வறண்ட மண்டல நீர்வளங்களின் இருப்பும் பேண்தகு பயன்பாடும்: வடக்கு – கிழக்குப் பிரதேசங்கள், இலங்கை

6.1 அறிமுகம்

பாரம்பரிய நீர்வள மேலாண்மை அணுகுமுறை பெரும்பாலும் நீர் வழங்கல் (Irrigation/ Supply) மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்தி வந்துள்ளது. இந்த அணுகுமுறையில், மக்கள்தொகை வளர்ச்சி மற்றும் ஒருவருக்கு தேவையான நீர் அளவு போன்ற தேவைக் கோட்பாடுகள் நிலையானதாகக் கருதப்பட்டு, அந்தத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் நீர் வழங்கல் வளங்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

ஆனால், இன்றைய நிலவரத்தில் நீர் வளங்களின் குறைபாடு, காலநிலை மாற்றம், மற்றும் அதிகரிக்கும் பயன்பாடு ஆகிய காரணங்களால் இந்தப் பாரம்பரிய அணுகுமுறை மட்டும் போதுமானதாக இல்லை. இதற்குப் பதிலாக நீர்வளத் தேவைகள் மேலாண்மை (Demand Management) முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது.

நீர்வளத் தேவைகள் மேலாண்மை என்பது நீர்ப் பயன்பாட்டை பல்வேறு முறைகளில் கட்டுப்படுத்தி, நீர்ப் பயன்பாட்டின் பொருளாதாரத் திறனை அதிகரிப்பதைக் குறிக்கிறது. இதன் மூலம் நீர் வீணாக்கம் குறைக்கப்பட்டு, கிடைக்கும் நீர் வளங்கள் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நீரின் மதிப்பு இடத்திற்கும் காலத்திற்கும் ஏற்ப மாறுபடும். ஒரு நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதி (Basin) அல்லது ஒரு பருவகாலத்தில் நீரின் முக்கியத்துவம் அதிகமாக இருக்கலாம். எனவே, நீர்ப் பாதுகாப்பு மற்றும் சேமிப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும் போது, அந்தக் குறிப்பிட்ட பகுதியிலும் குறிப்பிட்ட காலத்திலும் நீரின் மதிப்பைக் கருத்தில் கொண்டு திட்டமிட வேண்டும்.

6.2 கொள்கை வடிவமைப்பின் அவசியம்

நீர் வளங்கள் ஒரு நாட்டில் பல்வேறு துறைகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அவற்றில் முக்கியமானவை:

1. வீட்டுத் தேவைகள்
2. சுகாதாரம் மற்றும் சுத்திகரிப்பு
3. பாசன வேளாண்மை
4. உள்நாட்டு மீன்வளம்
5. நீர்மின் உற்பத்தி
6. தொழில் மற்றும் வாணிப வளர்ச்சி
7. சுற்றுலா மற்றும் பொழுதுபோக்கு நடவடிக்கைகள்

இதனால், ஒரு நாட்டில் நீர் வளங்களைப் பாதுகாப்பதும் சேமிப்பதும் ஒரு தனித்துறை மட்டுமே மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளால் சாத்தியமில்லை. நீர் இழப்புகளையும் வீணாக்கத்தையும் குறைப்பது அனைத்து நீர் பயன்படுத்தும் துறைகளிலும் ஒருங்கிணைந்த முறையில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

நாட்டில் முக்கியமான நீர் பயன்படுத்தும் துறைகளில் பல முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக வறட்சிக் காலங்களில் நீர்த் தேவையைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில் நீர் இழப்புகளை குறைக்கும் மற்றும் நீர் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. எனினும், அனைத்து நிறுவனங்களும் ஒருங்கிணைந்த பொதுக் கொள்கை அடிப்படையில் செயற்படாததும், ஒருங்கிணைந்த முயற்சிகள் இல்லாததும், தேவைகள் மேலாண்மை முயற்சிகள் முழுமையான வெற்றியைப் பெறாததற்கான முக்கிய காரணமாகும்.

ஆகையால், ஒவ்வொரு நீர் பயன்படுத்தும் துறையும் தனித்தனி நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. அதேசமயம், தேசிய மட்டத்தில் அல்லது பிராந்தியங்கள் மட்டத்தில் வகுக்கப்படும் கொள்கைகள் அந்தத் துறைகளின் கொள்கைகள், மூலோபாயத் திட்டங்களுக்குத் தேவையான வழிகாட்டுதலையும் ஒருங்கிணைப்பையும் வழங்க வேண்டும். இதன் மூலம் அனைத்துத் துறைகளின் நடவடிக்கைகளும் ஒன்றுக்கொன்று பூரணமாக அமையும்.

6.3 வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களின் நீர் ஒதுக்கீடு மற்றும் தேவைகள் மேலாண்மைக் கொள்கைகள்

தேசிய நீர்வளக் கொள்கையில், நீர் உரிமைகள் மற்றும் ஒதுக்கீடு தொடர்பான கொள்கைகளும், நீர்வளத் தேவைகள் மேலாண்மை தொடர்பான கொள்கைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.

நீர் ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையின் முக்கிய அம்சமாக மாற்றத்தக்க (Transferable) நீர் உரிமைகள் அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன. இதன் மூலம் நீரை அதிக மதிப்புக் கொண்ட பயன்பாடுகளுக்கு காலப்போக்கில் மாற்றிப் பயன்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகள் உருவாகின்றன. இதனால் நீர்ப் பயன்பாட்டின் பொருளாதாரத் திறன் அதிகரிக்கிறது.

மறுபுறம், தேவைகள் மேலாண்மைக் கொள்கை தற்போதைய நீர்ப் பயனாளர்களின் நீர்ப் பயன்பாட்டுத் திறனை மேம்படுத்தும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்காகப் பின்வரும் வழிமுறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன:

1. ஊக்குவிப்புத் திட்டங்கள் (Incentives)
2. ஒழுங்குமுறை விதிகள் (Regulations)
3. விழிப்புணர்வு உருவாக்கம்
4. தொழில்நுட்ப மற்றும் நிர்வாக நடவடிக்கைகள்

மேலும், நீர் உரிமைகளை மாற்றத்தக்கதாக அமைத்தல், தேவைகள் மேலாண்மையை ஊக்குவிக்கும் முக்கிய அம்சமாகும். இதன் மூலம் நீருக்கு சந்தை மதிப்பு உருவாகி, நீர் ஒரு மதிப்புமிக்க பொருளாதார வளம் என்பதை நீர்ப் பயனாளர்கள் உணர ஆரம்பிக்கின்றனர். சந்தையில் உள்ள பிற பொருட்களைப் போலவே நீரும் மதிப்புள்ள வளம் என்ற புரிதல் உருவாகும் போது, நீர்ச் சேமிப்பு மற்றும் திறமையான பயன்பாடு இயல்பாக மேம்படும்.

இதனால், நீர் ஒதுக்கீடு மற்றும் தேவைகள் மேலாண்மைக் கொள்கைகள் ஒருங்கிணைந்த முறையில் செயற்படுத்தப்படும் போது மட்டுமே நீர் வளங்களின் நிலையான மற்றும் திறமையான பயன்பாட்டை உறுதி செய்ய முடியும்.

6.4 வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களின் நீர்வளத் தேவைகள், ஒதுக்கீடுகள் மேலாண்மைக் கொள்கை

6.4.1 நோக்கங்கள்

இந்தக் கொள்கையின் பிரதான நோக்கம், நீர்வளங்களைத் திறமையான முறையில் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிப்பதுடன், சமூகத்திற்கு கிடைக்கும் நீர்வளத்தின் மொத்த மதிப்பை அதிகப்படுத்துவதாகும்.

இந்தக் கொள்கை மேலும் பின்வரும் இலக்குகளை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது:

1. தற்போதைய பயன்பாட்டைச் சீரமைத்து, மற்ற முன்னுரிமைத் தேவைகளுக்காக கூடுதல் நீரைக் கிடைக்கச் செய்வது;
2. நீர்ச் சேவைகளை வழங்குவதற்கான மொத்த செலவினத்தைக் குறைப்பது;
3. ஆற்றுப்பாசன அல்லது நீர்ப்பிடிப்பு பகுதி மட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகளின் ஒரு பகுதியை மீட்டெடுப்பது.

இதன் மூலம் நீர்ப் பயன்பாட்டின் செயல்திறன் உயர்த்தப்பட்டு, நீர்வளங்கள் நிலையான முறையில் சமூக நலனுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்ய முடியும்.

6.4.2 பொருளாதார ஊக்குவிப்புகள் மற்றும் நீரின் மதிப்பு

1. நீர் ஒரு குறைவான (Scarce), முழுமையாக மீள் நிரப்ப முடியாத வளமாகும்; அதற்கு பொருளாதார மதிப்பு உள்ளது. மாற்றத்தக்க நீர் உரிமைகள் (Transferable Water Entitlements) மற்றும் நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகளைப் பகிர்வு செய்வது போன்ற நடைமுறைகள் நீர்ப் பாதுகாப்பை ஊக்குவிக்கும் பொருளாதார ஊக்குவிப்புகளாகப் பயன்படுத்தப்படும்.
2. நீர்வள மேலாண்மைச் சேவைகள் வழங்குவதில் செலவுகள் உள்ளன. இச்செலவுகள் நீர் பயன்படுத்துபவர்களிடையே பகிர்ந்து கொள்ளப்படும். செலுத்தும் திறன் கொண்ட பயனாளர்கள் குறிப்பிட்ட அளவு செலவை ஏற்க வேண்டும். இது ஒரு குறுக்குச் சலுகை (Cross-subsidy) முறையின் அடிப்படையில் அமையும்.
3. சில பயனாளர்களுக்கு நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகளைச் செலுத்தும் திறன் குறைவாக இருக்கலாம். இவ்வாறான பயனாளர்களுக்கான சேவைச் செலவுகள் அரசாங்கத்தால் வெளிப்படையான மற்றும் நியாயமான முறையில் மானியமாக வழங்கப்படும்.
4. நீர் பயன்படுத்தும் துறைகளுக்கிடையிலான குறுக்குச் சலுகைகள் தேவையான அளவிற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டு, தேவையற்ற மாறுபாடுகள் குறைக்கப்படும்.

6.4.3 மாற்றத்தக்க நீர் உரிமைகள்

இந்தக் கொள்கையின் கீழ் முறையான மற்றும் மாற்றத்தக்க நீர் உரிமைகள் நிறுவப்படுவது, நீர்ப் பாதுகாப்பையும் சிறந்த நீர் ஒதுக்கீட்டையும் ஊக்குவிக்கும்.

நீர் உரிமைகளை வாங்கவும் விற்கவும் இயலும் வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போது:

1. நீர் வளத்தின் உண்மையான மதிப்பு பயனாளர்களால் உணரப்படும்;
2. தங்களுக்குக் கிடைத்த நீர் ஒதுக்கீட்டை அதிக உற்பத்தித் திறன் கொண்ட பயன்பாடுகளுக்குப் பயன்படுத்தும் ஊக்குவிப்பு உருவாகும்;
3. நீர் வீணாக்கம் குறைந்து, பொருளாதார ரீதியாக பயனுள்ள பயன்பாடு அதிகரிக்கும்.

இதன் மூலம் நீர் ஒரு மதிப்புமிக்க வளம் என்ற சமூகப் புரிதல் வலுப்பெறும்.

6.4.4 நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுப் பகிர்வு

நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் நடைமுறை, தேவைகள் மேலாண்மைக் கருவிகளுடன் இணைந்து செயற்படுத்தப்படும் போது நீர்ப் பாதுகாப்பு மேம்படுத்தப்படும். 

மத்திய மற்றும் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதி மட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் நீர்வள மேலாண்மை நடவடிக்கைகளின் செலவின் ஒரு முக்கியமான பகுதி, நீர் உரிமை பெற்ற பயனாளர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.

இந்த நடவடிக்கைகள் ஆற்றுப்பாசனத் திட்டங்கள் மற்றும் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதித் திட்டங்களில் குறிப்பிடப்பட்டு, அவற்றைச் செயற்படுத்தும் பொறுப்புடைய நிறுவனங்களும் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்படும்.

நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுப் பகிர்வு பின்வரும் அடிப்படைகளில் அமையும்:

1. குறிப்பிட்ட நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதியில் ஏற்படும் நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகள்;
2. உரிமை பெற்ற பயனாளர் பயன்படுத்தும் நீரின் அளவு;
3. நீர்ப் பயன்பாடு நுகர்வு சார்ந்ததா (Consumptive) அல்லது நுகர்வு அல்லாததா (Non-consumptive) என்பதன் தன்மை;
4. பயனாளரின் செலுத்தும் திறன்;
5. தேவையான பிற காரணிகள்.

செலவுப் பகிர்வு தொடர்பான விரிவான நடைமுறைகள், மேலதிக ஆய்வுகள் மற்றும் முன்னோடித் திட்டங்கள் (Pilot Projects) மூலம் தீர்மானிக்கப்படும்.

மேலும்:

1. பல்வேறு துறைகளில் நீரின் பொருளாதார மதிப்பு, நீர் வழங்கல் செலவு மற்றும் நீர்ப் பாதுகாப்புச் செலவு பற்றிய தகவல்கள் சேகரிக்கப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்படும். இத்தகவல்கள் ஆற்றுப்பாசனத் திட்டமிடல் மற்றும் நீர்வளத் திட்டங்களின் அனுமதி வழங்கலில் பயன்படுத்தப்படும்.
2. உயர்ந்த மதிப்புடைய நீர் மாற்று வாய்ப்புகள் தற்போது உள்ளதோ அல்லது எதிர்காலத்தில் உருவாகும் வாய்ப்புள்ளதோ என்ற நிலைமைகளில், குறைந்த மதிப்புடைய பயிர்களுக்குப் பாசன நீர்ச் சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல் மற்றும் அத்தகைய பயன்பாட்டிற்காக நீர் ஒதுக்கீடு செய்வது கடுமையாகத் தவிர்க்கப்படும்.

இதன் மூலம் நீர் வளங்கள் அதிக மதிப்புள்ள மற்றும் சமூக நலனுக்கு முக்கியமான பயன்பாடுகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்து நிர்வகிக்கப்படுவதை உறுதி செய்ய முடியும்.

6.4.5 பாசனத் துறையில் செலவுப் பகிர்வு மற்றும் நீர்ப் பாதுகாப்பு

பாசனத்துறை நாட்டில் அதிகளவு நீரைப் பயன்படுத்தும் மிகப்பெரிய துறையாகும். மேலும், நாட்டின் மிகப்பெரிய நீர்வள அடிப்படைக் கட்டமைப்புகளும் இந்தத் துறையையே சார்ந்துள்ளன. குறிப்பாக நெல் பயிர்ச்செய்கை இத்துறையில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. நெல் பயிர்ச்செய்கை ஓர் அலகு நீருக்கு ஒப்பிடுகையில் குறைந்த பொருளாதார வருவாய் அளிப்பதாலும், விவசாயிகளின் பொருளாதாரத் திறன் குறைவாக இருப்பதாலும், நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகளை முழுமையாகச் செலுத்தும் திறன் அவர்களிடம் மிகக் குறைவு.

இருப்பினும், தேசிய மற்றும் மாகாண அளவில் பாசனத் துறைக்கு வழங்கப்படும் நீர் ஒதுக்கீட்டின் முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, பாசனத் துறையில் பயனுள்ள நீர்ப் பாதுகாப்பை ஊக்குவிக்க பின்வரும் மூலோபாயங்கள் பின்பற்றப்படும்:

1. நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுப் பகிர்வு

நீர் உரிமை பெற்ற அனைத்துப் பயனாளர்களுக்கும், பாசனப் பயனாளர்கள் உட்பட, நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுப் பகிர்வு கணக்கிடப்படும். பாசனத் துறைக்கான இந்தச் செலவுகளில் ஒரு பகுதியை அரசு வெளிப்படையான மற்றும் நியாயமான மானிய முறையின் மூலம் ஏற்றுக்கொள்ளும்.

2. மாற்றத்தக்க பாசன நீர் உரிமைகள்

நீர் உரிமைகள் மற்றும் ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையின் அடிப்படையில், பாசனத் துறைக்கான நீர் உரிமைகள் மாற்றத்தக்கதாக இருக்கும். இதனால் நீர்ப் பற்றாக்குறை உள்ள பகுதிகளில் விவசாயிகள் அதிக மதிப்புள்ள பயிர்களை வளர்க்கும் பொருளாதார ஊக்குவிப்பு உருவாகும். இதன் மூலம் ஒதுக்கப்பட்ட நீரைக் குறைவாகவும் திறமையாகவும் பயன்படுத்தும் நடைமுறை உருவாகும்.

3. பாசனத் திட்டங்களின் இயக்கம் மற்றும் பராமரிப்பு (O & M)

தற்போது நடைமுறையில் இருப்பதைப் போலவே, பாசனத் திட்டங்களின் இயக்கம் மற்றும் பராமரிப்புச் செலவுகளை விவசாயிகள் தொழிலாளர் பங்களிப்பு மற்றும் பொருட்களால் (In-kind Contributions) பகிர்ந்து கொள்ளுவர்.

1. ஒவ்வொரு வயல்வெளிக் கால்வாயின் (Field Canal) இயக்கம் மற்றும் பராமரிப்பிற்கும் அந்தக் கால்வாயைப் பயன்படுத்தும் விவசாயிகளே முதன்மையான பொறுப்பாளர்கள்.
2. துணைக் கால்வாய்கள் (D Canals) தொடர்பான பராமரிப்புச் செலவுகள் ஒவ்வொரு வயல்வெளிக் கால்வாய்க்கும் வழங்கப்படும் நீரின் அளவு மற்றும் வழங்கல் நம்பகத்தன்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு பகிரப்படும். இந்த நடைமுறைகள் நீர் வீணாக்கத்தைக் குறைத்து, நீர்ப் பாதுகாப்பை ஊக்குவிக்கும்.

4. நீர்ப் பாதுகாப்பு ஊக்கக் கட்டணம்

ஆற்றுப்பாசனக் குழுக்கள் (River Basin Committees) மற்றும் விவசாயப் பிரதிநிதிகள் இணைந்து தயாரிக்கும் ஆற்றுப்பாசனத் திட்டங்களில், பாசன நீர் உரிமையாளர்கள் சிறிய அளவிலான ‘நீர்ப் பாதுகாப்பு ஊக்கக் கட்டணம்’ செலுத்த வேண்டும் என நிர்ணயிக்கலாம். குறிப்பிட்ட பயிர்களுக்குத் தேவையான அளவை விட அதிகமாக நீரைப் பயன்படுத்தும் விவசாயிகளிடம் இந்தக் கட்டணம் விதிக்கப்படும். இது நீர் வீணாக்கத்தைத் தடுக்கவும், பொறுப்பான பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கவும் உதவும்.

5. தகவல் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவி

நீர்ப் பாதுகாப்பை ஊக்குவிக்க விவசாயிகளுக்கு தகவல் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகள் வழங்கப்படும்.

1. குறைந்த நீர்ப் பயன்பாட்டில் அதிக வருவாய் தரும் மாற்றுப் பயிர்கள் பற்றிய தகவல்கள்.
2. நீர் திறன் அதிகமான விவசாய முறைகள்.
3. நவீன பாசன தொழில்நுட்பங்கள்.
4. மேம்பட்ட பாசன நீர் மேலாண்மை சேவைகள்
   

விவசாய நில அளவில் நீர் வழங்கலை அளவிடுதல் மற்றும் கட்டுப்படுத்துதல் மேம்படுத்தப்படும். மேம்பட்ட சேவைகள் மூலம் பயனடையும் விவசாயிகள் செலவுகளை நியாயமான முறையில் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

1. அனைத்துக் கால்வாய் அமைப்புகளிலும் நீர் அளவீட்டுக் கருவிகள் பொருத்தப்படும்.
2. பயன்படுத்தப்படும் உண்மையான நீர் அளவை அடிப்படையாகக் கொண்டு கட்டணங்கள் விதிக்கப்படும்.
3. விவசாயிகள் தங்களின் தேவைக்கேற்ப நீரைப் பெறும் வசதியும் ஏற்படுத்தப்படும்.

தேவைகள் மேலாண்மை மற்றும் செலவுப் பகிர்வு தொடர்பான விரிவான கொள்கைகள் பரிந்துரைக்கப்படும் அதிகார அமைப்பினால் தயாரித்துச் செயற்படுத்தப்படும். இந்தக் கொள்கைகள் காலம்தோறும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு, நீர்வள மேலாண்மைச் செலவுகள் அனைத்துப் பயனாளர்களுக்கும் சமமாகப் பகிரப்படுவது உறுதி செய்யப்படும்.

6.4.6 ஒழுங்குமுறைக் கட்டுப்பாடுகள் – நீர் உரிமைகள்

மேற்பரப்பு நீர் மற்றும் நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்த நீர் உரிமைகள் பயன்படுத்தப்படும். இந்த உரிமைகளில் நீர்ப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் தொடர்பான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகள் சேர்க்கப்படலாம்.

உதாரணமாக:

1. தொழிற்சாலைகள் அல்லது வணிக நிறுவனங்கள் நீர்ச் சேமிப்புத் தொழில்நுட்பங்களில் முதலீடு செய்ய வேண்டிய கட்டாயம்.
2. குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவிற்குள் அந்தத் தொழில்நுட்பங்களைச் செயற்படுத்துதல்.
3. பாசனத் திட்டங்களில் நீர்ப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள்.
4. குடிநீர் வழங்கல் அமைப்புகளில் இழப்புகளைக் குறைக்கும் நடவடிக்கைகள்.

இந்த விதிமுறைகள் நீர் உரிமையாளர்களுடன் ஆலோசிக்கப்பட்டு, நியாயமான, பயனுள்ள மற்றும் இருதரப்புக்கும் ஏற்றதாக அமைக்கப்படும்.

6.4.7 நீர்ப் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் மேற்பரப்பு நீர்/ நிலத்தடி நீர் திட்டங்கள்

நீர்வள மற்றும் வேளாண்மை மேம்பாட்டிற்காக அமைக்கப்படும் அதிகார நிறுவனம், நீர்ப் பயனாளர்களுடன் நீர்ப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக ஒப்பந்தங்களில் ஈடுபடலாம்.

இந்த ஒப்பந்தங்களில்:

1. செயல்திட்டங்கள் மற்றும் திட்டமிட்ட நடவடிக்கைகள்.
2. முதலீட்டுத் திட்டங்கள்.
3. பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகள்.
4. நீர்க் கட்டண அமைப்புகள்.
5. நீர்ப் பாதுகாப்பு இலக்குகள்.

போன்றவை குறிப்பிடப்படும்.

நீர் மேலாண்மைப் பகுதிகளாக அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்படாத இடங்களிலும் இத்தகைய ஒப்பந்தங்கள் உருவாக்கப்படலாம்.

மேலும், மேற்பரப்பு நீர்த் திட்டங்களில் அரசாங்க அமைப்புகளும் நீர்ப் பயனாளர்களும் மேற்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகள் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டு, தேவைகள் மேலாண்மை இலக்குகள் அடையப்படுவதை உறுதி செய்யப்படும்.

6.4.8 நீர்ச் சேமிப்புத் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு

நீர் உரிமைகளின் கீழ் வழங்கப்படும் அனைத்து நீர் விநியோகங்களுக்கும் நீர் அளவீட்டுக் கருவிகள் கட்டாயமாக்கப்படும்.

நீர் உரிமை பெற்ற பயனாளர்கள்:

1. நீர் அளவீட்டுக் கருவிகள் மற்றும் கண்காணிப்புச் சாதனங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்;
2. தங்களது நீர் மேலாண்மை நடைமுறைகளை மேம்படுத்த இத்தொழில்நுட்பங்களை பயன்படுத்த வேண்டும்.

இத்தகைய கருவிகள் அரசின் கண்காணிப்பு மற்றும் நீர்வள மேலாண்மைச் செயற்பாடுகளுக்கும் அத்தியாவசியமானவை.

நீர் சேமிப்புத் தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் ஆய்வுகள் ஊக்குவிக்கப்படும்.

1. நீர் சேமிப்பு உபகரணங்களுக்கு மானியங்கள்.
2. வரிவிலக்கு மற்றும் இறக்குமதிச் சுங்கச் சலுகைகள்.
3. தொழில்நுட்ப ஆலோசனைகள்.
4. ஆராய்ச்சி மற்றும் புதுமைத் திட்டங்கள்.

பொது மற்றும் தனியார் நீர்ப் பயனாளர்கள் இருவரும்:

1. நீர் சேமிப்பு தொழில்நுட்பங்களை,
2. கழிவுநீர் மறுசுழற்சி மற்றும் மறுபயன்பாட்டை,

தகுந்த இடங்களில் கடைப்பிடிக்க ஊக்குவிக்கப்படுவர்.

அரசாங்கம் தொழில்நுட்ப ஆலோசனை, ஊக்குவிப்புத் திட்டங்கள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை வழிமுறைகள் மூலம் இந்தத் தொழில்நுட்பங்களின் பயன்பாட்டை மேம்படுத்தும்.

6.4.9 கல்வி மற்றும் விழிப்புணர்வு மேம்பாடு

நீரின் பற்றாக்குறை, நீரின் பொருளாதார மற்றும் சமூக மதிப்பு, பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலத்தடி நீர்மட்டங்களில் (Vulnerable Aquifers) அதிக நீர் எடுத்தல் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகள் மற்றும் நீர்ப் பாதுகாப்பிற்கான வாய்ப்புகள் குறித்து பொதுமக்களிடையே கல்வி மற்றும் விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்.

நீர்வளத்தின் மதிப்பு மற்றும் நீர்ப் பாதுகாப்பு முறைகள் குறித்து பொதுமக்களின் அறிவை உயர்த்துவதற்காக கல்வி நிறுவனங்கள், நீர்ச் சேவை நிறுவனங்கள் மற்றும் தொடர்புடைய அரசாங்க அமைப்புகளுடன் இணைந்து விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகள் முன்னெடுக்கப்படும்.

முக்கிய நீர்ப் பயனாளர்களான:

1. பாசன விவசாயிகள்,
2. தொழிற்சாலைகள்,
3. நகர நீர்ப் பயனாளர்கள்,
4. வாணிப மற்றும் சேவைத் துறைகள்,

ஆகியோருக்கு நீர்ப் பாதுகாப்பு நடைமுறைகள் குறித்து குறிப்பிட்ட தகவல்கள் மற்றும் பயிற்சிகள் வழங்கப்படும்.

நீர்வள மேலாளர்கள் தங்களது செயற்பாடுகள் மூலம் நீர்ப் பயன்பாட்டுத் திறனை மேம்படுத்தும் வகையில் பயிற்சி பெறுவர். அவர்கள் நீர்ப் பயனாளர்களுடன் இணைந்து செயற்படுவதற்கான திறன்களும் மேம்படுத்தப்படும்.

உதாரணமாக, பாசன அமைப்புகளில் நீர்ப் பயன்பாட்டுத் திறனை அதிகரிக்க:

1. அதிகாரிகள் மற்றும் பொறியாளர்கள் ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளுதல்,
2. விவசாயிகளுக்கான பயிற்சிகள்,
3. நெருக்கமான ஒத்துழைப்பு,

ஆகியன மிகவும் பயனுள்ளதாக அமையும்.

மேலும், நீர்ச் சேமிப்புப் பாசன முறைகள் தொடர்பான தொழில்நுட்ப உதவி, கோரிக்கையின் பேரில் நீர்ப் பயனாளர்களுக்கு வழங்கப்படும்.

6.4.10 மூலதன முதலீடு, இயக்கம் மற்றும் பராமரிப்பு

அனைத்து நீர்வள மேம்பாடு மற்றும் மேலாண்மைத் திட்டங்களிலும் நீர்ப் பாதுகாப்பு கட்டாய அம்சமாக இணைக்கப்படும். நீர்ப் பாதுகாப்பு இலக்குகள்:

1. நீர் உரிமைகள்,
2. ஒப்பந்தங்கள்,
3. மேற்பரப்பு நீர்த் திட்டங்கள்,

மூலம் தெளிவாக நிர்ணயிக்கப்படும்.

நகர்ப்புற குடிநீர் வழங்கல் அமைப்புகளில் கணக்கிடப்படாத நீர் இழப்புகளைக் (Unaccounted Water) குறைக்கும் திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படும்.

நீர்ப் பயன்பாட்டுத் திறனை மேம்படுத்த:

1. நீர் அளவீட்டுக் கருவிகள் (Water Metering),
2. நிலத்தடி நீர் எடுத்தல் கண்காணிப்பு,
3. துல்லியமான நீர்க் கணக்கியல்,
4. திறன் மேம்பாட்டுப் பயிற்சிகள்,
5. சரியான நிதிக் கணக்கியல்,
6. சொத்து மேலாண்மை,
7. பழுதடைந்த நீர்ப்பாசன அமைப்புகளின் புதுப்பித்தல்,

போன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்.

இவை அனைத்தும் நீர்ப் பயன்பாட்டைச் சீரமைத்து, நீர் வீணாக்கத்தைக் குறைத்து, செயல்திறன் மிக்க நீர் மேலாண்மையை உறுதி செய்ய உதவும்.

6.4.11 தகவல் மற்றும் தேவைகள் மேலாண்மை செயல்திறன்

நீர்வளத் தேவைகள் தொடர்பான தகவல்கள் முறையாகச் சேகரிக்கப்பட்டு, பின்வரும் செயற்பாடுகளில் பயன்படுத்தப்படும்:

1. கொள்கை வடிவமைப்பு
2. மேற்பரப்பு நீர்த் திட்டங்கள்
3. நீர்ப் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள்
4. நீர்வள மேலாண்மை ஆவணங்கள்

மேற்பரப்பு நீர்த் திட்டங்களில் தேவைகள் மேலாண்மை இலக்குகள் தெளிவாக நிர்ணயிக்கப்படலாம். இவ்விலக்குகளை அடைந்த நிலை குறித்து தகவல்கள் சேகரிக்கப்பட்டு பொதுமக்களுக்கு வெளிப்படையாக அறிவிக்கப்படும்.

நீர் உரிமைகள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களின் கீழ் அடையப்பட்ட தேவைகள் மேலாண்மை முன்னேற்றங்களும் பொதுமக்களுக்கு அறிவிக்கப்படும். இது பொறுப்புணர்வு மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரிக்கும்.

6.4.12 துறைவாரியான தேவைகள் மேலாண்மை

பாசனம், தொழில், நகர நீர் வழங்கல் போன்ற துறைகளில் நீர்ப் பயன்பாட்டிற்குப் பொறுப்பான நிறுவனங்கள் தேவைகள் மேலாண்மை இலக்குகளை அடைவதற்கான தனித்தனி:

1. கொள்கைகள்,
2. மூலோபாயங்கள்,
3. திட்டங்கள்,
4. செயல்திட்டங்கள்,

உருவாக்கிச் செயற்படுத்த வேண்டும்.

வேளாண்மை மற்றும் நில மேலாண்மைக் கொள்கைகள், இந்நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நீர்வளத் தேவைகள் மேலாண்மைக் கொள்கைகளுடன் பொருந்துமாறு தேவையான மாற்றங்கள் செய்யப்படும்.

வேளாண்மைத் துறையில் நீர்ப் பயன்பாட்டை திறமையாக மேம்படுத்த:

1. தொடர்புடைய துறைகள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுதல்,
2. பயிர் திட்டமிடல் மாற்றங்கள்,
3. நீர்த்திறன் அதிகமான பயிர்களை ஊக்குவித்தல்,
4. நவீன பாசன முறைகள்,

போன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்.

இந்தக் கொள்கைகள் மற்றும் திட்டங்களின் செயற்பாட்டை, உருவாக்கப்படும் அதிகார நிறுவனம் கண்காணித்து, தேவையான திருத்தங்கள் மற்றும் மேம்பாடுகளை மேற்கொள்ளும். இதன் மூலம் அனைத்துத் துறைகளிலும் நீர்வளங்கள் திறமையாகவும் நிலையான முறையிலும் பயன்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்ய முடியும்.

6.5. வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாண நீர்வள மற்றும் வேளாண்மை மேம்பாடு மற்றும் மேலாண்மைக்கான நிறுவன ஏற்பாடுகள் – பிராந்திய நிலம் மற்றும் நீர்வள ஆணையம் (RLWA)

மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நீர்வளக் கொள்கைகளைச் செயற்படுத்துவதற்காக, பிராந்தியத்திலுள்ள அனைத்து நீர்வளங்களையும் ஒருங்கிணைந்து நிர்வகிக்கும் மையப்படுத்தப்பட்ட அதிகார அமைப்பு ஒன்றை நிறுவுவது அவசியமாகிறது.

இந்த நோக்கத்திற்காக ‘பிராந்திய நிலம் மற்றும் நீர்வள ஆணையம் (Regional Land and Water Authority – RLWA) என்ற அமைப்பு நிறுவப்பட வேண்டும்.

இந்த ஆணையம் மாகாணத்தில் உள்ள:

1. அனைத்து ஆற்றுப்பாசனத் தளங்கள்,
2. நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகள்,
3. மேற்பரப்பு நீர் வளங்கள்,
4. நிலத்தடி நீர்மட்டங்கள் (Aquifers),

ஆகியவற்றின் மேம்பாடு, பராமரிப்பு, பாதுகாப்பு மற்றும் முன்னேற்றம் ஆகிய அனைத்திற்கும் முழுமையான பொறுப்பு மற்றும் அதிகாரம் கொண்ட பிரதான நிறுவனமாகச் செயற்படும்.

இந்த மையப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பு மூலம் நீர்வளங்களின் ஒருங்கிணைந்த மற்றும் நிலையான பயன்பாடு உறுதி செய்யப்படும்.

6.5.1 நோக்கங்கள்

பிராந்திய நிலம் மற்றும் நீர்வள ஆணையத்தின் (RLWA) முக்கிய கடமைகள் பின்வருமாறு:

1. பிராந்திய எல்லைகளுக்குள் உள்ள அனைத்து நில மற்றும் நீர்வளங்களையும் (மேற்பரப்பு மற்றும் நிலத்தடி நீர்) மதிப்பீடு செய்து, அவை தொடர்பான தகவல்களைச் சேகரித்து தரவுத்தளமாக உருவாக்குதல்;
2. பாசனம், குடியிருப்பு, தொழில்துறை மேம்பாடு மற்றும் பிற பயன்பாடுகளுக்காக நிலம் மற்றும் நீர்வளங்களை திட்டமிட்ட முறையில் மேம்படுத்த வழிகாட்டுதல்;
3. குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காக நிலப் பயன்பாட்டு அனுமதிகள் மற்றும் நீர் உரிமைப் பத்திரங்களை வழங்கும் அதிகாரமாகச் செயற்படுதல்;
4. நிலையான மற்றும் விஞ்ஞான ரீதியான நீர்வளக் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் நீர் உரிமைகள் மற்றும் ஒதுக்கீடுகளை வழங்குதல்;
5. வழங்கப்பட்ட அனுமதிகள் மற்றும் உரிமைகளின் நிபந்தனைகள் பின்பற்றப்படுகிறதா என்பதைக் கண்காணித்தல்; அவை மீறப்பட்டால் அனுமதிகளை ரத்துச் செய்யும் அதிகாரம் பெற்றிருத்தல்; தேவையான போது சட்டரீதியாக நடவடிக்கை எடுத்து, நீதிமன்றத்தில் வழக்குப்பதிவு செய்யும் அதிகாரம் கொண்டிருத்தல்;
6. நில உரிமையாளர்கள், பயனாளர்கள் மற்றும் அனைத்து நீர்ப் பயனாளர்களுக்கும் ஒதுக்கப்பட்ட நீரைத் திறமையாகப் பயன்படுத்த வேண்டிய நிபந்தனைகளை வகுத்து அமல்படுத்துதல்.

6.5.2 செயற்பாடுகள்

பிராந்திய நிலம் மற்றும் நீர்வள ஆணையத்தின் செயற்பாடுகள் பின்வருமாறு அமையும்:

1. பிராந்தியத்திலுள்ள ஒவ்வொரு மேற்பரப்பு நீர்ப்பாசனப் பகுதிக்கும் நிலம் மற்றும் நீர்வளங்களைச் சிறந்த முறையில் பயன்படுத்துவதற்கான முதன்மைத் திட்டங்கள் (Master Plans) தயாரித்தல் அல்லது தயாரிக்கச் செய்தல்;
2. இந்த முதன்மைத் திட்டங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு பின்வரும் துறைகளில் திட்ட வடிவமைப்பு மற்றும் விரிவான பொறியியல் வடிவமைப்புகளை உருவாக்குதல்: a) பாசனத் திட்டங்கள், b) குடிநீர் வழங்கல், c) வெள்ளக் கட்டுப்பாடு, d) நில மீட்பு மற்றும் வனவளம், e) வேளாண்மை மேம்பாடும் இத்திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமையளித்தலும்;
3. முன்னுரிமை அடிப்படையில் திட்டங்களைச் செயற்படுத்தி கட்டுமானப் பணிகளை மேற்கொள்ளுதல்;
4. செயற்படுத்தப்பட்ட திட்டங்களின் இயக்கம் மற்றும் பராமரிப்பை மேற்கொள்ளுதல்;
5. RLWA-வின் பணிகளுக்குள் வரும் நிபுணத்துவ ஆலோசனைச் சேவைத்துறைகள்: a) அரசாங்கத் துறைகள், b) சட்டபூர்வ வாரியங்கள் மற்றும் கழகங்கள், c) பொது மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள், d) தனிநபர்கள்.

6.5.3 அமைப்புக் கட்டமைப்பு

முன்மொழியப்படும் பிராந்திய நிலம் மற்றும் நீர்வள ஆணையத்தின் தலைமையகம் பொருத்தமான இடத்தில் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

தலைமையகத்தில் குறைந்தது நான்கு பிரதான பிரிவுகள் அமைக்கப்பட வேண்டும். அவை:

1. மேற்பரப்பு நீர்வள மேம்பாடு மற்றும் மேலாண்மை.
2. நிலத்தடி நீர்வள மேம்பாடு மற்றும் மேலாண்மை.
3. குடிநீர் வழங்கல் மற்றும் வடிகால் மேலாண்மை.
4. வேளாண்மை.

மேலும் பிராந்தியத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளையும் உள்ளடக்குவதற்காக துறைத்தளத்தில் குறைந்தது பத்து பிராந்திய அலுவலகங்கள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

இதற்குப் பிறகும் பின்வரும் சிறப்புத் தொழில்நுட்பப் பிரிவுகள் நிறுவப்படுவது அவசியமாகும்:

1. ஹைட்ராலிக்ஸ் மற்றும் ஹைட்ராலொஜி (Hydraulics and Hydrology).
2. மண் இயற்பியல் மற்றும் பொறியியல் பொருட்கள் (Soil Mechanics and Engineering Materials)
3. நிலத்தடி நீர் மற்றும் பொறியியல் புவியியல் (Groundwater and Engineering Geology)
4. வேளாண்மை மற்றும் நிலப் பயன்பாட்டுக் கொள்கைத் திட்டமிடல் (Agriculture and Land Use Policy Planning)
5. திறன் மேம்பாடு மற்றும் பயிற்சி (Capacity Building)
6. நீர் மேலாண்மை (Water Management)

இந்த அமைப்பு முறையின் மூலம், பிராந்தியத்தில் நிலம் மற்றும் நீர்வளங்களின் ஒருங்கிணைந்த திட்டமிடல், மேம்பாடு, பாதுகாப்பு மற்றும் நிலையான பயன்பாடு திறமையாக முன்னெடுக்கப்படலாம்.

6.6 பரிந்துரைகள்

வேளாண்மைத் துறையின் நிலையான (Sustainable) வளர்ச்சியையும் ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மைக் (Integrated Water Resources Management – IWRM) கொள்கையையும் பயன்முறையில் செயற்படுத்துவதற்காகப் பின்வரும் முக்கியமான அபிவிருத்தி மூலோபாய அம்சங்கள் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன:

1. மேற்பரப்பு நீர் வளங்களைப் பாதுகாத்தல்

நீர்வள மேலாண்மை தொடர்பான கடுமையான கொள்கைகள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்களைப் பின்பற்றி மேற்பரப்பு நீரைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

A) புதிய நீர்த்தேக்கங்களை அமைத்தல்.

B) நிலவும் பாசனத் திட்டங்களின் சேமிப்புத் திறனை உயர்த்துதல்.

2. குடிநீர்த் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய ஒருங்கிணைந்த நீர் வழங்கல் திட்டங்கள்

பெரிய அளவிலான குடிநீர் வழங்கல் திட்டங்கள் பின்வரும் வழிகாட்டுதல்களுடன் கட்டாயமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்:

A) மொத்தக் குடிநீர்த் தேவையின் சுமார் 60%த்தினை மேற்பரப்புப் பாசனத் திட்டங்களில் இருந்து பெறுதல்,

• இதில் 50% ஏற்கனவே உள்ள பாசனத் திட்டங்களில் இருந்தும்
• 10% புதிய பாசனத் திட்டங்கள் அல்லது நீர் மாற்றுத் திட்டங்கள் மூலமும்

B) சுமார் 10% நீர்த் தேவையைக் கடல் நீர் உவர்நீர் நீக்கம் (Reverse Osmosis) மூலம், குறிப்பாக வறட்சி காலங்களில் பெறுதல்,

C) சுமார் 15% நீர்த் தேவையை மாசுபடாத தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிலத்தடி நீர்ப் பகுதிகளில் இருந்து பெறுதல்,

D) சுமார் 15% நீர்த் தேவையை ஏரி மற்றும் கால்வாய்த் திட்டங்கள் மூலம் பெறுதல்.

3. சட்டம் மற்றும் ஒழுங்குமுறைக் கட்டுப்பாடுகள்

2017 மார்ச் 16 ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட அரசிதழ் (Gazette No. 2010/23) மூலம் பாசன மற்றும் நீர்வள மேலாண்மை அமைச்சரால் வழங்கப்பட்ட உத்தரவுகள் கடுமையாக அமல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

1. புதிய குழாய்க் கிணறுகள் தோண்டுதல் உரிமம் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
2. எடுக்கப்படும் நீர் அளவு கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
3. மின்சாரம், பெட்ரோல், டீசல் போன்ற இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி நிலத்தடி நீரைப் ‘பம்பிங்’ செய்வது கண்காணிக்கப்பட வேண்டும்.

4. பிராந்தியச் சட்டம் கொண்டு வருதல்

நீர்வள நிலைத்தன்மைக்காக பிராந்தியச் சட்டம் ஒன்றை இயற்றி பின்வரும் நடவடிக்கைகள் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும்:

A) அனைத்துப் பாசனத் திட்டங்களிலும் சிறுபோகக் கால நெற் பயிரிடலை அதிகபட்சம் 40% வரை மட்டுப்படுத்தி, மொத்தப் பயிரிடல் தீவிரத்தை (Cropping Intensity) 1.4 ஆகப் பராமரித்தல்.

B) சிறுபோகக் காலத்தில் நெல் பயிரிடும் நிலப்பரப்பைக் குறைத்து, குறைந்த நீர் பயன்படுத்தும் மாற்றுப் பயிர்களை (பருப்பு வகைகள் போன்றவை) ஊக்குவித்தல்.

C) அனைத்துப் பாசனத் திட்டங்களிலும் மொத்தச் சேமிப்புத் திறனில் குறைந்தபட்சம் 10–15% அளவு நீரைப் பராமரித்து, கீழ்பாயும் பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்வாக வைத்திருத்தல்.

D) நீர்த்தேக்கங்களின் மொத்தச் சேமிப்புத் திறனில் அதிகபட்சம் 60%த்தினை மட்டும் வேளாண்மைக்கு ஒதுக்கி, மீதமுள்ள 40%த்தினை குடிநீர், தொழில் மற்றும் பிற தேவைகளுக்காக ஒதுக்குதல்.

5. இயற்கை மற்றும் வளங்களின் நிலையான பயன்பாடு

பிராந்தியத்தின் இயற்கை மற்றும் உடற்கூறு வளங்களை நிலையான அடிப்படையில் அதிகபட்சமாகப் பயன்படுத்தும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

6. வர்த்தக வேளாண்மைக்கு மாற்றம்

சுய வேளாண்மையிலிருந்து (Subsistence Agriculture) விலகி:

• உயர்ந்த மதிப்புள்ள பயிர்கள்,
• வர்த்தக வேளாண்மை,
• வேளாண்மை அடிப்படையிலான தொழிற்துறை,

ஆகியவற்றை உருவாக்கும் திட்டங்கள் செயற்படுத்தப்பட வேண்டும்.

7. சமநிலைப் பிராந்திய வளர்ச்சி

பிராந்தியத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் சமநிலைப் பொருளாதார வளர்ச்சி ஏற்படும் வகையில் திட்டமிடல் மற்றும் முதலீடுகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

8. மனித வளத்தின் பயனுள்ள பயன்பாடு

பிராந்தியத்தில் உள்ள மனித வளத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி:

• நவீன தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள்,
• மேலாண்மை மாற்றங்கள்,
• வேளாண்மை உற்பத்தித் திறன் உயர்வு,

ஆகியவற்றை உண்டாக்கும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

இதன் மூலம் வேளாண்மைத் துறையில் நிலையான, தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் கொண்ட மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக வலுவான மாற்றத்தை வடக்குக் கிழக்குப் பிராந்தியத்தில் ஏற்படுத்த முடியும்.