சுப்ரமணியம் சிவகுமார்
இலங்கையின் வறண்ட மண்டலமான வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் அமைந்துள்ள நீர்வளங்களை நிலைத்தன்மையுடன் பயன்படுத்துவதற்கான கொள்கைகளை உருவாக்குவது இன்று மிகவும் அவசியமாக உள்ளது. இது மக்களின் வாழ்க்கைத்தரத்தை மேம்படுத்த உதவக்கூடியது. மேலும், நிலையான நீர்வள மேலாண்மை சுற்றுச்சூழலுக்கு உதவியாகவும், பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஆதரவாகவும் அமையும். இதன் மூலம், வறண்ட மண்டலங்களில் உள்ள நீர்வளங்கள் பாதுகாக்கப்படும். ‘வறண்ட மண்டல நீர்வளங்களின் இருப்பும் பேண்தகு பயன்பாடும்: இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்குப் பிரதேசங்கள்’ எனும் இந்நூல், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் உள்ள அனைத்து ஆற்றுப்படுகைகளின் நீர்வளங்களின் நிலையை ஆராய்ந்து, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புடன், அவற்றின் திறம்பட்ட பயன் பாட்டை எவ்வாறு செயற்படுத்தலாம் என்பதைக் கூறுகின்றது. உள்ளூர் சமூகங்களின் பங்களிப்பை உறுதிப்படுத்தும் ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மை முறைகளையும் இது முன்வைக்கிறது.
தூய நீர் என்பது பூமியில் வாழும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் தாவரங்களுக்கும் அத்தியாவசியமானது; தூய காற்றிற்கு அடுத்த மிக முக்கியமான இயற்கை வளமாகவும் திகழ்கிறது. உயிரின் உருவாக்கத்திலிருந்து அதன் நிலைத்தன்மை வரை அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக விளங்கும் நீர், உணவுப் பாதுகாப்பு, சுகாதாரம், சுற்றுச்சூழல் சமநிலை மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தின் அடித்தளமாக உள்ளது.
உலகளவில் சுமார் 1400 மில்லியன் கனமீட்டர் நீர் இருப்பினும், அதில் பெரும்பாலானது மனித பயன்பாட்டிற்கு ஏற்புடையதல்ல. சுமார் 97.4% உப்புநீராகவும், 2% துருவப் பகுதிகளில் பனிக்கட்டிகளாகவும் காணப்படுகிறது. மனித சமூகத்திற்கும் நில வாழ்விற்கும் நேரடியாகப் பயன்படக்கூடியது மிகச்சிறிய அளவு-சுமார் 0.6% மட்டுமே. இந்தக் குறைந்த நீர் நிலத்தடி நீராகவும், ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள் மற்றும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட நீர்த்தேக்கங்களாகவும் கிடைக்கிறது.
பூமியில் நீர் அதிகமாக இருந்தாலும் அதன் பகிர்மானம் சமமில்லை. பாதுகாப்பான மேற்பரப்பு நீரும் நிலத்தடி நீரும் கிடைக்கும் அளவு மிகவும் குறைவு. எனவே, நீரைப் பாதுகாப்பது, மாசுபடாமல் காப்பது, நிலத்தடி நீரைக் காத்து மறுசுழற்சி செய்வது மற்றும் மேற்பரப்பு நீர்நிலைகளைப் பேணுவது மனித சமூகத்தின் அடிப்படைப் பொறுப்பாகும்.
உலகளவில் மக்கள் தொகை ஆண்டுதோறும் கோடிக்கணக்கில் அதிகரித்து வருவதால், நீர்த் தேவையும் அதே அளவில் அதிகரிக்கிறது. நீர் தீர்ந்து போகக்கூடிய வளம் என்பதற்கான உலகளாவிய விழிப்புணர்வு 1992ஆம் ஆண்டில் ரியோ டி ஜெனீரோவில் நடைபெற்ற புவி உச்சி மாநாட்டிலும், டப்ளின் நீர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாநாட்டிலும் வலியுறுத்தப்பட்டது. இம்மாநாடுகள் ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மைக் (Integrated Water Resources Management IWRM) அவசியத்தை உலக நாடுகளுக்கு உணர்த்தின.
உலகளாவிய புள்ளிவிவரங்கள் காட்டும் படி, பாதுகாப்பான குடிநீர் இல்லாததால் ஒவ்வொரு சில விநாடிகளுக்கும் ஒரு குழந்தை உயிரிழக்கிறது. ஆண்டுதோறும் கோடிக்கணக்கான குழந்தைகள் பாதுகாப்பற்ற குடிநீரால் ஏற்படும் நோய்களால் உயிரிழக்கின்றனர். உலகில் மூவரில் ஒருவருக்குப் பாதுகாப்பான குடிநீர் இன்னும் உறுதி செய்யப்படவில்லை. 80 நாடுகளில் சுமார் 40% மக்கள் போதுமான குடிநீர் இல்லாமல் வாழ்கின்றனர்; 110 கோடி மக்கள் நீர்ப் பற்றாக்குறை நிலவும் பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர். நீர்ப்பற்றாக்குறையும் புவி வெப்பமயமாதலும் மனிதகுலம் இன்று எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய பேராபத்துகளாகும்.
உலகளாவிய அளவில் பாதுகாப்பான குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகளுக்கான அணுகல் ஓர் அடிப்படை மனித உரிமை என ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பு 2010ஆம் ஆண்டில் வெளிப்படையாக அங்கீகரித்துள்ளது. குடிநீர், வீட்டுத் தேவைகள், தொழில்துறை பயன்பாடு மற்றும் உணவு உற்பத்தி ஆகிய அனைத்திற்கும் நீர் அவசியமானது. உலகளாவிய அளவில் சராசரியாக ஒருவருக்கு ஆண்டுக்கு குடிநீருக்குச் சுமார் 1 கனமீட்டர், வீட்டுத் தேவைகளுக்கு 10 கனமீட்டர், தொழில்துறைக்கு 100 கனமீட்டர் மற்றும் வேளாண் உற்பத்திக்காக 1000 கனமீட்டர் வரை நீர் தேவைப்படுகிறது. இதனால், வேளாண்துறை நீரை மிக அதிகமாகப் பயன்படுத்தும் துறையாக விளங்குகிறது. எனவே, நீர் ஒதுக்கீடு தொடர்பான கொள்கைகளில் வேளாண் துறைக்கும் மற்ற துறைகளுக்கும் இடையிலான சமநிலையை உறுதி செய்வது மிகவும் அவசியமாகிறது.
நகரமயமாக்கல், தொழில்துறை விரிவாக்கம், காடழிப்பு, வனாந்திரமாதல் மற்றும் திட்டமிடப்படாத நிலப் பயன்பாடு ஆகியவை நீர்வளங்களுக்கு பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. மழைப்பொழிவு மாறுபாடு, மேற்பரப்பு ஊடுபோதல் குறைவு, நிலத்தடி நீர் நிரப்பு குறைவு போன்ற காரணிகள் நீர்வளச் சமநிலையைச் சீர்குலைக்கின்றன. இதன் விளைவாக திடீர் வெள்ளங்கள், வறட்சி, நிலச்சரிவு மற்றும் குடிநீர்ப் பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சினைகள் அதிகரிக்கின்றன. மேலும், பெட்ரோலியக் கழிவுகள், வீட்டுக் கழிவுகள், வேளாண் இரசாயனங்கள் மற்றும் சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுநீர் போன்றவற்றால் நீர் மாசுபாடு அதிகரித்து, நீரின் தரமும் பாதுகாப்பும் பாதிக்கப்படுகின்றன.
இலங்கை போன்ற நாடுகளில் நீர்வள மேலாண்மை சமூக மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. மக்கள்தொகை அதிகரிப்பும், நகரமயமாக்கலும், தொழில்துறை வளர்ச்சியும், விவசாய நீர்த்தேவையும் நீர்வளங்களுக்கு மேலதிக அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. நாட்டில் வறட்சி, வெள்ளம், நிலத்தடி நீர் குறைவு மற்றும் நீர்த்தரச் சீர்கேடு போன்ற பிரச்சினைகள் அதிகரித்து வருகின்றன. வீட்டுத் தேவைகளுக்கும் உணவு உற்பத்திக்கும் தண்ணீரின் தேவை தொடர்ந்து உயர்ந்து வருகிறது. திட்டமிடப்படாத நிலப் பயன்பாடு, சட்டவிரோதக் காடழிப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சேதங்கள் நிலத்தடி நீர் நிரப்புதலைக் குறைத்து நீர்வளச் சமநிலையைப் பாதிக்கின்றன.
விவசாயத் துறை உணவுப் பாதுகாப்புக்கும் வேலைவாய்ப்பிற்கும் முக்கிய ஆதாரமாக விளங்குகிறது. இருப்பினும், அரசாங்க மானியங்கள் மற்றும் ஆதரவுத் திட்டங்கள் பலவீனமான வள ஒதுக்கீட்டையும் குறைந்த உற்பத்தித் திறன் கொண்ட விவசாய நடைமுறைகளையும் உருவாக்குகின்றன. தொழிலாளர்களில் கணிசமானோர் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அதன் பங்களிப்பு குறைவாகவே உள்ளது. எனவே, நீர்வளங்களை திறமையாகப் பயன்படுத்தும், பயிர் பல்வகைப்படுத்தலை ஊக்குவிக்கும் மற்றும் நீர்ச் சிக்கனத்தை மேம்படுத்தும் கொள்கைகள் அவசியமாகின்றன.
வறண்ட மண்டலங்களில் நீர்ப்பாசனக் குளங்கள், நீர்த்தேக்கங்கள் மற்றும் பாரம்பரிய நீர்வள அமைப்புகள் சமூக வாழ்வின் முதுகெலும்பாக உள்ளன. இவை நீர்ப்பாசனம், குடிநீர் வழங்கல் மற்றும் நிலத்தடி நீர் நிரப்புதலுக்கான முக்கிய ஆதாரங்களாக இருக்கின்றன. காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் வறட்சி, வெள்ளம் மற்றும் மழைப்பொழிவு மாறுபாடுகளைச் சமாளிக்க, பாரம்பரிய நீர்வள அமைப்புகளை அறிவியல் மற்றும் பொறியியல் அணுகுமுறைகளுடன் மேம்படுத்துவது அவசியமாக உள்ளது.
வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் உள்ள பல நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் தற்போது நீர்த்தட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்கின்றன. இதற்கான முக்கிய காரணிகள்: நீர்த்தேக்க அடித்தள மாற்றம்,
நீர்ப்பாசன அமைப்புகளின் செயல்திறன் குறைவு, மழைநீர்ச் சேமிப்புப் பற்றாக்குறை, நில மட்டப்படுத்தல் இல்லாமை, அதிக உர மற்றும் கிருமிநாசினிப் பயன்பாடு, நீர்ச் சிக்கன விழிப்புணர்வு குறைவு மற்றும் பாரம்பரிய விவசாய நடைமுறைகளில் நிலைத்திருத்தல். திட்டங்களுக்கு இடையிலான நீர்த் தேவையிலும் வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டுள்ளன. நீர்வள மேலாண்மையின் முக்கிய நோக்கம் நீர்வளங்களைச் செயல்திறனுடன், சமமாகவும், நிலைத்தன்மையுடனும் பயன்படுத்துவதாகும். சமூக, பொருளாதார, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் அரசியல் தேவைகளை கருத்தில் கொண்டு, தற்போதைய மற்றும் எதிர்கால தலைமுறைகளுக்கான நீர்வளப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே அதன் இலக்காகும். ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மை, ஆற்றுப்படை அடிப்படையிலான திட்டமிடல், நிலத்தடி நீர்ப் பாதுகாப்பு, மழைநீர்ச் சேமிப்பு, பயிர் பல்வகைப் படுத்தல், நுண்ணீர்ப்பாசனம் (Micro Irrigation) மற்றும் சமூகப் பங்குபற்றல் ஆகியவை நீர்வளங்களின் பேண்தகு பயன்பாட்டிற்கு அத்தியாவசியமானவை.
‘வறண்ட மண்டல நீர்வளங்களின் இருப்பும் பேண்தகு பயன்பாடும்: இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்குப் பிரதேசங்கள்' எனும் இந்நூல், நீர்வளங்களின் இருப்பு, பயன்பாடு, பாதுகாப்பு மற்றும் நிலைத்த மேலாண்மை தொடர்பான அறிவியல், தொழில்நுட்ப மற்றும் கொள்கை சார்ந்த அம்சங்களை விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது. நீர் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட மற்றும் விலைமதிப்பற்ற வளம்; அது சமூக நலனுக்கான பொதுவான வளமாகக் கருதப்பட்டு சமமாகவும் (Equitable) திறமையாகவும் நிலைத்தன்மையுடனும் (Sustainable) பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். எதிர்கால தலைமுறைகளின் நலனை கருத்தில் கொண்டு நீரின் மதிப்பை உணர்ந்து அதன் பயன்பாட்டில் ஒழுங்கும் பொறுப்பும் கடைபிடிக்கப்பட வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வை உருவாக்குவதே இந்நூலின் அடிப்படை நோக்கமாகும்.
நீரை மதித்து, அதன் ஒவ்வொரு துளியையும் பாதுகாத்துப் பயன்படுத்துவது மனித சமூகத்தின் நிலைத்த வளர்ச்சிக்கான அடிப்படை நெறியாகும். இன்றைய தலைமுறை மட்டுமல்ல; எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கும் நீர்வளப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதும் இந்நூலின் முக்கிய நோக்கமாகும். ‘வறண்ட மண்டல நீர்வளங்களின் இருப்பும் பேண்தகு பயன்பாடும்' எனும் இந்நூல், நீர்வள மேலாண்மை தொடர்பான அறிவியல், தொழில்நுட்ப மற்றும் கொள்கை சார்ந்த வழிகாட்டுதல்களை விரிவாக வழங்குகிறது.
Dr. (Eng.) S.S.சிவகுமார், Ph.D, MSc (WRD), BSc (Eng)
C.Eng, MIE (SL), FIE (SL), BMI&PSI, LMSLAAS, LMIWRS, LMICOLD
ஓய்வுபெற்ற மூத்த கல்வியியலாளர்,
குடிசார் மற்றும் நீர்வள ஆலோசனைப் பொறியியலாளர்.
இந்நூலின் ஆசிரியரான Dr (Eng) S. S. சிவகுமார் அவர்கள் இலங்கையின் வடக்கு-கிழக்கு வறண்ட மண்டல நீர்வள மேம்பாட்டில் சிறப்பான பங்களிப்புகளைச் செய்த நீர்ப்பாசன மற்றும் நீர்வளப் பொறியியலாளர், கல்வியியலாளர் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர் ஆவார். தொழில்நுட்பத் திறமை, தரவுசேகரிப்புத் திறன், நிலைத்த வளர்ச்சி நோக்கு மற்றும் சமூகப் பொறுப்புணர்வு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்துச் செயற்படுபவர் என அவர் பரவலாக மதிக்கப்படுகிறார். நீர்வள மேலாண்மையை அறிவியல் அடிப்படையில் திட்டமிட வேண்டும் என்ற தெளிவான பார்வையுடன் அவர் தனது முழுத் தொழில்முறை வாழ்வையும் அர்ப்பணித்துள்ளார்.
அவர் தனது தொழில்முறை வாழ்க்கையை 1983ஆம் ஆண்டு அம்பாறை, பிரதி நீர்ப்பாசனப் பணிப்பாளர் பணிமனையில் தொடங்கி, மட்டக்களப்பு பிரதி நீர்பாசனப் பணிப்பாளர் பணிமனையில் தொடர்ந்து, 1986 முதல் 1988 வரை நீர்ப்பாசனப் பொறியாளராகப் பணியாற்றினார். அந்தக் காலகட்டத்தில் மேலதிகாரிகள் மற்றும் தொழில்முறை வல்லுநர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்வதில் ஆழ்ந்த ஆர்வத்தையும், புதிய அறிவுகளை நடைமுறையில் செயற்படுத்தும் திறமையையும் வெளிப்படுத்தினார். மட்டக்களப்பு மற்றும் கிழக்கு மாகாண பாசனத் திட்டங்களை மேம்படுத்துவதில் அவர் காட்டிய தீவிர அக்கறை, பின்னர் வடக்கு - கிழக்கு மாகாணங்களின் நீர்ப்பாசனத் துறையில் அவரது முன்னேற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது. கிளிநொச்சி போன்ற மிகப்பெரிய நீர்ப்பாசனப் பிரிவில் பொறியாளராகவும், பின்னர் முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் பிரதி நீர்ப்பாசனப் பணிப்பாளராகவும் பணியாற்றிய அவர், வடக்கு-கிழக்கு நீர்ப்பாசன அமைப்புகளின் மேம்பாட்டில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
அரசாங்க மற்றும் உலக வங்கி ஆதரவு பெற்ற கட்டுமான மற்றும் பாசனத் திட்டங்களில் மூத்த நிர்வாகப் பொறுப்புகளில் பணியாற்றிய அனுபவம் அவருக்கு விரிவான தொழில்முறை அறிவை வழங்கியது. நீர்த்தேக்கங்கள், கால்வாய் அமைப்புகள், விவசாய நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் மற்றும் நீர்வளத் திட்டமிடல் போன்ற துறைகளில் அவர் பெற்ற அனுபவம் பின்னர் கல்வியியல் மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பணிகளில் பெரிதும் உதவியது. வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களின் அனைத்துப் பாசனத் திட்டங்களையும் மேம்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் பல ஆண்டுகள் தரவுகளைச் சேகரித்து, அவற்றை அறிவியல் முறையில் தொகுத்து வெளியிட்டவர் என்ற பெருமை அவருக்குரியது.
பின்னர் அவர் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகப் பொறியியல் பீடத்தின் நிறுவலில் முன்னோடியாகச் செயற்பட்டார். பல்கலைக்கழகத்தின் 'மெய்ப்பொருள் காணுதல்' என்ற உயரிய இலக்கையும், உலகத் தரத்தில் கற்பித்தல், கற்றல் மற்றும் ஆராய்ச்சியில் முன்னணியில் நிற்க வேண்டும் என்ற பார்வையையும் நடைமுறைப்படுத்தும் வகையில் பொறியியல் பீடத்தை நிறுவுவதற்கான ஒருங்கிணைப்பாளராக அவர் நியமிக்கப்பட்டார். முதல் கல்வியியல் பணியாளராக அவர் பாடத்திட்ட வடிவமைப்பு, ஆய்வக வசதிகள் அமைத்தல், மாணவர் பயிற்சி மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பணிகள் ஆகிய அனைத்திலும் முக்கிய பங்கு வகித்தார். இவ்வாறு கல்வி மற்றும் தொழில்முறை அனுபவத்தை இணைத்து மாணவர்களுக்கு நடைமுறைப் பொறியியல் அறிவை வழங்கினார்.
சிவகுமார் அவர்கள் எட்டு நூல்களையும், 50க்கும் மேற்பட்ட சர்வதேச சஞ்சிகைகளில் அறிவியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் எழுதியுள்ளார். 15க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளுக்குச் சென்று தனது கல்வியியல் மற்றும் தொழில்முறை அறிவைப் பகிர்ந்துள்ளார். வடக்கு-கிழக்கு நீர்வளத் திட்டங்கள் பற்றிய விரிவான தரவுகளைச் சேகரித்து வெளியிட்டதில் அவர் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறார். 1969ஆம் ஆண்டு காலம் சென்ற நீர்ப்பாசன நிபுணர் Eng. S. 5 L 'Water Resources of Ceylon' என்ற முக்கிய ஆய்வுக்குப் பின்னர், வடக்கு - கிழக்குப் பாசனத் திட்டங்களை விரிவாகப் பதிவு செய்த முக்கியமான ஆய்வுத் தொகுப்புகளை வெளியிட்டவர் என்ற பெருமையும் அவருக்குரியது.
அவரது முக்கியமான ஆய்வுநூல்களில் ஒன்றான ‘வறண்ட மண்டல நீர்வளங்களின் இருப்பும் பேண்தகு பயன்பாடும்:
இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்குப் பிரதேசங்கள்' இலங்கையின் வறண்ட மண்டல நீர்வள இருப்பு, பயன்பாடு மற்றும் நிலைத்த மேம்பாடு ஆகியவற்றை விரிவாக விளக்கும் முழுமையான தொழில்நுட்பக் கையேடாகும். இந்த நூல் தற்போதைய பாசனத் திட்டங்களின் இயற்பியல் மற்றும் நீரியல் விவரங்கள், நீர்த்தேக்கங்களின் திறன் மற்றும் பயன்பாடு, கால்வாய் அமைப்புகள், எதிர்கால நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் மற்றும் விவசாய மேம்பாட்டு உத்திகள் போன்ற பல்வேறு அம்சங்களை உள்ளடக்கியது. மேலும் மேல் கனகராயனாறு நீர்த்தேக்கத் திட்டம், பறங்கி ஆறு பாலியாறு மாற்றுத் திட்டம், மேல் மற்றும் கீழ் பாலியாறு நீர்த்தேக்கங்கள், பூநகரி நீர்த்தேக்கம், கருப்பட்டமுறிப்பு வெள்ளக் கட்டுப்பாடு நீர்த்தேக்கம் மற்றும் கரும்புள்ளியான் நீர்த்தேக்கம் போன்ற முக்கிய நீர்வள மேம்பாட்டுத் திட்டங்களின் தொழில்நுட்ப விவரங்களையும் இதில் அவர் வழங்கியுள்ளார்.
இந்த நூல் ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மைக் (Integrated Water Resources Management - IWRM) கொள்கையின் அவசியத்தை வலியுறுத்தி, நீரைத் திறமையான, சமமான (Equitable) மற்றும் நிலைத்த (Sustainable) முறையில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்தை முன்வைக்கிறது. சமூக, பொருளாதார, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் அரசியல் தேவைகளைக் கருத்தில் கொண்டு நீர்வள மேலாண்மை நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என ஆசிரியர் வலியுறுத்துகிறார். மாகாண அளவில் சட்ட மற்றும் நிறுவன ஒருங்கிணைப்பின் மூலம் நீர்வளங்களை நிர்வகிக்கும் கொள்கை அமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் இந்த நூலின் முக்கிய கருத்தாகும்.
இந்த நூல் கொள்கை வகுப்பாளர்கள், மூத்த பொறியாளர்கள், நிர்வாக அதிகாரிகள், அரசியலில் தீர்க்கமான முடிவுகளை எடுப்பவர்கள், கல்வியியலாளர்கள் மற்றும் முதுநிலை (Postgraduate) மாணவர்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு தரப்பினருக்கும் பயனுள்ள வழிகாட்டியாக அமைந்துள்ளது. வடக்கு - கிழக்குப் பிரதேசத்தில் வேகமாக மாறிவரும் சமூக-பொருளாதார சூழ்நிலைகளால் நீர்வளங்களுக்கு ஏற்படும் அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ள இந்த நூல் பல தீர்வுகளை முன்வைக்கிறது. வடக்கு - கிழக்கு விவசாயிகளின் நலன், தொழில்துறை மற்றும் குடிநீர்த் தேவைகள், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் எதிர்கால ஆராய்ச்சிகளுக்கான அடித்தளம் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு எழுதப்பட்ட இந்நூல், நிலைத்த நீர்வள மேம்பாட்டிற்கான முக்கியமான ஆவணமாகத் திகழ்கிறது.
மொத்தத்தில் சிவகுமார் அவர்கள் தொழில்முறை சேவை, கல்வியியல் பங்களிப்பு, ஆராய்ச்சித் திறன் மற்றும் சமூகப் பொறுப்புணர்வு ஆகிய அனைத்திலும் முன்னுதாரணமாக விளங்குகிறார். வடக்கு - கிழக்கு இலங்கையின் நீர்வள மேம்பாட்டிற்காக அவர் செய்த பணி எதிர்காலப் பொறியாளர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் திட்டமிடும் வல்லுநர்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. அவரது கல்வி மற்றும் அறிவியல் சேவைகள் தொடர்ந்தும் வளர்ந்து நாட்டின் நிலைத்த நீர்வள மேலாண்மைக்குப் பெரும் பங்களிப்பை வழங்க வேண்டும் என வாழ்த்துகிறேன்.
எந்திரி V.இரகுநாதன், BSc (Eng) Hons, FIE
ஓய்வுபெற்ற நீர்ப்பாசனப் பணிப்பாளர்
ஓய்வுபெற்ற செயலாளர் நல்லிணக்கம், மறுசீரமைப்பு
மற்றும் மறுகட்டமைப்பு அமைச்சு, கொழும்பு
19 பிப்ரவரி 2026.