இலங்கையின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் புதிதாக உட்புகுத்தப்பட்ட பெருந்தோட்டங்களுக்கென உருவாக்கப்பட்ட சமூகமே பெருந்தோட்டச் சமூகமாகும். தென்னிந்தியத் தமிழ்க் கிராமங்களில் இருந்து வருகைதந்த இவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட ஜனநாயக உரிமைகள், தொழிற்சங்கச் செயற்பாடுகள் வழியாக அரசியலில் தமது வல்லமையைக் காட்ட இவர்களுக்கு உதவின. ஆனாலும், இலங்கை சுதந்திரமடைந்ததன் பின்னர் இவர்களது வாழ்வு இருள்மயமாகியது; குடியுரிமையற்ற நிலையில், இந்தியத் தமிழ்த் தொழிலாளர்களுக்கென உருவாக்கப்பட்ட தொழிற்சங்கக் கட்டளைச் சட்டத்தின்படி வாழ்வதற்கு இவர்கள் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர். இதனால், தேசியமட்டத்தில் வளர்ச்சியடைந்து வந்த கல்வி, வீடமைப்பு, சுகாதாரம், குடிநீர் போன்ற வசதிகளை பெருந்தோட்டச் சமூகம் பெற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. மலைக்காடுகளில் உருவாக்கப்பட்ட பெருந்தோட்டங்களே இலங்கையை ஒரு நவீன பொருளாதாரத்திற்கு இட்டுச் சென்றது. ஆனால், அதற்கான உழைப்பை நல்கிய மக்கள் நாட்டில் வளர்ச்சி அடைந்துள்ள ஏனைய சமூகங்களுக்கு நிகரான வளர்ச்சியை இன்றுவரை பெறவில்லை என்பதே இதிலுள்ள முரண். இது எவ்வாறு நடந்தது? குடியுரிமை இழக்கப்பட்ட போதும், குடியகல்வின் போதும் இந்திய வம்சாவளித் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் எதிர்நோக்கிய சவால்கள் எவை? அவர்களும் இந்த நாட்டில் சமத்துவத்துடன் வாழ்வதற்கு என்னென்ன வழிகள் உள்ளன? என்பன பற்றி அலசுவதாக ‘இலங்கையில் மீள் எழுச்சி பெற்றுவரும் பெருந்தோட்டச் சமூகம்’ எனும் இத்தொடர் அமைகிறது.
