடைகளை எதிர்கொண்டது:

1. மேற்குப் பகுதியில் கடல்நீர் கணிசமான அளவில் ஊடுருவியது,
2. கிழக்கு அணைப் பகுதியில் தரைத்தளம் (Subsoil) தாழ்வடைந்ததால் அணை உடைப்பு மற்றும் வெள்ளத்தால் சேதம் ஏற்பட்டது.

சில நிபுணர்கள் இன்னும் திட்டம் முழுமையாகச் செயலிழந்ததற்கான முக்கிய காரணங்கள் என பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகின்றனர்:

1. ஆனையிறவு ஏரி மற்றும் தொண்டைமனாறு ஏரி இடையிலான உயரத்தாழ்வு (Driving Head) போதாமையால், மண்டலே கால்வாய் வழியாக உப்புநீரை வெளியேற்றும் நீர்வடிப்பு (Flushing) சரியாக நடைபெறவில்லை.
2. சுண்டிக்குளம் கட்டுப்பாட்டு வாய் (Regulator-Cum-Causeway) இரண்டாண்டுகளில் மணற்கட்டுகளால் (Sand Bar) மூடப்பட்டது. இதனால் கடல்நீரின் வெளியேற்றம் தடைப்பட்டது.

இந்த நிலைமையிலிருந்து இன்றுவரை, ‘யாழ்ப்பாண நதித் திட்டம்’ என்பது யாழ்ப்பாண மக்களின் கனவாகவும், நிபுணர்கள் இடையே அறிவியல் விவாதங்களின் முக்கிய தலைப்பாகவும் தொடர்கிறது. அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளின் காலத்திலும், இன்றைய நாளிலும் கூட, இது யாழ்ப்பாணத்தின் நீர்வள மேலாண்மை மற்றும் நிலமாறு உயிர்த்தெழுச்சி குறித்த எதிர்பார்ப்பின் அடையாளமாகவே உள்ளது.

4.7 திருத்தப்பட்ட/ மாற்றியமைக்கப்பட்ட யாழ்ப்பாண நதித் திட்டம்

இந்த முன்மொழியப்பட்ட கருத்துகள் பல்நோக்கு இலக்குகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவற்றை நடைமுறைப்படுத்த திடமான மற்றும் நிலைத்துணை தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. மாற்றத்தின் முக்கிய கூறுகள் பின்வருமாறு சுருக்கமாகத் தரப்படுகின்றன:

1. கடலுக்குள் கலக்கும் அதிகப்படியான நீரோட்டத்தைப் பயன்படுத்த குளங்களின் பக்கமாக ‘பம்ப்’ சேமிப்பு அமைப்புகளை நிறுவல்.
2. நிலப் பெருக்கத்தை குறைத்து வளங்களைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்த தடை அணைகளை மீண்டும் அமைத்து சிறந்த நீர்த்தேக்க மட்டத்தைப் பராமரித்தல்.
3. தொலைதொடர்பு மற்றும் தொலைநிலைக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பை நிறுவி தடை அணைகள் மற்றும் ‘பம்ப்’ நிலையங்களை சரியான இடங்களில் இயக்குதல்.
4. நீர்த்தேக்கக் குளங்களை 100,000 முதல் 1,000,000 m² வரை பரப்பளவில், 5 மீட்டர் ஆழம் வரை கொண்டதாக அமைத்தல்.
5. ஒவ்வொரு குளமும் சுமார் 15 முதல் 200 ஹெக்டயர் வரை விவசாய நிலத்துக்கு நீர் வழங்கும்.
6. சமூகப் பங்கேற்பு அவசியம். நீர் விநியோகம் சமூகத்தினரால் நிர்வகிக்கப்படும்.
7. காற்றாலை மற்றும் சூரிய ஆற்றல் மூலம் ‘பம்ப்’ இயக்கம் மற்றும் மின்சாரம் வழங்கல்.
8. ஆண்டுக்குச் சுமார் 1.5 மீட்டர் ஆவியாகும் நீரிழப்பைக் குறைக்க குளங்களைச் சுற்றி மரங்கள் நடுதல் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

மொத்தம் 20க்கும் மேற்பட்ட குளங்கள் கடல்நீர்ப் பகுதிகளின் ஓரங்களில் அல்லது வேறு இடங்களில் அமைக்கப்படவுள்ளன. இவ்வகை நீரோட்டத்துக்கு வெளியான குளங்கள், ஆற்றுப்படுகை அருகே மட்டுமன்றி, தீபகற்பத்தின் பிற பகுதிகளிலும் உருவாக்கப்படுகின்றன. இவை அணைக்கரைகள் மிதிவராமல் பாதுகாக்க, மேலோட்ட நீரை வெளியேற்றும் பாதைகளைக் கொண்டிருக்கும்.

திட்டத்தின் பலன்கள்

1. கூடுதல் நீர்வளங்களின் மூலம் உணவு உற்பத்தி அதிகரித்தல்.
2. மழை சார்ந்த வேளாண்மைக்கு நீர்ப் பற்றாக்குறைக் காலங்களில் துணை வழங்கல்.
3. வேலை வாய்ப்பு மற்றும் வருமானம் அதிகரித்து, உள்ளூர் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் மேம்படுதல்.
4. நிலத்தடி நீர் வளங்கள் மீள்சேர்தல் மூலம் நீர் கிடைப்பின் மேம்பாடு.
5. உப்பு நீர் ஊடுருவலைத் தடுக்கும் நடவடிக்கை.

திட்டத்தின் வெற்றிக்கான முக்கியக் காரணி நிலத்தடி நீர் மாசுபாடு தடுப்பு ஆகும். இது உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் கழிவுநீர் மாசு (மண்வெளி கழிவறைகள் மூலம்) ஆகியவற்றிலிருந்து ஏற்படுகிறது. இம்மாற்றியமைக்கப்பட்ட ‘யாழ்ப்பாண நதித் திட்டம்’ பிரதேச மக்களுக்கு சமூக-சூழல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியான பலன்களை அளிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இத்திட்டம், பரந்த அளவிலான ஆய்வுகளையும், நீரின் அளவும் தரமும் தொடர்பான மீள்மதிப்பீட்டையும் மேற்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தைக் கொண்டுள்ளது. வேளாண் கழிவுகள், பெட்ரோலியம் கழிவுகள் மற்றும் கழிவுநீர் மாசுகள் மூலம் நிலத்தடி நீர் மாசுபடுவது பெரும் சுகாதார ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இதனைத் தடுக்க சட்ட மற்றும் ஒழுங்கு நடவடிக்கைகள் அவசியம். கழிவுநீர் மாசைக் குறைக்கும் வழிமுறைகள் தனித்த பகுதியில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

1. வட மற்றும் தென் ஏரிகளில் நீரோட்டம் அளவிடும் கருவிகளை நிறுவி நீர் நுழைவு அளவை மதிப்பிடுதல்.
2. ஏரிநீர் மற்றும் நிலத்தடி நீரின் தரத்தைக் கண்காணித்தல்.
3. ஏரிப்படுகைகள் மற்றும் பிற பகுதிகளில் புவியியல் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளல்.
4. நிலப்பயன்பாடு, மண் மற்றும் நிலவடிவ ஆய்வுகள் செய்து புதிய பாசனப் பகுதிகளை வரையறுத்தல்.
5. நிலத்தடி நீர் ஊடுபுகும் திறனை மதிப்பிடுதல்.

மேற்கண்ட தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு நீர்த்தடச் சமநிலை ஆய்வு, நிலத்தடி நீர் மாதிரி உருவாக்கம், நீர்த்தேக்க இடம் மற்றும் அளவு வரையறுத்தல், மற்றும் பாசனத்துக்கான நிலப்பகுதித் தீர்மானம் ஆகியன மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். அமைப்பைச் சிறப்பாக நிர்வகிக்க நிறுவன வலுவூட்டல், திறன் மேம்பாடு மற்றும் பணியாளர் பயிற்சி ஆகியவற்றிற்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும்.

4.8 தொண்டைமான் நீர்த்தேக்கம் (களப்புத் திட்டம்) – மறைந்த பேராசிரியர் குகநேசராஜா அவர்களால் முன்மொழியப்பட்டது.

யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தில் குடிநீர்ப் பற்றாக்குறையைச் சமாளிப்பதற்காக பல ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. பாசனத்துறை பல்வேறு தற்காலிக (Ad Hoc) யோசனைகளை அடிப்படையாகக்கொண்டு பல திட்டங்களை முன்வைத்தது. எனினும், ஆழமற்ற ஏரிகளிலிருந்து வருடத்திற்கு சுமார் 1,700 மில்லிமீட்டர் ஆவியாகும் நீரிழப்புக் காரணமாக, ஏரிநீரைப் பயன்படுத்தும் முயற்சிக்கு குறைந்த முக்கியத்துவமே வழங்கப்பட்டது.

தீபகற்பத்தின் நிலத்தடி புவியியல் அமைப்பு, நீரைச் சேமிப்பதற்கு உகந்த சிறந்த இயற்பியல் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்தச் சேமிப்பு மழை நீர் மீது மட்டுமே சார்ந்துள்ளது. மணல் மற்றும் கற்பாறை அடிநிலப் பாகங்கள் (Limestone Substrata) நீர்த்தேக்கத்திற்குப் போதுமான இடத்தை வழங்குகின்றன. ஆனால், வீட்டு மற்றும் வேளாண் தேவைகளுக்கான அதிகப்படியான கிணற்று நீர் எடுத்தல், உப்பு நீர் ஊடுருவலுக்கு வழிவகுத்துள்ளது.

பிளவுகள் மற்றும் பொத்துகள் கொண்ட யாழ்ப்பாணக் கற்பாறையின் துளையுள்ள (Porous) தன்மை, மழைநீரை நிலத்தடி நீர் வளங்களில் ஊடுருவச் செய்கிறது. எனினும், ஏரிப்படுகைகளின் வழியாக நீர் ஊடுருவும் விகிதம், பிற பகுதிகளில் உள்ள கற்பாறை அடிநிலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது குறைவாக இருக்கக்கூடும்; இதற்குப் பல அடுக்குகள் காரணமாக இருக்கலாம். எனவே, ஏரிப்படுகை அடிநில ஆய்வுகள், அதன் அடர்த்தி மற்றும் ஊடுருவல் விகிதத்தை வெளிப்படுத்தும்.

சரியான இடங்களில் நீர்மீள் குழாய்கள் (Recharge Wells) அமைத்தல், நிலத்தடி நீர் மீள்சேர்தலை அதிகரிக்கும். இத்தொழில்நுட்பம் இஸ்ரேல் நாட்டில் வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தின் நீர்வளங்கள் வரம்பானவை; எனவே சமச்சீர் நீர்ப் பயன்பாடு மற்றும் பொருத்தமான தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் சிக்கல்களைத் தீர்க்க முடியும்.

Elevation Map of Jaffna Peninsula Source: Thushaarah (2004)

யாழ்ப்பாணத்தின் மேற்குப் பகுதி, மாசுபாடு மற்றும் கண்டல் காடுகள் அழிவால் பெரும் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கிறது. இப்பகுதி பெரும்பாலும் மீன் மற்றும் இறால் பிடிப்பிற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது அப்பகுதி மக்களின் முக்கிய வாழ்வாதாரமாகும்.

உப்பாறு ஏரி, யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தின் உட்பகுதியில் அமைந்துள்ளதுடன், இதன் ஆழம் சுமார் 3 மீட்டர் ஆகும். கரையோரங்களில் கண்டல் காடுகள் காணப்படுகின்றன. தொண்டைமானாறு ஏரி, மழைக்காலத்தில் சுமார் 2 மீட்டர் ஆழமாக இருக்கும். இது மீன்பிடிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது உப்புநீர் (Brackish to Saline) கொண்ட ஏரியாகும்; தொண்டைமானாறு வாய்க்கால் வழியாக இந்தியப் பெருங்கடலுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

யாழ்ப்பாண ஏரி, ஆழமற்ற அலை ஏரியாக (Tidal Lagoon) இருந்து, பழைய ஆற்றுப்படுகை மூழ்கி தடுப்பு உருவாக்கத்தால் உருவானது. இதன் மேற்குப் பகுதியில் கடலுக்குத் திறந்த பெரிய வாய்க்கால் உள்ளது. இப்பகுதியின் முக்கியச் செயல் மீன்பிடி. மேலும் இது பறக்கும் வாத்துகள், கடற்பறவைகள், நாரைகள், மீன்கொத்திகள் போன்ற இடம்பெயரும் பறவைகளுக்கு முக்கிய வாழ்விடம் ஆகும்.

Geological Map of Jaffna Peninsula

குளோரைடு அளவீடுகள் தொடர்பான ஆய்வுகள், மழைக்காலத்தில் (நவம்பர்–ஜனவரி) அவை குறைந்த நிலையில் காணப்படுவதையும், வறட்சிக்காலத்தில் (ஏப்ரல்–செப்டம்பர்) அதிகரிக்கும் போக்கைக் காட்டுவதையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. மழைக்காலத்தில் ஏரி மேற்பரப்பில் விழும் 94 MCM நீர், மற்றும் வறட்சிக் காலத்தில் தேங்கும் 17.5 MCM நீர், தீபகற்பத்தின் குடிநீர்த் தேவைக்குப் போதுமானதாக இருக்கலாம். ஆனால் இது ஆவியாகும் இழப்பைக் குறைத்து, உப்பு நீரை வெளியேற்றினால்தான் சாத்தியம்.

ஆவியாகும் இழப்பைக் குறைக்க, ஏரியை இரண்டு இரண்டாம் நிலைக் குளங்கள் மற்றும் ஒரு முதன்மைக் குளம் எனப் பிரிக்கப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.

• ஆரம்ப கட்டத்தில், மேல்நிலை நீர்மட்டம் கீழ்நிலையை விட அதிகமாக இருக்கும் போது ‘Regulators’ மூலம் உப்பு நீர் வெளியேற்றப்படுகிறது.
• பின்னர், இரண்டாம் நிலைக் குளங்களில் இருந்து முதன்மைக் குளத்திற்குத் தொடர்ச்சியாக நீர் மாற்றம் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

இது ஏரியின் மேற்பரப்பைக் குறைத்து, ஆவியாகும் இழப்பையும் குறைக்கிறது.

குளங்களின் உப்பு அளவைக் கண்காணிக்க மாதாந்திர உப்புத்தன்மைத் தரவு பயன்படுத்தப்பட்டது. கிழக்கு ஏரியின் மழைப்பிடிப்புப் பகுதியில் தரவு இல்லாததால், யாழ்ப்பாண மழை அளவு பயன்படுத்தப்பட்டது. மழை அளவு மற்றும் குளோரைடு அளவுகளுக்கிடையிலான உறவு வரைபடமாகக் காணப்பட்டு வேறுபாடுகள் பதிவு செய்யப்பட்டன. முறையான செயற்பாட்டிற்காக, இரண்டாம் நிலைக் குளங்களில் இருந்து முதன்மைக் குளத்துக்கான நீர் மாற்றம் ஜனவரி மாத இறுதிக்குள் முடிக்கப்பட வேண்டும். மழைக்காலம் நிறுத்தப்பட்டால், ஆவியாகும் நீர் மற்றும் நிலத்தடி நீர் ஓட்டத்தால் உப்பு அளவு அதிகரிக்கும். ஆய்வுகள் காட்டியதாவது, இரண்டாம் நிலைக் குளங்களின் நீர்மட்டத்தை 0.4 மீட்டர் MSLக்கு கீழே பராமரிப்பது ஆவியாகும் இழப்பைக் குறைத்து, அணை மற்றும் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புச் செலவையும் குறைக்கும். இத்திட்டத்தால் சராசரி மழையில் 17.5 MCM மற்றும் 95% நம்பகத்தன்மையில் 10.2 MCM நீர்த் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

மேலும், நிலத்தடி நீர்த் தரத்தின் வீழ்ச்சி, ஏரிநீரின் தரத்தையும் பாதிக்கிறது. எனவே, வேளாண் நடவடிக்கைகளைக் கட்டுப்படுத்தல் மற்றும் நிலத்தடி மற்றும் மேற்பரப்பு நீர்ப் பாதுகாப்புப் பகுதிகளை வரையறுத்தல் அவசியமாகும்.

4.9 யாழ்ப்பாணக் கால்வாய் – கருத்திட்டம்

‘யாழ்ப்பாண கால்வாய்’ என்ற கருத்திட்டம், பொறியாளர் இ.சு. ஆறுமுகம் அவர்களின் ‘யாழ்ப்பாண நதித் திட்டம்’ (River for Jaffna) என்ற முன்னோக்கிய யோசனையின் தொடர்ச்சியாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இப்புதிய யாழ்ப்பாணக் கால்வாய்த் திட்டம், அந்த மூலத்திட்டத்தின் மாற்றியமைக்கப்பட்ட மேம்பட்ட வடிவமாகும். இந்தத் திட்டத்தில், தற்போது இரணைமடு அணையிலிருந்து வெளியாகும் அதிகப்படியான நீரும், மழைக்காலங்களில் கனகராயன் ஆறு வழியாக ஆனையிறவு ஏரியின் கிழக்குப்பகுதியில் உள்ள சுண்டிக்குளம் நோக்கிப் பாயும் வெளியேறும் நீரும், இப்போது புதிய இடையருகு கால்வாய் (Transbasin Diversion Canal) மூலம் வடமராட்சி கிழக்கு ஏரிக்கு மாற்றி அனுப்பப்படவுள்ளது.

இந்தப் புதிய கால்வாய், கனகராயன் ஆற்றின் அருகே உள்ள முரசுமோட்டை – வட்டக்கச்சி சாலை அணைப்பாலம் பகுதியில், கடல் மட்டத்திலிருந்து 8.2 மீட்டர் உயரத்தில் ஆரம்பமாகிறது; இங்கு நீர்மட்டம் 9.3 மீட்டர் MSL ஆகக் காணப்படுகிறது (இது வெளிக்கண்டல் பகுதியிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. தென்–மேற்கே அமைந்துள்ளது).

புதிய கால்வாயின் மொத்த நீளம் சுமார் 24 கிலோமீட்டர். மேலும் சுமார் 8 மீட்டர் உயர வித்தியாசம் (Hydraulic Head) இருப்பதால், ஈர்ப்பு விசை வழியாக (Gravity Flow) நீரை நகர்த்துவதற்கு இது போதுமானதாகும். திட்டத்தின் முக்கிய கூறாக ஒரு நீர்த்தேக்கக் குளம் (Holding Reservoir), கால்வாய் நுழைவு இடத்திலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ. வடமேற்கே அமைக்கப்பட உள்ளது. இந்த இடைநிலை நீர்த்தேக்கத்தில் சேமிக்கப்படும் நீரும், அதனுடன் சேரும் ‘By-pass’ நீரும், வறட்சிக்கால மாதங்களில் (ஜூலை–ஆகஸ்ட்–செப்டம்பர்) வடமராட்சி கிழக்கு ஏரி வற்றிப்போகாமல் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படும். இதன் மூலம் உப்பு நீர் ‘காபிலரி’ ஊடுருவல் (Capillary-induced Seawater Intrusion) தடுக்கப்படும். இந்த முறையில், ஏரிக்குள் உப்புக் கலப்பதற்கான முக்கிய மூல காரணம் நீக்கப்படும். நீண்டகாலத்திற்குப் பின், இந்த உப்புநீர் ஏரி, குடிநீர்த் தரம் கொண்ட தண்ணீர் ஏரியாக மாற்றப்படலாம்.

இந்த யோசனை தற்போது வெளிநாட்டுத் தமிழ்ப் பொறியாளர்கள் குழுவினரிடையே விவாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதற்கான வரைவு ஆவணம் 2019 ஆம் ஆண்டு ஆசிரியருக்கும் மாகாணப் பாசனத்துறைக்கும் கருத்திடுவதற்காக வழங்கப்பட்டது. மேலும் தகவல்களுக்கு: https://www.riverforjaffna.com/

4.10 தாழையடியில் கடல் நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம் (Capacity of 24,000 m3/day)

இரணைமடு அணையிலிருந்து கிடைக்கும் நீர் (Raw Water) வழங்கலில் உருவாகியுள்ள பல்வேறு பிரச்சினைகளின் காரணமாக, ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கியின் (ADB) நிதியுதவியுடன் செயற்படுத்தப்படும் யாழ்ப்பாணக் குடிநீர் வழங்கல் திட்டத்திற்கு மாற்று விருப்பமாக தாழையடியில் தினசரி 24,000 மி³ திறன் கொண்ட கடல் நீர் ‘ரிவர்ஸ் ஆஸ்மோசிஸ்’ (RO) உப்புநீக்கச் சாலை அமைப்பது ‘ADB’ மூலம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.

யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பமும் கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியும் பயனடையும் இந்தக் குடிநீர் வழங்கல் திட்டம் 2006 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற சாத்தியக்கூறு ஆய்வுக்குப் பின், 2011 ஆம் ஆண்டில் வடிவமைக்கப்பட்டது. இதில் சுமார் 3 இலட்சம் மக்களுக்கு குடிநீர் வழங்கல் திட்டமும், மக்கள் அடர்த்தி அதிகமான யாழ்ப்பாண மாநகரப்பகுதி மற்றும் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகப் பகுதிகளை நோக்கி 80,000 மக்களுக்கு கழிவுநீர் வடிகால் (Sewerage) அமைப்பும் முன்வைக்கப்பட்டன. திட்டத்தின் முதன்மை நீர்வளம் ‘இரணைமடு நீர்த்தேக்கம்’ எனக் கருதப்பட்டது.

குறுகிய காலத்திலான தொழில்நுட்ப ஆய்வு மற்றும் நீண்டகால மதிப்பீட்டுச் செயல்முறைகளின் பின்னர், யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தின் வடமராட்சி கிழக்குப் பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் உள்ள தாழையடி கிராமத்தில் 24 MLD (24,000 மி³/நாள்) திறன் கொண்ட உப்புநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம் (Desalination Plant) அமைக்க ஒப்புதல் கிடைத்துள்ளது. இதற்கான தொழில்நுட்ப, நிதி, சமூகப் பாதுகாப்பு (Safeguard) ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.

திட்ட நன்கொடை அமைப்பான ‘ADB’ மற்றும் வடக்கு மாகாண சபையும் திட்டத்துக்கு ஒத்துழைப்பை வழங்குகின்றன. பெரும்பாலான பங்குதாரர்கள், தற்போதைய நீர் நெருக்கடியை சமாளிக்க இது குறுகியகால தற்காலிகத் தீர்வாகப் பயன்படும் எனக் கருதுகின்றனர். எனினும், இந்த ‘RO’ உப்புநீக்கச் சாலையின் நீண்டகால நிலைத்தன்மை குறித்துப் பலருக்கும் ஐயப்பாடு நிலவுகிறது.

4.11 பெரு நிலப்பரப்பிலிருந்து மேற்பரப்பு நீர்

4.11.1 யாழ்ப்பாணம் – கிளிநொச்சி நீர் வழங்கல் திட்டத்தின் தற்போதைய நிலை

பரந்தன் முதல் யாழ்ப்பாணம் வரை உள்ள குழாய் வலைப்பின்னல் மற்றும் 13 நீர் விநியோகக் கோபுரங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டுச் சோதிக்கப்பட்டுள்ளன. இரணைமடு முதல் பரந்தன் வரை நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம் அமைந்துள்ள இடத்திற்கான குழாய் வேலை முடிக்கப்படவில்லை. நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையமும் கட்டப்படவில்லை. 

பரந்தன் நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம், வட மாகாணத்தின் எல்லைகளுக்குள் எங்கிருந்தும் மேற்பரப்புப் நீரைப் பெற்றுச் சுத்திகரிக்கும்படி கட்டமைக்கப்பட வேண்டும். அது பரந்தன் நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தில் (WTP) சுத்திகரிக்கப்பட்டு, சுத்திகரிக்கப்பட்ட மூல நீர் முன்பே கட்டமைக்கப்பட்ட குழாய் வலைப்பின்னல் மூலம் 13 நீர்க் கோபுரங்களுக்கு ‘பம்ப்’ செய்யப்படும்.

முதன்முதலில் திட்டத்தில் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி நிதியுதவியில் பரந்தன் WTPக்கு நிதியுதவி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. மேற்பரப்புத் தண்ணீர் மூலத்தைச் சரியானதாகக் கண்டறிவது மட்டுமே தீர்க்க வேண்டிய பிரச்சினையாகும். மூல நீர் ஆதாரத்திற்கான உகந்த இடத்தைக் கண்டுபிடித்து, பரந்தன் நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தில் தேவையான தண்ணீரை ‘பம்ப்’ செய்ய எளிய குழாய்களை வடிவமைப்பது சாதாரண சிவில் மற்றும் ஹைட்ராலிக் இன்ஜினியரிங் விஷயமாகும். இந்தக் கொள்கைக் கட்டமைப்பு முக்கியமானது மற்றும் மற்ற எல்லா விஷயங்களும் பின்பற்றப்படுவது.

அதேபோல, நிலத்தடி நீர் வளங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கு கவனமாக மதிப்பீடு மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் தேவை. நகர்ப்புற, தொழிற்சாலை, சுற்றுலா மற்றும் பிற அபிவிருத்திகள் அதிகப்படியாக இந்த மூலத்தைப் பயன்படுத்துவதாக உள்ளன. தற்போது, குழாய்க் கிணறுகளைத் துளை செய்வதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் எதுவும் இல்லை; மற்றும் அவற்றின் தாக்கத்தைக் கண்காணித்து மதிப்பீடு செய்யப்படவில்லை (நீர் வள மன்றச் சட்டம், 1964 இன் 29 ஆம் அங்கத்தின் பிரிவு 16(1) மற்றும் 16(2) உட்பட, 2017 மார்ச் 16 ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட வர்த்தமானி அறிவிப்பு எண் 2010/23 – வியாழக்கிழமை, இக்கட்டுப்பாடுகள் சரியான முறையில் அமுல்படுத்தப்படவில்லை). உழவர் கிணறுகள் குழாய்க் கிணறுகளைத் துளையிடுதல் காரணமாக நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாடு மிக அதிகமாக உயர்ந்து, யாழ்ப்பாணப் பகுதியில் நிலத்தடி உப்புத்தன்மை அதிகரித்துள்ளது.

4.11.1.1 நிலத்தடி நீரைப் பாதுகாக்கும் மீட்புத் திட்டங்கள்

யாழ்ப்பாணப் பகுதியில் நிலத்தடி நீரைப் பாதுகாக்கும் நிலையான கொள்கைப் பகுப்பாய்வின்றி ஐந்து திட்டங்கள் செயற்படுத்தப்பட்டுள்ளன: 

1. யாழ்ப்பாண வடிகால் திட்டம்.
2. வழுக்கை ஆறு வடிகால் திட்டம் மற்றும் அராலி தடுப்பு.
3. உப்பாறு வடிகால் திட்டம், வெள்ளப் பாதுகாப்புகள், மற்றும் அரியாலி தடுப்பு.
4. வடமராட்சி வடிகால் திட்டம், வெள்ளப் பாதுகாப்புகள், மற்றும் தொண்டைமானாறு தடுப்பு. 
5. உப்பு நீர் விலக்குக் கட்டுகள்.

அதிகப்படியான மழை நீர், சிறு நீர்ப்பாசன அமைப்புகள் மற்றும் குளங்களில் நிரம்புகிறது. இது நிலத்தடி நீரை ‘ரீசார்ஜ்’ செய்து நிலத்தடி நீர்மட்டத்தை உயர்த்துகிறது. மீதமுள்ள மழைநீர் கடலுக்குச் செல்கிறது. காஸ்டிகால்சியம் ‘Aquifer’ இல் உள்ள நுண்துளைத் தன்மை காரணமாகவும், வறண்ட பருவத்தில் ஆவியாதல் மற்றும் வேளாண் பயன்பாடு காரணமாகவும் இவற்றில் உள்ள நீர் விரைவாகக் குறைகிறது. கடல் நீர் மற்றும் நிலத்தடி நீர் இடையேயான சமநிலை குறைகிறது.

4.11.1.2 தற்போதைய நீர் நெருக்கடி மற்றும் அதன் காரணங்கள்

1. மேற்பரப்பு நீரைப்போல, நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்தவும் கவனமான மதிப்பீடு மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் தேவை.
2. நகர்ப்புற, தொழிற்சாலை, சுற்றுலா மற்றும் பிற அபிவிருத்திகள் இந்த மூலத்தை அதிகப்படியாகப் பயன்படுத்துகின்றன.
3. தற்போது, குழாய்க் கிணறுகளைத் துளையிடுவதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் எதுவும் இல்லை. மற்றும் அவற்றின் தாக்கத்தைக் கண்காணித்து மதிப்பீடு செய்ய எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை.
4. அத்துமீறி துளை செய்யப்பட்ட உழவர் கிணறுகள் காரணமாக நிலத்தடி நீர் உப்புத்தன்மை அதிகமாகிவிட்டது.
5. மேலே குறிக்கப்பட்டுள்ளவைகளை ஆராய்ந்து நீர் வளங்களைப் பாதுகாக்கவும், சுத்திகரிக்கவும், பேணவும் கொள்கைகள் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.

4.11.1.3 யாழ்ப்பாண நீர் நெருக்கடியின் தற்போதைய நிலை

யாழ்ப்பாணத்தின் நீர் நெருக்கடி குடிநீர்த் தேவை மற்றும் கழிவுநீர் அகற்றுதல் ஆகியவற்றிற்காக ஒரே நிலத்தடி நீரை மிக அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதால் ஏற்படுகிறது. தேவை பரவலாக விரிவடைவதும், நகர்ப்புறமயமாக்கலும், பெற்றோலியக் கழிவுகளும் நிலத்தடி நீரை மேலும் மாசுபடுத்தியுள்ளன. தற்போதைய பிரச்சினைகள்:

1. உப்பு நீரின் உள்வாங்குதல்.
2. உரங்கள் மற்றும் பூச்சி நாசினி மூலம் மாசுபடுத்தல்.
3. பெற்றோலிய தயாரிப்புகள் மூலம் மாசுபடுத்தல்.
4. தவறான கழிவுநீர் மேலாண்மை.

யாழ்ப்பாணத்தின் நீர் நெருக்கடி சமூக, அரசியல், பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணிகளை உள்ளடக்கிய ஒரு சிக்கலான பிரச்சினையாகும். நிலையான நீர் மேலாண்மையை உறுதி செய்யவும், பிராந்தியத்தின் நீர்த் தேவைகளை திறம்படப் பூர்த்தி செய்யவும், சமூகப் பங்கேற்பு, மூலோபாயக் கொள்கை அமுலாக்கம், தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதாரத் தீர்வுகள் ஒருங்கிணைந்த விரிவான அணுகுமுறையை எடுப்பது அவசியமாகும்.

போருக்குப் பிந்தைய பொருளாதார மீளுருச்சூழலில், யாழ்ப்பாணத்தின் நீர்ப் பிரச்சினைகள் வேளாண்மையிலிருந்து பிற பொருளாதார வாய்ப்புகளுக்கு மாறுவதற்கான விருப்பங்களை வரையறுக்கும். இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ள தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார மறுசீரமைப்பு, மற்றும் திறமையான ஆட்சிப்பீடம் தேவை. யாழ்ப்பாணத்தின் நீர்த் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய கடினக் கட்டமைப்புகளையும், விலை நிர்ணயம், பொருளாதார மறுசீரமைப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு போன்ற மென்மையான அணுகுமுறைகளையும் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும். யாழ்ப்பாணத்தின் பாதுகாப்பான குடிநீர்த் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய பின்வரும் திட்டங்களை முன்வைக்கலாம்:

1. சுமார் 60% நீர்த் தேவையை உள்ளமைந்த மேற்பரப்பு நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களிலிருந்து (50% தற்போதைய இரணைமடு போன்ற திட்டங்களிலிருந்தும், 10% புதிய அல்லது மாற்று பாலி ஆறு போன்ற திட்டங்களிலிருந்தும்) பெறுதல்.
2. சுமார் 15% நீர்த் தேவையை கடல்நீர் ரிவர்ஸ் ஒஸ்மோசிஸிலிருந்து (Reverse Osmosis), முக்கியமாக வறட்சிக் காலங்களில் மட்டும் பெறுதல்.
3. சுமார் 10% நிலத்தடி நீரிலிருந்து பெறுதல்.
4. சுமார் 15% நீர்த் தேவையை யாழ்ப்பாணம் நதி, தொண்டைமான் களப்புத் திட்டம், மாற்றியமைக்கப்பட்ட யாழ்ப்பாணத்துக்கான ஆறு, மற்றும் யாழ்ப்பாணக் கால்வாய்த் திட்டம் (ஆஸ்திரேலிய பொறியாளர்களால் விவாதிக்கப்பட்டது) போன்றன மூலம் பெறுதல். 

4.11.1.4 மிலேனியம் சவால்கள் குறித்த அரசாங்கக் கொள்கை மற்றும் நீர்வள மேலாண்மைக் கொள்கை

மிலேனியம் சவால்கள் குறித்த அரசாங்கக் கொள்கையின்படி, எந்தவொரு மேற்பரப்பு நீர் ஆதாரத்திலிருந்தும் 35-40% வேளாண்மை நீர்ப்பாசனம் அல்லாத நோக்கங்களுக்காக ஒதுக்கப்பட வேண்டும். இதன் விளைவாக, நடுத்தர அல்லது சிறு நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களிலிருந்தும், தடையற்ற விநியோகத்துக்கு உத்தரவாதம் செய்யப்பட்ட மேற்பரப்பு நீர்த்தேக்கங்களிலிருந்தும் செயற்படும் விநியோகத் திட்டங்களில் இருந்து நீர் ஆதாரம் பெறுவது மிகவும் நம்பகமானதாகும். எனவே, முன்னர் குறிப்பிட்டுள்ள பன்முக அணுகுமுறையை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

4.11.2 இரணைமடு – யாழ்ப்பாணம் மற்றும் கிளிநொச்சி குடிநீர் வழங்கல் மற்றும் கழிவுநீர் மேலாண்மைத் திட்டம்

யாழ்ப்பாணம் – கிளிநொச்சி குடிநீர் வழங்கல் மற்றும் கழிவுநீர் மேலாண்மைத் திட்டம், இலங்கையின் வடக்குப் பகுதி கடந்த இருபதாண்டுகளாக உள்நாட்டு ஆயுத மோதலால் பெரும் சேதத்தை சந்தித்த நிலையில், அப்பகுதியில் சமூக மற்றும் உட்கட்டமைப்பு மறுசீரமைப்பிற்காக ‘ADB’ வழங்கும் உதவியுடன் செயற்படுத்தப்படும் ஒரு முக்கிய திட்டமாகும். இந்தத் திட்டத்தின் நீர்வழங்கல் மற்றும் கழிவுநீர் மேலாண்மைக் கூறுகளின் முழுமையான ஒருங்கிணைப்பு, செயலாக்கம் மற்றும் நிறைவேற்றுப் பொறுப்புகள் நீர் வழங்கல் மற்றும் வடிகால் அமைச்சகத்திற்கும், அதன் கீழ் செயற்படும் தேசிய நீர் வழங்கல் மற்றும் வடிகால் சபைக்கும் (NWSDB) உட்பட்ட யாழ்ப்பாண மண்டல அலுவலகத்திற்கும் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளன.

இதேபோல், உள்ளூர் ஆட்சி மற்றும் மாகாணசபைகள் அமைச்சகம் (MLGPC) சார்பில், வடக்கு மாகாணசபை மற்றும் மாகாணப் பாசனத்துறை (NPC–PID) இணைந்து, இரணைமடு அணைக்கூறுகளின் ஒருங்கிணைப்பு, செயலாக்கம் மற்றும் மேலாண்மைப் பொறுப்புகளை மேற்கொள்கின்றன. இந்தத் திட்டம் மூன்று முக்கிய கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது:

1. குடிநீர் மற்றும் கழிவுநீர் தொடர்பான உட்கட்டமைப்புகளைப் புதுப்பித்தல், விரிவாக்கம் மற்றும் மேம்படுத்தல்.
2. நீர்வள மேலாண்மையை வலுப்படுத்தல்.
3. திட்ட மேலாண்மை மற்றும் செயலாக்கத்திற்கு தேவையான நிறுவனங்களின் செயல்திறனை உயர்ப்படுத்தல்.

4.11.2.1 நீர்வழங்கல் கூறுகள்:

1. இரணைமடு அணையின் ‘Headworks’ இனைப் புதுப்பித்தல் மற்றும் மேம்படுத்தல் – நீர்வளத் திறன் மற்றும் செயல்திறனை அதிகரித்தல்.
2. முதுநீர் எடுப்பு மற்றும் வழங்கல் அமைப்பு – இரணைமடு அணையில் நீர் எடுப்பு, முதுநீர் குழாய் அமைப்பு, நீர்வடிப்பு நிலையம், சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீர் ‘பம்பிங்’ நிலையம்.
3. சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரை யாழ்ப்பாண மாநகரசபைப் பகுதிக்குக் கொண்டு செல்லும் பிரதான இணைப்புக் குழாய்கள்.
4. பாதைமறுத்துச் செல்லும் பகுதிகளில் உள்ள நகரசபைகள் மற்றும் பிரதேச சபைகளுக்கு 12 இடை இணைப்புகள்.

4.11.2.2 கழிவுநீர் மேலாண்மைக் கூறுகள்:

1. கழிவுநீர் சேகரிப்பு அமைப்பு.
2. கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம்.
3. சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீரைக் கடலுக்கு வடிகால் செய்யும் ‘Outfall’ அமைப்பு.

திட்டம் நிறைவுபெறும் போது, யாழ்ப்பாணம் மற்றும் கிளிநொச்சி மாவட்டங்களில் 60,000க்கும் மேற்பட்ட குடும்ப இணைப்புகள் வழங்கப்படும்; இதன்மூலம் 3 இலட்சம் மக்கள் பயனடைவார்கள். யாழ்ப்பாண மாநகரசபை பகுதியில் மட்டும் 20,000க்கும் மேற்பட்ட இணைப்புகள் வழங்கப்பட்டு, 80,000 மக்கள் நேரடியாகப் பயன்பெறுவர்.

4.11.2.3 இரணைமடு நீர்வழங்கல் தொடர்பான பிரச்சினைகள்:

சமூக மற்றும் அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக, இரணைமடு நீரைக் குடிநீர் வழங்கலுக்காகப் பகிர்ந்து பயன்படுத்துவதில் 2013–2014 காலப்பகுதியில் நடைபெற்ற இரண்டாண்டு நீண்ட பேச்சுவார்த்தைகளிலும் ஒருமித்த கருத்து எட்டப்படவில்லை. விவசாயிகள், மாகாணப் பாசனத்துறை, வடக்கு மாகாணசபை மற்றும் மத்திய அரசாங்கம் ஆகியவற்றின் பங்கேற்புடன் நீண்ட பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்ற போதிலும், திட்டத்திற்கான நீர்வளம் தற்காலிகமாகக் கைவிடப்பட்டது.

இரணைமடு அணையிலிருந்து கிடைக்கும் நீர் வழங்கலில் தொடர்ந்து உருவான சிக்கல்களை முன்னிட்டு, ‘ADB’ மாற்று விருப்பமாக தாழையடியில் தினசரி 24,000 மி³ திறன் கொண்ட கடல் நீர் ‘ரிவர்ஸ் ஆஸ்மோசிஸ்’ நிலையம் அமைப்பதை முன்மொழிந்துள்ளது. பெரும்பாலான பங்குதாரர்கள், தற்போதைய நீர் நெருக்கடியைச் சமாளிக்க இது குறுகியகால தற்காலிகத் தீர்வாகப் பயன்படும் எனக் கருதுகின்றனர். எனினும், இந்த ‘RO’ உப்பு நீக்கச் சாலையின் நீண்டகால நிலைத்தன்மை குறித்துப் பலருக்கும் ஐயப்பாடு நிலவுகிறது.

4.11.3 உள்நாட்டில் இருந்து மேற்பரப்பு நீரைக் கொண்டு வரும் பிற சாத்தியமான விருப்பங்கள்:

1. மேல் பறங்கி ஆறு நீர்த்தேக்கம் (Upper Parangi Aru Reservoir).
2. கரிப்பட்டமுறிப்பு சமநிலை நீர்த்தேக்கம் (Karipaddamurippu Balancing Reservoir).
3. பறங்கி ஆறு பாலியாறு ஆற்றுப் படுக்கை இணைப்புடன் ஆன கரும்புள்ளியான் நீர்த்தேக்கம்.
4. பாலியாறு திட்டம்.

4.11.3.1 மேல் பறங்கி ஆறு நீர்த்தேக்கம் (Upper Parangi Aru Reservoir)

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள பறங்கி ஆறு ஆற்றுப் பகுதி, வெள்ளமும் வறட்சியும் ஏற்பட்டால் மிகுந்த பாதிப்புக்கு உள்ளாகும் ஆற்றுத்தாழ்வாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், இதிலிருந்து வருடத்துக்கு சுமார் 212 மில்லியன் கன மீட்டர் (MCM) அளவு நீர் பயன்படுத்தப்படாமல் நேரடியாகக் கடலுக்குச் செல்கிறது. எனவே, இந்த நீர்வளத்தைப் பயனுள்ளதாகப் பயன்படுத்துவதற்காக பறங்கி ஆற்றுக்கு மேல், மேல் பறங்கி ஆறு நீர்த்தேக்கம் (Upper Parangi Aru Reservoir) அமைப்பது அவசியமாகிறது.

மாகாணப் பாசனத்துறையின் வவுனிக்குளம் பாசனத் திட்டம், பறங்கி ஆறு தாழ்விற்கு அடுத்துள்ள பாலி ஆறு தாழ்வில் அமைந்துள்ளது.

பாதுகாப்பான குடிநீர், விவசாயப் பாசனம், வீட்டுத் தேவைகள் மற்றும் தொழில் தேவைகளுக்கான நீர்வாங்கல் கோரிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் நிலையில், பயன்படுத்தக்கூடிய நீர்வளம் மேம்படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது. இருப்பினும், மேல் பறங்கி ஆறு தாழ்வில் கிடைக்கும் நீரில் சுமார் 67% நீர் பயன்படுத்தப்படாமல் வீணாகக் கடலுக்குச் செல்கிறது.

யாழ்ப்பாணத்தின் ஒரு பகுதி, மாங்குளம் பகுதிகள் மற்றும் வவுனியா வடக்குப் பகுதிகளுக்கான குடிநீர் மற்றும் தொழில்நீர்த் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் இந்த நீர்த்தேக்கம் உருவாகுவதன் மூலம்,

1. நிலத்தடி நீர் மட்டம் (Water Table) எளிதாக நிரப்பப்படலாம்.
2. சுற்றியுள்ள தாவர மற்றும் உயிரின வளங்கள் பயனடையும்.
3. வேளாண்மைச் செய்கைகளும் நேரடியாகப் பயனடையும்.

4.11.3.2. கரிப்பட்டமுறிப்பு சமநிலை நீர்த்தேக்கம் (Karipaddamurippu Balancing Reservoir)

இரணைமடு அணையின் ஆண்டுதோறுமான சராசரியாக 56.65 மில்லியன் கன மீட்டர் (MCM) நீரின் வெளியேற்றத்தைச் சமாளிக்க, கனகராயன் ஆற்றுக்குக் குறுக்கே கரிப்பட்டமுறிப்பு சமநிலை அணையைக் கட்டத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இந்த அணை வெளியேற்றப்பட்ட நீரைச் சேமிக்கவும், வெள்ளச் சேதங்களைத் தணிக்கவும், பாசன மற்றும் குடிநீர் வழங்கலுக்கான நீர்க்குறைகளைக் குறைக்கவும் உதவும். 60 மில்லியன் கன மீட்டர் (MCM) திறன் கொண்ட இந்த அணை, வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், கீழ்ப்படுகை, மேற்படுகை நில மக்களுக்கு நிலையான நீர்விநியோகத்தை உறுதி செய்யவும், நிலத்தடி நீரை மீள்நிரப்புச் செய்யவும் உதவும் நோக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது.

கனகராஜன் ஆறு, 555 சதுர கிலோமீட்டர் பிடிப்புப் பகுதியைக் கொண்டு, இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்தில் கலக்கிறது. இப்பகுதியில் மழை சீரற்று விழுகிறது, மேலும் அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரையிலான பருவமழை மாதங்களில் ஆண்டு மழையின் 70% விழுகிறது. இதன் விளைவாக, இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்தை மட்டும் பயன்படுத்தி நன்னீரைச் சேமிப்பது சவாலாக உள்ளது. பருவமழையின் உச்சத்தில், இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்தில் சேமிக்கப்பட்ட பயனுள்ள நீர் மாரி காலங்களில் பெரும்பாலும் இழப்பாகிறது. மேலும், கடும் மழை நிகழ்வுகளின் போது இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்திலிருந்து வெளியேறும் நீர், கீழ்ப்பகுதியில் உள்ள விவசாய நிலங்களையும் குடியிருப்புகளையும் வெள்ளத்தால் மூழ்கடிக்கிறது. இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க, கனகராஜன் ஆற்றின் நடுப்பகுதியில், மாங்குளம் – முல்லைத்தீவு சாலையில் இருந்து 3.5 கி.மீ மேல்நிலையில் அமைந்துள்ள கரிப்பட்டமுறிப்பு பகுதியில் ஒரு சமநிலை நீர்த்தேக்கத்தைக் கட்ட முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆய்வு, கரிப்பட்டமுறிப்பு சமநிலை நீர்த்தேக்கத்தின் நீர்ச் சமநிலையை மதிப்பிட்டு, வெள்ளக்கட்டுப்பாடு மற்றும் நீரின் திறமையான பயன்பாட்டிற்கான அதன் பயனை ஆராய்கிறது. மாதாந்திர நீரியல் தரவுகளைப் பயன்படுத்தி, ஓர் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட நீர்த்தேக்க மாதிரியும் உருவாக்கப்பட்டு, நீர்ச் சமநிலை பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டது. இலங்கையின் உயர் தெளிவுத்திறன் உயரத் தரவுகள் (12.5 மீ × 12.5 மீ) பயன்படுத்தப்பட்டு, பிடிப்பு எல்லை வரையறுக்கப்பட்டு, நீர்த்தேக்கத்தின் பரப்பு – உயரம் – சேமிப்புத் தொடர்பு கணக்கிடப்பட்டது. தற்போதைய இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்தின் செயற்பாடு ஓர் ஒப்பீட்டு அளவுகோலாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது.

ஆய்வின் முடிவுகள், கரிப்பட்டைமுறிப்பில் 12 மீட்டர் உயரமும், 2,700 மீட்டர் நீளமும் கொண்ட அணையைக் கட்டி, தோராயமாக 65 மில்லியன் கன மீட்டர் (MCM) கொள்ளளவு கொண்ட நீர்த்தேக்கத்தை உருவாக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. இந்த நீர்த்தேக்கம் 284 சதுர கி.மீ பிடிப்புப் பகுதியிலிருந்து நீரைப் பெறும். மாதாந்திர மாதிரியாக்கத்தின் ஆரம்ப முடிவுகள், ஆண்டுக்கு 30 MCM பயன்படுத்தக்கூடிய நீரைப் பிரித்தெடுக்க முடியும் என்பதைக் குறிக்கின்றன. இந்த அளவு, வட மாகாணத்தின் முன்மொழியப்பட்ட மாங்குளம் தொழில்துறை மத்திய வலயம், மற்றும் மாங்குளம் வடக்குத் தலைநகரப் பகுதிக்கு நீர் வழங்கலுக்கான குறிப்பிடத்தக்க ஆதாரமாக இருக்கும். இந்தத் திட்டம், இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்தின் தற்போதைய செயற்பாட்டைப் பாதிக்காமல் செயற்படுத்தப்படலாம். 

இந்த ஆய்வானது மூவரது தனிப்பட்ட முயற்சியாகும் (Interception of Kanagarajan Aru Catchment at Karuppadaimurippu for Flood Mitigation Downstream of Iranamadu and Water Supply to the Proposed Mankulam Northern Capital Region and for the Industrial Zone by Dr. (Eng) S. Kuganesan, Dr. Arularasi Balakrishnan, Dr (Eng) S.S.Sivakumar).

கிளிநொச்சியின் விவசாயிகள் இரணைமடு நீர்த்தேக்கத்திலிருந்து நீர் எடுப்பதைப் பற்றி கவலை தெரிவித்துள்ளனர். இது அவர்களின் பாசனத் தேவைகளைப் பாதிக்கும் என்பதுடன், கடந்தகாலத் தோல்விகளையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்தத் திட்டம் பொறுப்பான நீர் மேலாண்மை மற்றும் சமூக ஈடுபாடு மூலம் இந்தக் கவலைகளைத் தீர்க்க முயல்கிறது. 

கரிப்பட்டமுறிப்பு மாற்று நீர்த்தேக்கத்தின் பயனுறுதி குறித்த, நீரியல், சூழலியல், சமூக – பொருளாதார மற்றும் அரசியல் சூழல்களுடன் இணைந்த ஒரு முழுமையான, அமைப்பு-சார்ந்த மதிப்பீட்டு ஆராய்ச்சி இந்த இடைவெளியை நிரப்புவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது நீர்வள மேலாண்மை, பங்குதாரர்களின் ஒத்துழைப்பு மற்றும் பிராந்திய உறுதிப்பாட்டை மேம்படுத்தும்.

மேலே உள்ள மூன்று முன்மொழிவுகளும் (1. மேல் பறங்கி ஆறு அணை, 2. கரிப்பட்டமுறிப்பு (கனகராஜன் ஆறு) சமநிலை நீர்த்தேக்கம் 3. பாலியாறு திட்டம்) கீழே உள்ள படத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

4.11.3.3. பறங்கி ஆறு பாலியாறு ஆற்றுப்படுகை இணைப்புடன் ஆன கரும்புள்ளியான் நீர்த்தேக்கம்

பாலி ஆறு, பறங்கி ஆறு இரண்டும் வவுனியா மாவட்டத்தில் ஊற்றெடுத்துப் பாக்கு நீரிணையில் கலக்கும் ஆறுகள். நிலாந்தனின் ‘வன்னி மான்மியம்’ தொகுப்பில் இந்த இரண்டு தீரங்களையும் மையமாக்கிச் சில வன்னியூர்களையும் அறிமுகஞ் செய்துள்ளார். இவை ஒரு காலத்தின் குறியீடாகின்றன. அவ்வூர்களாக: புளியங்குளம், கனகராயன் குளம், மல்லாவி, வவுனிக்குளம், பனங்காமம், மருதமடு, பாண்டியன்குளம், ஓமந்தை, ஒட்டன்குளம், கற்சிலைமடு, கொந்தக்காரன்குளம், மாதர்ப்பணிக்கர் மகிழங்குளம், கற்குளம், புதூர், குஞ்சுக்குளம், கல்லிருப்பு, நட்டாங்கண்டல், மடு. 

மேற்சொன்ன இரண்டு ஆற்றின் இருபுறத்திலும் இருக்கும் ஊர்கள்தான் இவை. அல்லது அவ்விரு தீரங்களினுடைய ஏதோ ஒரு தொடுப்பிலேயே இவையமைகின்றன. பண்டாரவன்னியன் தனது காலத்தில் வெள்ளையர்களுடன் சண்டையிட்டுத் தோற்ற பகுதியாகவும், விடுதலைப் புலிகளினுடைய காலத்தில் ஜெயசிக்குறு போன்ற மாபெரும் சமர்களை வழிமறிப்புச் செய்து இராணுவத்தைத் தோற்கடித்த இடமாகவும், தமிழ்ப் போராட்டக்காரர்களுக்கு மறைவிடமாகவும் இவ்விடங்கள்தான் இருந்திருக்கின்றன.

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்திலுள்ள பறங்கி ஆறு ஆற்றுப்படுகை பகுதியில் வருடாந்தம் 212 மில்லியன் கன மீட்டர் (MCM) நீர் வீணாகக் கடலுக்குச் செல்வதால் பிரச்சினைகள் எதிர்கொள்ளப்படுகின்றன. பாதுகாப்பான குடிநீர், வேளாண்மை, உள்நாட்டுத் தேவைகள் மற்றும் தொழில்துறை நோக்கங்களுக்கான அதிகரித்த கோரிக்கையைப் பூர்த்தி செய்ய, 40 மில்லியன் கன மீட்டர் (MCM) திறன் கொண்ட பறங்கி ஆறு, பாலியாறு ஆற்றுப்படுகை இணைப்புடன் ஆன கரும்புள்ளியான் நீர்த்தேக்கத்தைக் கட்ட வேண்டும் எனத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இந்த அணை பாசனக் குறைகளைத் தணிக்க, குடிநீர் மற்றும் தொழில்துறை நீரை வழங்க, மற்றும் நிலத்தடி நீர் வளத்தை நிரப்ப உதவும். இந்தத் திட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தால் முல்லைத்தீவு, வவுனியா, யாழ்ப்பாணம் என முழு வடக்கு மண்டலத்திற்கும் நீண்டகால நன்மைகள் கிடைக்கும்.

கரும்புள்ளியான் நீர்த்தேக்கம் மற்றும் அதன் பறங்கி–பாலியாறு இணைப்பு பின்வரும் முக்கிய இலக்குகளைப் பூர்த்தி செய்ய உருவாக்கப்படுகிறது:

1. பறங்கி ஆற்றின் மேல்பகுதியில் வரும் நீரைச் சேமித்தல்.
2. பாலியாறு தாழ்வில் நிலவும் பாசனக் குறைபாடுகளைத் தீர்க்கும் நீர் மாற்று (Diversion).
3. வடக்கு மாகாணத்தின் யாழ்ப்பாணம், மாங்குளம், வவுனியா வடக்குப் பகுதிகளுக்குப் பாதுகாப்பான குடிநீர் வழங்கும் நிலையை உருவாக்கல்.
4. உயர்ந்து வரும் வேளாண்மைத் தேவை மற்றும் தொழில்துறை நீர்த்தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தல்.
5. நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்தி சுற்றுச்சூழலியல் சமநிலையை மேம்படுத்தல்.
6. வெள்ளக் கட்டுப்பாடு மற்றும் வறட்சிக்கால நிலைத்தன்மை மேம்பாடு.

4.11.3.4. பாலியாறு திட்டம்

பாலியாற்றில் கிட்டத்தட்ட 50 மேற்பட்ட குளங்களினூடாக சுமார் 8,000 ஏக்கர் நிலத்தை உள்வாங்கும் சாத்தியக்கூறுகள் இருந்த போதும் நிதி நிலைமைக்கு ஏற்ப 8 குளங்களும் 1,200 ஏக்கர் நிலமும் மட்டுமே திட்டத்தில் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு பெரிய திட்டமிடல் குறைபாடு மட்டுமல்லாது எதிர்காலத்தில் சமூகக் குழப்பங்களுக்கும் வழிகோலக்கூடியதாக உள்ளது. 

ஆனால் அதற்கு முன், யாழ்ப்பாணத்திற்கு இரணைமடுவிலிருந்து முதலிலும், பின்னர் பாலியாற்றிலிருந்தும்; அதன்பின் மன்னாருக்கு மல்வத்து ஓயா, கல்லாறு, பின்னர் பாலியாற்றிலிருந்தும் ஆரோக்கியமான குடிநீரை எமது மாகாணம் பெற வேண்டும்.

அது மட்டுமல்ல, பாலியாறு – பறங்கி ஆறு ஆகிய இரு படுகைகளின் இணைவு வாய்க்கால் ஊடாக கரும்புள்ளியானில் அமைக்கப்படும் நீர்த்தேக்கம் மூலம் மாங்குளத்திற்கும், மாங்குளத்தில் அமைக்கப்படும் கரிப்பட்டமுறிப்பு நீர்த்தேக்கம் மூலம் வடமாகாணத்தின் தென்பகுதிக்கும் நீர் விநியோகம் செய்யக்கூடியவாறு திட்டங்கள் தயார்ப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

எந்தவொரு நீர்வளத் திட்டத்தையும் செயற்படுத்தும் போது அதனை ஒரே கோணத்தில் அல்ல, பல்வேறு கோணங்களில் (Multidisciplinary) ஆய்ந்து பார்த்தல் அவசியமாகின்றது. வெறும் தொழில்நுட்ப அறிவு அல்லது நிபுணர் பரிந்துரைகளால் மட்டுமன்றி அரசியல் ஆலோசனைகள், நிர்வாகத் தீர்மானங்கள் மற்றும் சமூக ஒப்புதல் போன்ற பல கூறுகளின் பின்னணி ஆதரவோடு நடைமுறைக்குக் கொண்டுவர வேண்டும்.

வட மாகாண மாவட்டங்களுக்கான குடிநீர் விநியோகத்திற்கான தீர்வுகள் குறித்துக் கொண்டுவரப்படும் இரணைமடு, கரிப்பட்டமுறிப்பு, பாலியாறு மற்றும் மல்வத்து ஓயா, கரும்புள்ளியான் போன்ற நீர்நிலைகளில் அடிப்படையாக அமைந்த தீர்வுகள் உண்மையில் விரும்பத்தக்கதாக இருக்கலாம். ஆனால் பல ஆண்டுகளாகத் திட்டமிடப்பட்டும் அமுலாக்கமாகாமை, தற்போதைய தேவை காரணமாக, கடல் நீர் சுத்திகரிப்பு போன்ற அதிக செலவிலான மாற்று வழிகளைத் தேட வைக்கிறது.

விவசாயத் தேவைகளைப் புறக்கணித்து குடிநீர் வழங்கப்படுவது போன்று சிலரால் விளக்கப்படும் அபிப்பிராயங்கள் தற்காலிகமாக நிலைத்திருக்கலாம். ஆனால் மனித வாழ்வில் குடிநீர் என்பது அடிப்படை உரிமை. இதனை விவசாயத்திற்கும் குடிநீர்த் தேவைக்கும் இடையேயான ஒரு மோதலாகப் பார்ப்பதைவிட ஒருங்கிணைந்த மேலாண்மையின் கீழ் தீர்வு காண்பது தான் நவீன நுட்பத்தின் வழி. 

பாலியாறு பகுதியில் உவர்நிலங்கள், காடாகி வரும் பசுமை நிலங்கள் போன்றவை விவசாய மேம்பாட்டிற்கான சவால் ஆகும். இதனை மாற்ற அரசியல் செல்வாக்கும் பொறியியல் சிந்தனையும் ஒன்றிணைய வேண்டும்.

திட்டங்கள் செயற்படாததற்கான காரணங்களை சமய அடிப்படையிலோ சமூகப் பின்புல அடிப்படையிலோ வாக்கு அரசியல் பின்புலத்திலோ அலசுவது தவறான திசையை நோக்கி சமூகத்தை இழுக்கக்கூடியது. சமயவாத அடையாளங்களைக் கொண்டு திட்டச் செயற்பாடுகளை விமர்சிப்பது சமுதாய ஒற்றுமையைப் பாதிக்கக்கூடிய சூழ்நிலை ஏற்படுத்தும். இத்தகைய பொதுநலப்பணிகள் அனைவருக்கும் சமமாகவே அமைய வேண்டும் என்பதே அரசியல் நியாயம்.

4.12 யாழ்ப்பாணத்தில் நீர் நெருக்கடி – நாம் கண் திறக்க வேண்டிய நேரம்

‘மிலேனியம் யாழ்ப்பாணம்’ என்று பெருமிதத்துடன் முழங்குபவர்களும், வெளிநாடுகளில் செல்வம் சேர்த்து இடைக்கிடையே சொந்த ஊருக்குத் திரும்புபவர்களும், திருவிழாக்கள், ஆலயக் கும்பாபிஷேகங்கள், பள்ளி – பல்கலைக்கழக நண்பர்கள் சந்திப்புகளில் கூடுபவர்களும் யாழ்ப்பாணத்தை வாட்டும் கடுமையான குடிநீர் நெருக்கடியைப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்களா? நாளாந்த வாழ்விற்குத் தேவையான சுத்தமான குடிநீர் கிடைக்காத நிலை உண்டானால் வாழ்க்கை எவ்வாறு இருக்கும் என்று எண்ணியுள்ளார்களா? 

யாழ்ப்பாணம் ஒரு தீபகற்பம்; மூன்று பக்கமும் கடலால் சூழப்பட்டிருப்பதை அனைவரும் அறிவோம். ஆனால் உண்மையில், இது ஒரு தீவு போலவே கருதப்பட வேண்டும். யாழ்ப்பாணத்தை இலங்கை பிரதான நிலப்பரப்புடன் இணைக்கும் மூன்று குறுகிய அணைப்பாலங்கள் மட்டுமே உள்ளன: தெற்கில் ஆனையிறவு, கிழக்கில் சுண்டிக்குளம், மேற்கில் சங்குப்பிட்டி. இவை யாழ்ப்பாணத்தின் மூச்சுக் குழாய்கள்.

அதே நேரத்தில், இவையே உப்புநீரை உள்வாங்கும் வழிகளாகவும் மாறியுள்ளன. இதனால் நாவற்குழி, தொண்டைமானாறு, சங்குப்பிட்டி, சுண்டிக்குளம் போன்ற இடங்களில் கடல் நீர் ஏரிகள் உருவாகியுள்ளன. எனவே, யாழ்ப்பாணத்தின் எந்தப் பகுதியும் கடலிலிருந்து 10 கி.மீ இற்கு மேலான தூரத்தில் இல்லை; இது எமது புவியியல் பலவீனம்.

யாழ்ப்பாணம் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிகிறது: வலிகாமம், வடமராட்சி, தென்மராட்சி; மேலும் சில தீவுகளும் உள்ளன. தீவுகள் நீர்ப் பிரச்சினையைச் சந்திப்பது இயல்புதான். ஆனால் யாழ்ப்பாணத்தில் நீர் நெருக்கடியின் வேர்கள் எவை?

பல காரணங்கள் உள்ளன: மக்கள் தொகை அதிகரித்தல், கட்டுமான வளர்ச்சி, மோட்டார்களின் மூலம் நிலத்தடி நீரை அதிகமாக எடுத்தல், கடல் நீர் தடுப்பு அணைகளின் பராமரிப்புக் குறைவு, கழிவுநீர் மாசு, இரசாயன உரத்தின் அளவுக்கு மீறிய பயன்பாடு. இதனால் நிலத்தடி நீர் கடுமையாக அழுத்தம் கொள்கிறது.

நிபுணர்கள் எச்சரிக்கிறார்கள்: நைட்ரேட் அளவு ஆபத்தான அளவுக்கு உயரும் நிலையில் உள்ளது. மழைநீரின் சேமிப்புக் குறைவாகவும், பயன்பாடு அதிகமாகவும் உள்ளது. இதனால் கடல் நீர் நிலத்தடியில் புகுந்து, நமது குடிநீரை உப்பாக்குகிறது.

புவியியல் விளக்கம்: நிலத்தடி நீர் இயற்கையாகவே பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. சுண்ணாம்புக் கல்லினால் ஆன நிலத்தடியில் நீர் சேமிக்கப்படுகின்றது. மழைநீர் கார்பனிக் அமிலமாக மாறி கல்லைக் கரைத்து கடலுடன் இணைக்கும் வழிகளை உருவாக்குகிறது. இதனால் கடல் நீர் அடிநிலைக்குப் புகும் வாய்ப்பு அதிகமாகிறது.

மக்களின் அணுகுமுறை: “தண்ணீர் இருக்கிறது, குடிக்கிறோம். நாளைக்கு என்ன ஆகும் என்று யோசிக்க வேண்டியதில்லை” என்ற குறுகிய சிந்தனையோடு வாழ்கின்றனர். செல்வந்தர்கள் போத்தல் தண்ணீர் வாங்கிக் குடிப்பார்கள். ஆனால், வறிய மக்கள்? அவர்களுக்கு இதையே குடிக்க வேண்டிய கட்டாயம். அவர்களே அதிகம் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்.

மற்றொரு ஆபத்து: அரசியல்வாதிகள் வாக்குகளை மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். மக்கள் விழிப்புணர்வை வளர்த்துக் கொள்ளாவிட்டால், அவர்களின் அலட்சியமே நம்மை இன்னும் ஆழமான நெருக்கடிக்குத் தள்ளும்.

என்ன செய்யலாம்?

பிரச்சினை பெரியது. ஆனால் தீர்வு சுலபமானது. நாம் அனைவரும் பொறுப்புணர்ந்து செயற்பட வேண்டும். நீரை வீணாக்காமல் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

1. பாரம்பரியக் குளங்களை மீட்க வேண்டும்.
2. நிலப்பரப்புகளை சிமெந்தால் மூடாமல், மழைநீர் ஊடுருவும் வகையில் பராமரிக்க வேண்டும்.
3. மரங்களை வெட்டாமல், புதிய மரங்களை நட வேண்டும்.
4. கிணறுகள், கழிப்பறைகள் இடையே இடைவெளி விதிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
5. பிளாஸ்டிக், குப்பைகளை நீர் வளங்களில் போடக்கூடாது.

அரசு செய்ய வேண்டியவை:

1. இரணைமடு நீர்த் திட்டம் போன்றவற்றை அரசியல் காரணங்களால் தாமதிக்காமல் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
2. சட்டங்களைக் கடுமையாகப் பின்பற்றி, சட்டவிரோதக் குழாய்க் கிணறுகள் வெட்டுதலைத் தடுக்க வேண்டும்.

4.13 கடைசி எச்சரிக்கை

இலங்கையின் நீர்ப்பாசனப் பங்கீட்டுக் கொள்கைக்கு அமைவாக எந்தக் குளமாகவோ நீர்ப்பாசனத் திட்டமாகவோ இருந்தாலும், அண்னளவாக 60% விவசாயத்திற்கும், 40% ஏனைய தேவைகளுக்கும் பயன்படுத்த வேண்டும். இதில் 40% ஏனைய தேவை என்பதில் பிரதானமாகக் குடிநீர், சுற்றுச்சூழல், கால்நடை மற்றும் தொழில்துறை போன்றன உள்ளடங்கும். 

மன்னார் மாவட்டத்தின் குடிநீர் விநியோகம் நீண்டகாலமாக ஆழ்துளைக் கிணறுகள் மற்றும் நிலக்கீழ் நீரையே நம்பியிருப்பதால், நீரின் கடினத்தன்மையும் உவர்ப்புத் தன்மையும் அதிகரித்து மக்களின் சுகாதாரத்திற்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இது நீர்வளச் சமநிலையிலும் பாரிய பாதிப்புகளைத் தோற்றுவித்துள்ளது. இதற்கு மாற்றீடாக, முருங்கனுக்கு அருகிலுள்ள மல்வத்து ஓயா – அருவியாறு மற்றும் முசலி கல்லாறு ஆகிய மேற்பரப்பு நீர்நிலைகளைப் பயன்படுத்துவது குறித்தும், மேல் மல்வத்து ஓயா அணைத்திட்டம் மூலம் விவசாயம் மற்றும் குடிநீர்த் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வது குறித்தும் முன்னர் எடுக்கப்பட்ட முக்கிய தீர்மானங்கள் தற்போது கிடப்பில் போடப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சூழலில், முறையான திட்டமிடலின்றி அவசர அவசரமாக ‘பாலியாறு திட்டம்’ தற்போதைய மாற்றீடாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

எனவே அதிக இணைப்புகளைக் கொண்ட மன்னார் உட்பட எல்லா மாவட்டங்களுக்கும் குளம், ஆறுகளில் இருந்து குடிநீர் விநியோகம் கட்டாயம் செய்யப்பட வேண்டும். ‘5th ADB’ திட்டத்தின் கீழ் வவுனியா மாவட்டத்தில் பேராறு திட்டத்தை மிகவும் வெற்றிகரமாக ‘National Water Supply and Drainage Board’ இயக்கி வருகின்றது. இதேபோல, குடிநீர் விநியோகம் மேற்பரப்பு நீரில் இருந்து வடக்கின் அனைத்து மாவட்டங்களிலும் செய்யப்பட வேண்டும். 

யாழ்ப்பாண மக்களின் அத்தியாவசியமான குடிநீர்த் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக, உலகப் புகழ்பெற்ற நிபுணர்களால் விரிவான ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. உலக வங்கி உள்ளிட்ட சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களின் பெரும் நிதி ஒதுக்கீட்டுடன், இரணைமடுக் குளத்தின் வான் கதவுகள் மற்றும் குளக்கட்டுகள் சீரமைக்கப்பட்டுப் பல உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் மேம்படுத்தப்பட்டன. இருப்பினும், இவ்வளவு பாரிய முயற்சிகளுக்குப் பின்னரும், அந்தத் திட்டம் இன்றுவரை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படாமல் முடங்கிக் கிடப்பது யாவரும் அறிந்த கசப்பான உண்மையாகும்.

இதற்கு ஓரளவு மாற்றீடாக வந்ததுதான் தாழையடி கடல் நீர் சுத்திகரிப்பின் ஊடான யாழுக்கான குடிநீர் விநியோகம். பொதுவாக ஆறுகளும் குளங்களும் அற்ற மத்திய தரைக்கடல் பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த செல்வந்த நாடுகளுக்குப் பொருத்தமான இத்தகைய திட்டங்கள், ஆறுகளையும் குளங்களையும் இயற்கை வளங்களாகக் கொண்டுள்ள இலங்கைக்குப் பொருளாதார ரீதியாகவும் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் உகந்தவை அல்ல.

இரணைமடுத் திட்டம், பாலியாறுத் திட்டம், கரிப்பட்டமுறிப்பு நீர்த்தேக்கம், கரும்புள்ளியான் நீர்த்தேக்கம் மட்டுமல்ல; வடக்கு மாகாணத்தின் எல்லா மாவட்டங்களிலும் நீர்நிலை மேலாண்மைத் திட்டங்கள் நீர் நியாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். இதற்காக, ஒருங்கிணைந்த நீர் முகாமைத்துவத்தை உள்ளடக்கிய முறையான நீர்க்கொள்கைகள் வகுக்கப்பட்டு, அவை முறையாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். இவ்விடயத்தில் மாகாண மற்றும் மத்திய அரசாங்கங்களும், அரசியல்வாதிகளும் தமக்குரிய சமூகப் பொறுப்பை உணர்ந்து ஒருங்கிணைந்து செயற்பட வேண்டும். அத்தகைய ஒத்துழைப்பானது, வெறும் காகித அளவிலான திட்டங்களாக இல்லாமல், மக்களுக்கு உண்மையான நன்மைகளைத் தரக்கூடிய வகையில் நேர்மையுடன் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.